Tagkroning

Van die dingen

koekhappen
In 1948 was het tien dagen feest. In heel Het Land. Ik was daar niet bij vanwege nog niet geboren. Na 5 Jaar oorlog, miljoenen doden en vernietiging op ongekende schaal moest Nederland weer worden opgebouwd. De schouders er onder. Samen één doel, en één missie. Het koningshuis als bindende factor voor het moment. Dat snap ik.

In 1980 was ik er wel bij. Er was feest, en er waren rellen. Er was verdeeldheid en maatschappelijke onrust. Geen woning, geen kroning. Ik snapte dat.

In 2013 ben ik er wel, maar niet bij. Ik zit gewoon thuis, ik ga de tuin doen. Er is niks voor mij bij. Ik vier geen feest, ik ben niet in verzet. Ik snap het ook niet. Ik snap de idiotie en de hysterie van de feestgangers niet. Ik snap het kuddegedrag niet en ik snap het ontbreken van massaal protest niet. Dit land is niet in crisis, dit land is in staat van massale schaapachtige apathie. Een tenenkrommend koningslied, wat niemand wil, maar wel gezongen gaat worden. Een premier die op de radio trots vertelt over de geweldige koekjes bij de thee (die de koningin zélf schenkt!) en dat die geweldige koekjes er waarschijnlijk ook wel zullen blijven onder Koning Willem. We gaan massaal geld uitgeven, want dat is goed voor het land. We gaan zuipen, ons gezicht oranje verven, zaklopen, wc-potten gooien, Maxima proberen te zoenen en waxinelichtjes werpers opsporen.
Het. Is. Feest.

En ondertussen is de hypotheek nog een beetje meer waard geworden dan het huis, hebben illegalen bijna de status van crimineel, sterft Syrië gewoon door, wordt ‘Europa’ krampachtig en tegen beter weten in overeind gehouden en klagen bestuurders van banken en woningbouwcorporaties over het schijtloontje dat zij verdienen. Onze regering spreekt over historische akkoorden maar schuift ondertussen iedere wezenlijke beslissing voor zich uit. We zijn verwend. Gezapig. We worden collectief genaaid en we zijn er nog niet uit of we het erg vinden of niet. Daar gaan we nog maar weer eens over praten. In de buurthuizen, wijkraden en op partijcongressen.

Henk en Ingrid die bij de voedselbank informeren of zij de spruitjes ook kunnen ruilen voor een tray bier en hun advocaat schriftelijk een klacht bij de consumentbond laten deponeren als het antwoord nee is.
Van die dingen.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Oranjelied

oranjelied

Wij zijn niet rood
want rood, dat stinkt
naar hamers en naar sikkels
naar Stalin, Mao en de dood
Wij stemmen oranje, alleen verliezers stemmen rood

Wij zijn niet paars
want paars, dat is de polder
het gaat om mij en niet om die ander
de ander lap ik aan mijn laars
Wij zijn oranje, en niet dat enge paars

ALLEMAAL!
Oranje! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Trotse kleur van ING
Van 50+ en PVV
Oranje!! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Als je kunt zingen, zing dan mee

Wij zijn niet groen
want groen, dat is voor Duitsers
en Duitsers doen aan landje-pik
daar kunnen die Duitsers niks aan doen
Wij zijn geen Duisters, dus zijn wij niet groen

Wij zijn niet geel
Want geel is voor Chinezen
en daar zijn er wel genoeg van
wat zeg ik, er zijn er veel te veel!
Daarom zijn wij dus oranje en niet geel

ALLEMAAL!
Oranje! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Trotse kleur van ING
Van 50+ en PVV
Oranje!! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Als je kunt zingen, zing dan mee

Het werk doen we zwart
het spaargeld maken we grijs
en winsten zetten we apart
in een zonnig belastingparadijs
Nederlanders, wars van franje
Denkend in zwart-wit, dromend in oranje

ALLEMAAL!
Oranje! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Trotse kleur van ING
Van 50+ en PVV
Oranje!! Oranje!! Oraaaanjeee!!!!
Als je kunt zingen, zing dan mee

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

© 2020 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑