Dit is wat ik wil, André Hazes (1989)

Nee, het is niet de drank waarmee ik Cornelis Vreeswijk en André Hazes aan elkaar verbind.
Het is meer de eigenwijze inslag van de mannen.

In 1989 maakte André Hazes een album waarvan hij de inhoud zelf (?) mocht bepalen. Het was een cadeau van de platenmaatschappij waaraan hij toen 10 jaar verbonden was.
Het werd een pracht album, voor iedereen die niet van André Hazes houdt.

Niet alles is goed, hoor je André Hazes in het Engels zingen dan heb je het idee dat hij niet weet waar hij het over heeft. De woorden zijn niet echt verbonden aan de zang.
Maar, een paar oude blues en rock & roll nummers die hij vertaalde naar het Nederlands, dat is prachtig.
Persoonlijk vind ik de gitaar van Jan Akkerman op ‘Working in a Colemine’ en de stem van Kaz Lux op ‘The Thrill is Gone’ – waar Kaz Lux Hazes even laat zien hoe je de blues zingt – de mooiste nummers.
‘Heb jij dat nou ook’ komt het meest in de buurt van de André Hazes zoals zijn fans hem kennen.

Uiteraard is het album helemaal de moeite waard omdat er meegespeeld wordt door – ik doe even een greep – Lex Bolderdijk, Jan Akkerman, Herman Brood en Kaz Lux.
Ik bedoel, hoeveel linken naar een volgend album heeft een man nodig?

U kunt het album hier beluisteren op Spotify.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Tags

5 reacties

  1. Je hebt een idee en spuit dat hier als mening ovr dit album “Dit Is Wat Ik Wil” van André Hazes.
    Volgens mij, het is maar een idee hoor ;), heb jij hen flauw benul van muziek, het werledje waarin een een artiest als André verzeilt is geraakt, en al helemaal geen idee wat Blues is.
    Misschien moet je je eens verdiepen in datgete waar je over wilt schrijven)zo maar een idee hoor ;) )

Zeg het maar!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.