GIJS

Standaard

gijs

“Goedemiddag mevrouw, wij komen even naar de kleine kijken. Mogen we even binnenkomen?”
“Ehh, wat is aan hand meneer?”
“Nog niets mevrouwtje, nog niets. Het is, zeg maar, voorzorg.”
“Voor zorg? Wat is voor zorg!? Wij zorgpas meneer. Mijn man betaalt premie. Altijd op goeie tijd meneer.”
“Ja mevrouw, voor-zorg. Wij willen gewoon even bij u kijken of de kleine wel krijgt wat hij nodig heeft.”
“Ik ga zeggen u meneer, als buurman gebeld heeft over kleine dan ga ik boos worden meneer. Buurman is racist meneer!! Kleine gaat goed mee. Eerlijk waar. Veel buitenspelen meneer, eigen slaapkamertje, hele mooie stapelbed van de Iékea. Is eerlijke ook meneer! Buurman altijd slecht praten over kleine, is PVV stemmer meneer, u weet. U van Jeugdzorg?”
“Nee mevrouw. Wij zijn van de universiteit van Utrecht.”
“Meneer, wat moet universiteit met ons kleine? Is goeie jongen meneer!! Alleen vroeger wel eens scooter gereden van vriend. Was maar kleine ongelukje toen. Waarom nu universiteit voor kleine? Waarom wij verdienen dat? Wij goeie mensen meneer!!! Fouad is heel goede jongen!!”
“Fouad? Ehhh… wie is Fouad? Wij komen voor ene Gijs.”
“Huh? U komen voor Gijs? Hahaha, voor GIJS??? Gijs is konijn van Fatima meneer!”
“Ja, dat weten wij. Kunnen we dus even binnenkomen?”
“Binnenkomen?? Waarom binnenkomen meneer. U gaan omlopen naar achtertuin. Gijs is in schuur.”
“In de schuur hè. Hmmmm…  Kijk, daar gaan we al. Bert-Jan, maak jij daar even een aantekening van?”

De Lijsttrekker: Jesse Klaver

Standaard

lijsttrekker jesse klaver

De Lijsttrekker. Niet het slag mensen waar Berend Quest een tientje aan zou lenen. Sinds Berend zich beseft dat ‘politiek’ eigenlijk een ander woord is voor ‘economie’ en een ‘ideaal’ vooral reclame is voor de gewenste economische vorm is hij – voor wat politieke betrokkenheid betreft – min of meer afgehaakt. Berend Quest leest geen verkiezingsprogramma’s en is allergisch voor politieke debatten. In deze serie over lijsttrekkers dus geen politieke analyse, geen analyse van de boodschap maar slechts een beschrijving van de persoonlijke indrukken die de lijsttrekker op Berend Quest maakt. Vandaag: Lijsttrekker Jesse Klaver van Groen Links.

Jesse Klaver kreeg zo veel complimentjes als klassenvertegenwoordiger op de basisschool dat het hem direct naar het hoofd is gestegen. Al in groep 7 maakte hij een presentatie over ‘Het Nieuwe Economisme’. Voor de presentatie had Jesse, in ruil voor kauwgum, drop en eeuwige trouw, een tiental vrouwelijke klasgenootjes bereid gevonden Jesse bij opkomst met gejoel en applaus te overladen. Zelf had Jesse een paar helgekleurde spots en een stereo installatie geregeld. Terwijl Jesse zijn entree maakte schalde de nummer 1 hit van dat moment,  ‘Me Myself And I‘ van De La Soul, door het klaslokaal. Dat is wat er in mij opkomt als ik aan Jesse Klaver denk.

Ik heb ook het gevoel dat geprobeerd wordt een zorgvuldige gecreëerd en gekoesterd imago van Jesse Klaver tussen onze oren te krijgen. Over zijn idealisme: ‘Jesse werd al op zijn 16e iedere morgen wakker met de vraag hoe hij vandaag de wereld weer eens een beetje beter zou kunnen maken.’ Over zijn standvastigheid en doorzettingsvermogen: ‘Jesse veroverde het hart van zijn huidige vrouw door haar te vertellen dat hij haar man zou worden!’ Over zijn onbegrensde ambitie: ‘Jesse Klaver wist op zijn 18e al dat hij premier van Nederland wilde worden’. En, tenslotte, over zijn discipline, verantwoordelijkheidsgevoel en zelfbewustzijn: ‘Jesse Klaver dronk geen alcohol voor zijn 21e, want Jesse wist dat dit niet goed voor je is.’
De jonge, intelligente, energieke, zuivere, integere, idealistische, ambitieuze Jesse Klaver is wat ons voorgespiegeld wordt. Welhaast de nieuwe messias. Maar op mij komt Jesse Klaver meer over als een zichzelf ponerende, betweterige, slim schakende en zijn eigen ego strelende snotneus.

“Heeft die jongen ooit gewerkt?”, dat is ook zo’n vraag die bij mij opkomt als ik Jesse Klaver zie. Heeft Jesse Klaver ooit gewerkt voor een organisatie of in een bedrijf dat iets anders produceert dan papier? Of als ondernemer getracht geld te verdienen om zijn personeel en zichzelf van brood op de plank te voorzien? Die indruk maakt hij niet, en dat vind ik een lastig gevoel bij iemand die mij vertelt hoe het allemaal beter moet en wat wij – de kiezers – daar allemaal voor moeten doen en laten.

Tot slot, van Messi wordt gezegd dat hij al heel jong ‘de grootste voetballer ter wereld’ wilde worden. Wat daar zelden bij opgemerkt wordt is dat heel veel kleine jongetjes dit roepen als zij een jaar of negen zijn. Bijna niemand weet dat later waar te maken. Messi wel.
Van Jesse Klaver wordt nu al gezegd dat hij ‘altijd al heeft gezegd dat hij premier wilde worden’. Er is echter een heel groot verschil tussen Messi en Klaver. Messi is de grootste voetballer op aarde, en Jesse Klaver is nog slechts de talentvolle aanvoerder van een eerste divisie clubje. Wanneer Jesse Klaver bij zijn huidige club blijft voetballen wordt hij nooit de beste van de wereld.

Als Jesse ooit premier wil worden zal hij naar een andere partij moeten overstappen.
Omdat de ambities van Jesse Klaver nog belangrijker lijken dan zijn idealen zie ik hem dat nog wel doen ook.

Een meer inhoudelijke analyse van het verkiezingsprogramma van GroenLinks? Lees dit artikel.

GeenPeil: Geen Vlees, Geen Vis (en hoe mooi dat is)

Standaard

GeenPeil

De VVD propageert vlees, het CDA vis, de PvDA gevogelte en Marianne Thieme gaat voor de veganistische hap. Maar heb je eenmaal je restaurant gekozen dan word jou de jaren daarna niet meer gevraagd waar je trek in hebt. De menukaart word voor je samengesteld. Als kiezer krijg een meergangenmenu geserveerd waar je niet om hebt gevraagd, en niet voor gekozen hebt. Een laffe hap ook. Ontdaan van kruiden, smaak en structuur. Met een amuse van vis, een voorgerechtje van gevogelte, een hoofdgerecht van vlees en een veganistisch toetje.

Dit was gisteravond – vrij vertaald – de boodschap van Jan Dijkgraaf, lijsttrekker van GeenPeil.
Ik vind het een krachtige metafoor voor mijn ongenoegen als kiezer. Ik wil mijn eigen eten kiezen, ik wil zelf bepalen wanneer ik wil eten. Ik wil zelf bepalen waar ik eet. Sterker, ik wil niet continu verplicht uit eten en dan maar afwachten wat ik voorgeschoteld krijg. Ik kook mijn eigen eten wel. Ik ben het zat om steeds aan tafel te gaan en van alles door mijn strot geduwd krijgen wat ik niet lust, waar ik geen trek in heb, waar ik allergisch voor ben of wat mijn maag simpelweg niet verdraagt. GeenPeil propageert vlees vlees noch vis. GeenPeil wil de kiezer telkens weer zelf de vraag laten beantwoorden wat hij of zij wil eten.

GeenPeil wil het anders gaan doen. GeenPeil wil het bestaande systeem en de bestaande cultuur flink opschudden. Geen elite die wel weet wat goed voor je is, maar doen wat de kiezer je vraagt te doen. Het uitgangspunt is dat de kiezer niet alleen in verkiezingstijd invloed heeft en belangrijk is, maar gedurende het hele politieke proces.

Ik omarm dat idee. Niet speciaal omdat het een bedreiging is voor de gevestigde orde. Niet alleen omdat het aan de stoelpoten zaagt van het huidige pluche.
Maar vooral omdat het mij – en naar ik hoop een heleboel andere kiezers – weghoudt van al die boze-mensen-clubjes die vooral ‘tegen’ iets zijn.
Ik ben namelijk ergens voor.
Vóór meer transparantie, vóór meer directe invloed en vóór meer betrokkenheid van de kiezer bij de dagelijkse besluitvorming in dit land.

 

‘Falderieeee, Falderaa!!!!’ en het 50+ Bevrijdingsfront

Standaard

falderie faldera

“Falderieeee!!! Falderaa!!!”, het galmt het door de helverlichte zaal, ik hoor mijzelf zingen. De wereld is kleurloos en bestaat nog slechts uit grijstinten. Ik zie het, maar ik voel nauwelijks verbazing. “Falderieeee!! Falderaa!! Falderrahahahahahaha!!!!” Op het grote podium een lange rij hevig zwetende en dansende blijkijkers. De zaal achter mij eindeloos groot, zonder deuren.

“Prachtig dit hè!!?”, de grijsaard die mij op deze woorden trakteert slaat een arm om mijn schouder. “Weet je wat ik kan?”, vraagt hij lachend. Ik reageer niet. De oude baas laat zijn kunstgebit rondtollen in zijn mond. “Lachen toch??”, zegt hij. Zijn tanden zitten blijkbaar nogal los want terwijl hij praat blijven boven- en ondergebit gewoon op elkaar liggen. Ik wil wat zeggen maar mijn aandacht wordt ergens anders door getrokken.

falderie falderaOp het podium staat Ben Cramer. “Lieve, lieve mensen”, begint Ben. “Het is mij een eer en genoegen een aantal van mijn grootste hits voor u te mogen zingen vanavond. Maar eerst graag uw aandacht voor onze hoofdsponsor van vanavond (Ben verheft zijn stem): LEEDIES END DJENTEMEN, PLIES KIF EE WORM WELKOM TO THE WAN END ONLIE GREET GRIJS; THE BEST MIEKE TELKAMP TRIBUUT ON EURT!!!!”

Op het podium staat een grijze dame die een kruising lijkt tussen Koningin Beatrix en Geert Wilders. Smalle schouders, bede heupen. Geen BH. Eén van haar tepels probeert de zaal in de gluren van onder haar te krappe t-shirt met opdruk. Greet neemt het woord: “Dames en heren, wat enorm ontzettend leuk dat u er allemaal weer bent. We gaan er ook weer een ontzettend leuke, fijne avond van maken. Heerlijke muziek, prachtige prijzen en ouderwets gezellige mensenmensen. Voor we gaan luisteren naar Ben Cramer, en wie is geen fan van Ben? (de zaal juicht), eerst even aandacht voor het bedrijf dat ook deze avond weer mogelijk maakt. Graag een dankbaar applaus voor SCA lieve mensen!”

De zaal applaudisseert en de terwijl de oude baas naast mij in een poging op zijn vingers te fluiten zijn tanden over de marmoleum vloer spuugt gaat Greet verder:”SCA kent u waarschijnlijk niet, maar velen van u zullen de producten van SCA onder de naam TENA wel kennen. Niet alleen heeft TENA deze avond financieel mogelijk gemaakt, TENA heeft ook 1000 exemplaren van haar nieuwe TENA SUS ter beschikking gesteld. U vindt uw gratis TENA SUS, wat staat voor Super Urine Soaker voor mannen en vrouwen, in de stand aan de linkerzijde.” Er breekt gejuich en gejoel uit. Een grote horde grijze vrouwen stormt onder het uitslaan van opgewonden kreetjes naar de linkerzijde van de hal. Ik kijk met toenemende verbazing toe. Ondertussen vraagt Ben de aandacht van de techniek. Ben is boos. Door de geluidsinstallatie klinkt ‘Heroes’ van Bowie. Maar Ben schreeuwt dat dit de verkeerde tape is.Hij wil Falderie, Faldera horen!

Ik sta aan de grond genageld. Ik sta alleen, iedereen is of naar de TENA stand, of ligt aan de voeten van een krijsende Ben Cramer die zijn broek heeft laten zakken en zijn opvallend grote, bruine anus aan de technici laat zien. Grote luiers vliegen door de lucht links van mij, voor mij probeert een dame van 80 de piemel van Ben Cramer te grijpen.
En dat alles in zwart-wit.

Plots klinken er schoten. Achter mij stormen een aantal lieden met kalasjnikovs de zaal binnen. “Godverdomme!!! Een aanslag!!!”, ik schreeuw het door de zaal. De terroristen staan binnen een paar seconden voor mij. Ze hebben nylonkousen over het hoofd. “Quest???”, gilt één van hen, blijkbaar de leider. Ik herken die stem!! Dat is, dat is…. VROUW QUEST???? “Quest, je bent door de actiegroep 50+BEF veroordeeld tot de dood! Je hebt er zelf om gevraagd, zie het volgende bewijs:”
falderieeee falderaaa“Het vonnis wordt direct ten uitvoer gebracht!” De terrorist – waarvan ik inmiddels zeker weet dat het vrouw Quest is – zet de AK47 tegen mijn hoofd en schiet.

“Godverdomme Quest, doe es rustig man!” Ik open mijn ogen en zie dat vrouw Quest recht overeind in bed zit. “Wat is er aan de hand man?” “Ehh, geen idee, hoezo?”, mompel ik. “Nou, ga slapen alsjeblieft. Met je Ben Cramer!”

Ik draai mij om, trek de dekens over mijn hoofd maar kan de slaap niet meer vatten.
Zweetdruppels zoeken een weg van mijn hoofd naar mijn kussen.

 

Slow Cooking Recept: Rundstoofvlees

Standaard
slow cooking

Het eindresultaat: smakelijk, geurend, krachtig en supermals!

Zoon (17) had een prachtig kerstpakket. Met een ‘Slow Cooker’. Die is nu van Berend. Na een paar keer oefenen vandaag het eerste recept ‘Slow Cooking’ op dit blog. Een heerlijke stoofpot van rundvlees met venkel, anijs, port en veel meer.

Over Slow Cooking

Ik vond hier informatie over hoe slow cooking ontstaan is en wat slow cooking is.
In dit document ook een definitie:  ’Slow Cooking is het op lage temperatuur (en dus langzaam) bereiden (van vlees). Onder lage temperaturen wordt verstaan: bereidingstemperaturen tot maximaal 99 graden Celsius, maar meestal zelfs maar maximaal 80 graden‘.

Ik vind slow cooking geweldig! Het is zeker niet moeilijk of intensief. De smaakbeleving is fantastisch en het gegeven dat je een dag lang de heerlijkste luchten in huis hebt is simpelweg een zegen.

Benodigdheden Rundstoofvlees (6 personen)

slow cooking

Venkel, peen, selderij, peterselie, wortel en zoete aardappel

  • 1 kg rundvlees (riblappen)
  • 1 venkel
  • 2 winterpenen
  • 2 verse rode pepers
  • 4 tenen knoflook
  • 3 laurier blaadjes
  • 4 sterren anijs
  • 2 uien
  • 4 stengels bleekselderij
  • 1 bos peterselie
  • 1 liter runderbouillon
  • 3 eetlepels bloem
  • flinke scheut ruby port
  • 1 zoete aardappel
  • 50 gram roomboter
  • Zout

Bereidingswijze

slow cooking

Ui, knoflook en pepertjes even aanbakken

De bereidingswijze is geheel ‘des Berend’s’. Grof, gemakkelijk en snel klaar.

  • Snijd de knoflook, de pepers en de ui in grove stukken. Bak dit in een grote pan even aan.
  • Snijd het rundvlees in brokken en voeg toe in de pan en bak in 5 minuten rondom bruin.
  • Snijd in die 5 minuten de andere ingrediënten en hak 2/3 van de peterselie fijn
  • Strooi de bloem over het vlees, en roer goed door.
  • Blus af met een forse scheut port.
  • Voeg de bouillon toe (ik gebruik mijn eigen diepvriesblokjes met water) en roer even door.
  • Voeg de rest van de ingrediënten toe, behalve het restant van de peterselie
  • Breng de boel aan de kook, schep het over in de slow cooker.
  • De slow cooker op de laagste stand, 10 uur lekker laten garen.
slow cooking

Vlees er bij, 5 minuten rondom braden

slow cooking

De ingrediënten worden aan de kook gebracht in de pan en gaan daarna 10 uur in de slow cooker, laagste stand

Serveren

Serveer de stoofpot met aardappelpuree of rijst met bijvoorbeeld sperziebonen of verse rode kool.
Voeg als laatste zout toe. Garneer de stoofschotel met het restant van de peterselie.

Tip: Geen zin om al om 7 uur in de morgen te gaan koken? Geeft niks. Maak het overdag, laat het na een uur of 8 afkoelen en warm het de volgende dag een uurtje of 2 op. Een stoofpot wordt daar alleen maar lekkerder van.

De Schaamteloos Kakelende Kleuter Show (Peter Jan Rens & Virginia)

Standaard

schaamteloos

De schaamte voorbij zijn. Ik gun dat mensen en ik vind dat een kwaliteit. Een kracht. Dat is ook de reden dat ik keek naar de eerste aflevering van de reallifesoap ‘Doen ze ’t of doen ze ’t niet‘ met Peter Jan Rens en Virginia. Maar Peter Jan Rens is de schaamte niet voorbij, Peter Jan Rens kent helemaal geen schaamte. Om van zijn aandachtsgeile vriendinnetje Virginia maar te zwijgen. Peter Jan Rens en Virginia zijn simpelweg schaamteloos. Ik hield het niet langer dan een half uur vol.

Peter Jan Rens verdiende miljoenen. Als meneer Kaktus, het Haribo gezicht en als televisie presentator. In de jaren ’90 had het publiek het wel met de kleuter Rens gehad en verdween hij uit beeld. Althans, van ons beeldscherm. Vol van kinderlijke overmoed ging Rens vervolgens verder als wandelend rampenplan. Wie iets van Rens zelf vernam de afgelopen 20 jaar hoorde succesverhalen. Hoorde je daarentegen iets over Rens, dan hoorde je niet veel anders dan verhalen over een zakelijke  mislukkeling en veelvrouwenneuker.

Rens is nu 66, en terug op de Nederlandse buis. In een reallifesoap samen met zijn vriendin Virginia en hun dochter van 2. Rens en Virginia hebben een knipperlicht relatie, zoals dat wordt genoemd. De relatie knippert nu even niet omdat Rens op dit moment geen ander bed heeft om in te kruipen en Virginia de kans om BN-er te worden niet aan zich voorbij kan laten gaan. De 66-jarige Rens bezit geen stuiver meer en heeft een dochter van 36 die zonder hem opgegroeid is. Virginia is 24 en heeft, naast de dochter met Rens, nog een zoon van 11 die zonder zijn moeder opgroeit. Want, Virginia werd op haar 14e ‘per ongeluk zwanger’ waarna de moeder van Virginia de voogdij op zich nam. Omdat Virginia ruzie met mams heeft ziet zij haar zoon niet.

Behaalde successen in het verleden geven geen garantie voor de toekomst

Je zou verwachten dat Rens en Virginia redenen genoeg hebben om er iets van te willen maken. Dat zij aan ons willen laten zien dat hoe groot de fuck-up van het verleden ook is, er is altijd weer een nieuwe kans het beter te doen. En dat zij bij elkaar de kracht vinden om dat waar te maken.

Niets is minder waar. Rens is een kleuter in een oude mannenlichaam die zijn dochter ijsjes voert voor het ontbijt. Virginia is een moeder die vanuit haar bed luidkeels dicteert dat dat niet kan. Papa Rens doet er beter aan zijn dochter iets ‘hartigs’ voor te schotelen. Verder gebeurt er niets. Rens doet maar wat, Virginia zeikt alleen maar over wat Rens doet.
Nee, dat komt dus wel goed met de kleine Djelisa.

Hoe dit af gaat lopen? Simpel: ze trouwen. En dan scheiden ze weer. Omdat Rens met zijn AOW naar Thailand vertrekt, of omdat Virginia BN-er kan blijven zonder Rens.
En dat gaan zij ons allemaal schaamteloos laten zien.
Nou ja, jou dan misschien.

Geen Peil, mijn stem heb je

Standaard

GeenPeil

Ja, ik vind wel wat van dingen. En nee, ik geloof niet meer in de politiek. Ik stem zelfs al een jaar of wat niet meer. Kotsmisselijk word ik er van. Politici lijken niet meer gedreven door idealen. Europa en de BV Nederland is alles wat nog belangrijk is. En de enkele partij die nog wel voor de verwezenlijking van idealen strijdt, strijdt niet voor idealen waarin ik mij herken.

Politici hebben geen boodschap aan mij. Politici kneden, vormen en verpakken de eigen boodschap op een manier waarvan zij verwachten dat het de meeste kiezers oplevert. Den Haag is een winkelcentrum waar voor iedere winkeltje de verkopers met luide stem aan het publiek gebakken lucht staan te verkopen. En als je koopt blijkt in de kleine lettertjes van de verkiezingsbeloften te staan dat je op geen enkele garantie kunt terugvallen.

De enorme populariteit van de PVV is voor mij tekenend voor die ontwikkeling. Hoe diep moet je wantrouwen zijn, hoe ernstig moet je geloof in de democratie zijn geschaad en hoe angstig moet je zijn voor het verlies van jouw baan, jouw buurt, jouw belangen, jouw veiligheid en jouw toekomst om te stemmen op een partij die geleid wordt door een dictatoriale man die alleen maar boos is en voor ieder probleem primair een schuldige aanwijst?

‘Populisme’, ook zo’n mooi woord. Kritiek op het huidige establishment is al snel ‘populisme’. Populisme is een ander woord geworden voor ‘domheid’. Tegenwoordig is volgens de politiek alles zo ingewikkeld geworden dat alleen politici nog snappen wat er mis is, wat er aan moet gebeuren en dat wij, het domme volk, het oplossen van die problemen ook vooral aan politici moeten overlaten. Populisme zegt volgens mij meer iets over de impopulariteit van het huidige politieke systeem dan over de domheid van het ‘gewone’ volk.

Ik ben lid geworden van Geen Peil. Daar heb ik een aantal redenen voor. De belangrijkste is wel dat ik een beweging wil ondersteunen die werkelijk iets nieuws bedacht heeft, Niet in idealen, niet in een mooi beschreven partijprogramma, niet in mooie beloftes. Nieuw is de gedachte dat je echt mee kunt doen door jouw vertegenwoordigers te vertellen wat jij wilt dat er gestemd wordt, in plaats dat zij jou breedsprakig uit proberen te leggen waarom er voor jou een bepaalde keuze is gemaakt.
Nieuw is ook de absolute transparantie die wordt betracht. En nieuw is ook de missie om transparant te maken wat er nu allemaal voor ons achter de Haagse muren verborgen blijft.
De politiek moet worden vernieuwd, en Geen Peil is eindelijk een stap in die richting.

Dus, Geen Peil is wel de oplossing? Geen Peil is wel te vertrouwen? Bij Geen Peil kun je je geen vraagtekens zetten?
Wel, ik heb zelf ook nog wel wat vragen. Maar vooralsnog geef ik Geen Peil het voordeel van de twijfel. Voor € 12 ben ik het komende jaar onderdeel van in ieder geval politiek het meest vernieuwende idee dat ik ken. Ik ben lid geworden en ga Geen Peil stemmen.

En ik voel mij in zekere zin aandeelhouder van een kansrijke startup.