CategorieNieuws

Alternatieve Feiten

Alternatieve Feiten‘Alternatieve Feiten’. Het zal wellicht te maken hebben met mijn verhoogde lichaamstemperatuur vanwege griep dat het mij de hele nacht door het hoofd gespookt heeft. Ik kende de de uitdrukking niet. Wat ik wel ken is de uitdrukking ‘ieder zijn eigen waarheid’. Met ieder zijn eigen waarheid probeer je – bijvoorbeeld binnen de hulpverlening – aan strijdende partijen, zoals in een vechtscheiding, recht te doen aan ieder’s eigen emotie bij de feiten. De basis daarvan is ‘meerzijdige partijdigheid’. Als hulpverlener ben je er niet voor de één of tegen de ander; je bent er voor beide partijen in de wetenschap dat ieder zijn eigen waarheid heeft.

Alternatieve Feiten gaat niet over emotie. Door Alternatieve Feiten aan te dragen wil je bereiken dat de ander een nieuwe waarheid gaat beleven. Ik denk dat klimaatverandering zo’n onderwerp is waarbij je door de verschillende kampen continu met Alternatieve Feiten bestookt wordt. Waar de een het smelten van de poolkappen door toedoen van de mens als feit brengt, zal de ander veranderingen in klimaat als onderdeel van een natuurlijke cyclus als Alternatief Feit aandragen. Alternatieve Feiten laten een andere kant zien maar zijn – feitelijk – net zo waar.

Dat moet ook wel. We hebben het immers over ‘feiten’.

Sean (Michael) Spicer, de perswoordvoerder van het Witte Huis trok van leer tegen de media omdat deze onterecht berichten zouden hebben verspreid over de lage publieke opkomst bij de inauguratie van Donald Trump. Volgens Spicer was het ‘de grootste opkomst bij een inauguratie ooit. PERIOD!’ Vooral dat ‘period’ maakte Spicer voor altijd belachelijk. De feiten (foto’s) laten namelijk heel iets anders zien.

Donald Trump had het overigens niet over feiten toen hij tijdens een bezoek aan de CIA sprak over het aantal bezoekers tijdens zijn inauguratie. Trump sprak over zijn beleving. Trump zei dat in zijn beleving er wel een miljoen mensen stonden.

Het was Kellyanne Conway, een adviseur van Donald Trump, die de schade aangericht door Spicer moest beperken. En dat deed zij niet, Conway maakte het alleen maar erger. Conway stelde dat Spicer slechts met ‘Alternatieve Feiten‘ was gekomen. En dat is, opnieuw, een pertinente leugen.

Feit is dat Donald Trump zijn beleving van het aantal bezoekers aan de inauguratie gaf, feit is dat Spicer de feiten negeerde en feit is dat Conway leugens tot feiten probeerde te verdraaien.
Alternatieve Feiten zijn dat Trump nog maar net begonnen is, heel veel tegenstanders kent en heel veel media haar stinkende best doen om iedere fout van Trump (of zijn staf) uit te vergroten.

Mannen Onder Elkaar

Mannen onder elkaar

Ziekmakend. Dat vinden niet alleen vrouwen wereldwijd. Nee, ook machtige en invloedrijke mannen sluiten met veel kabaal aan in de lange rij van mensen die walgend afstand nemen van wat Donald Trump, presidentskandidaat van de Verenigde Staten, er zoal uitkraamt. Hoe hypocriet is dat eigenlijk?

Natuurlijk. Donald Trump is een egocentrische, megalomane, narcistische, seksistische, tirannieke en vooral denigrerende mafkees. Donald Trump is een rijke snob die zijn minachting voor de mens in het algemeen en de vrouw in het bijzonder niet onder stoelen of banken steekt. Donald Trump is uitermate content met zichzelf en de macht die zijn vermogen hem brengt. Donald Trump kan vrouwen ‘bij hun kut grijpen‘, want hij is een ster.

Mannen + macht = misbruik. Is gelijk aan ja. Mannen in de kerk. Mannen in bedrijven of organisaties. Mannen in de politiek. Mannen en macht staan al zo lang als de geschiedenis wordt beschreven voor machtsmisbruik, corruptie, omkoping, seksuele intimidatie, zelfverrijking en een absolute minachting van de normen en waarden. Normen en waarden die vaak juist worden gepredikt door diezelfde mannen in machtsposities. Hoe grote de macht, des te groter vaak de schaal van het machtsmisbruik.

Handel, politiek, sport, religie, media, entertainment. Alles is in rap tempo geglobaliseerd.We hebben nog niet zo heel lang een financiële crisis achter de rug. Veroorzaakt door mannen met veel geld en veel macht bij wie de honger naar meer blijkbaar niet te bevredigen is. De FIFA rolt van schandaal naar schandaal. Machtige politici met een kwalijke geur? Ik hoef ze hier niet te noemen, je kent er vast zelf wel een paar. De kerk? Sportkampioenen, popsterren, artiesten? Machtige mannen in de bankenwereld, het vastgoed, de handel, de beurs? De wereld wordt kleiner, maar de macht van de mondiale ‘sterren’ daarmee evenredig veel groter.

Donald Trump doet zijn uitspraken af als ‘kleedkamerpraat’. Mannen onder elkaar zeg maar. Het werd alleen toevallig opgenomen. Hij zegt eigenlijk: “Zo praten wij mannen nu eenmaal over vrouwen.” Dat is dom, maar ik begrijp dat wel.

Want stel nou. Stel nou dat alle zakenpartners, werknemers, goede doelen, lagere en hogere overheden, banken, investeerders en al die andere mensen die Donald Trump nodig heeft om zijn zaken te doen in het verleden principieel op dit soort ‘mannen onder elkaar praat’ van Trump hadden gereageerd door zich van hem af te keren. Hoe had Donald Trump dan kunnen zijn waar hij nu is?
Voor de record: Donald Trump deed deze uitspraken meer dan 10 jaar geleden. En ik geloof nog niet voor een seconde dat dit een uitglijder van hem was. Dit is hoe de man is. Dit is hoe hij zaken doet. Dit is hoe Donald Trump communiceert.

De Donald Trump met die tot op het bod neerbuigende en seksistische attitude, met minachting voor ieder ander mens, met de wil om iedereen kapot te maken die hem dwars zit of anders denkt dan Donald Trump. Die Donald Trump is wel kandidaat voor het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika, nog altijd het machtigste land ter wereld.
Daar is hij niet gekomen zonder steun van andere machtige mannen.
Mannen waarmee deze Donald Trump niet anders gecommuniceerd zal hebben dan met Billy Bush, de radiopresentator waartegen hij de beruchte uitspraken deed.

Ik vrees met grote vreze dat het diezelfde machtige mannen zijn die nu hun afschuw uitspreken over Trump. Ik vrees ook dat die afschuw vaak hypocriet is.
Het is niet: dit mag je niet zeggen Donald Trump.
Het is meer: dit mag niet op een geluidsband staan als je president van Amerika wilt worden.

Wat mannen onder elkaar zeggen moet wel in de kleedkamer blijven.

 

Conny Keessen uit Athene

Conny Keessen

Conny op het Journaal

Zo moet het ongeveer zijn gegaan:

“Wie hebben we in Athene?” “Ehhh, we hadden iemand in Athene, maar die hebben we moeten laten gaan.” “Wat??!! We hebben niemand in Athene??? Nu??? we hebben niemand in het oog van de Europese storm, geen verslaggever in het centrum van de brandhaard die Giekenland heet?? Is dat wat je mij zegt?!?!?” “Ja, ehhh.. sorry baas. Ik kan kijken of Gerrie nog bij het Bronovo staat, dat die vanmiddag nog een vliegtuig pakt?” IK WIL NIET MORGEN IEMAND IN ATHENE, IK WIL GODVERDOMME NU IEMAND IN ATHENE!!!!”

*doodse stilte*

Jan van der Meijden, een 20-jarige stagiair steekt – met in zijn linker hand nog een doos oude dossiers die hij werd geacht te digitaliseren – voorzichtig zijn vinger op. De hoofdredacteur ziet Jan niet, maar ziet wel de ogen van de schare redacteuren die een beetje verbaasd naar de hand van Jan van der Meijden staren. Zijn blik valt op Jan en hij zucht. Dit wordt weer zo’n dag, denkt hij.

“Ja, zeg. Ik weet niet wie jij bent en wat je hier doet, maar als je moet plassen hoef je a) je vinger niet op te steken en B) het toilet vind je achter die deur daar.” Jan, een beetje bleek, stamelt: “Ehh, nou. U zoekt iemand in Athene en ik ken wel iemand in Athene. Ziet u, mijn broer heeft een vriendin en die haar ouders zijn gescheiden. En..” “Ja?? Enn??” “Ehh.. nou, die vriendin haar moeder is om tot rust te komen een paar weken naar Griekenland op bezoek bij een vriendin. En die vriendin woont al heel lang in Griekenland en is volgende de moeder van de vriendin van mijn broer heel erg goed op de hoogte van alle ontwikkelingen in Griekenland.”

*opnieuw doodse stilte*

“Goed. Alles beter dan niets. Hoe heet die vrouw??” “Conny Keessen meneer.” “Conny; dat bekt goed.Gaan we doen. Henk, stel een contractje op. Ilse: ik wil over 15 minuten live met Conny. Gea: jij helpt die Conny aan een beetje verhaal. Ik wil geen fuck-up in het acht-uur journaal.”
“Nou, waar wachten we op??? Go Go Go!!! Griekenland staat in brand. Let’s bring the news!!!”

Zo moet het zijn gegaan bedacht ik mij toen ik Conny Keessen deze week op de radio verslag hoorde doen uit Griekenland over de vluchtelingencrisis. Conny Keessen die ban-ke-la-des zegt als zij het over Bangladesh heeft. Conny die gewoon zegt dat de vluchtelingen er nog altijd zijn, als naar de actuele situatie wordt gevraagd.

Conny die gewoon Conny is.
Conny die volgens mij Nederland te woord staat tussen twee afwasbeurten door. Die tijdens het verslag bedenkt dat zij nog Swiffer doekjes moet kopen.
Conny die zo gewoon is dat ik haar heel bijzonder vind.

J’avoue: #JenesuispasCharlie (Ik beken: Ik ben niet Charlie)

Rutte spreekt bij demonstratie tegen aanslag Parijs

De hashtag #JeSuisCharlie heb ik de afgelopen dagen niet gebruikt. Niet omdat ik niet sympathiseer. Het zou voelen alsof mijzelf een t-shirt aan zou meten met de tekst: ‘Ik overleefde de aanslag op de Twin Towers!’. Ik bedoel, op zich klopt dat wel, maar ik zat in Alkmaar ten tijde van de aanslag, dus zo’n prestatie was dat niet. Ik wil mij #JeSuisCharlie niet aanmatigen. Dat doet geen recht aan Charlie Hebdo. Het doet geen recht aan de cartoonisten, het doet geen recht aan de redactie. Het doet geen recht aan de slachtoffers. Ik ben namelijk niet zo’n held geweest.

Ik ben een van die mensen die zich in de afgelopen jaren de volledige vrijheid van meningsuiting had, maar hem niet benutte. Ik werd niet bedreigd, ik werd niet gecensureerd. Sterker nog, ik publiceer hier nog niet eens onder mijn echte naam. Ik verschuil mij al op voorhand. ‘Ce n’était pas moi, ce était Berend Quêst!’ Ik ben te laf geweest om mij nu te verbinden aan een statement als #JeSuisCharlie.

Er zijn in de afgelopen jaren talloze momenten geweest, privé, op het werk of op sociale media dat ik iets anders dacht dan dat ik schreef of vertelde. Of dat ik iets opschreef en het niet publiceerde. Nuance als schuilnaam voor zelfcensuur. Ik ben mijzelf gaan wijsmaken dat vrijheid van meningsuiting grenzen heeft. Dat het allemaal wel wat minder mag. Ik ben de weelde van de vrijheid waarin ik leef voor lief gaan nemen. Ik ben vergeten waar het vandaan komt, welke strijd er is geleverd om de vrijheden waarin ik leef te verwerven.

En het ergste is niet dat ik mijzelf censureer. Veel gevaarlijker is dat in mijn hoofd ook gedachten vorm krijgen die in geen andere richting wijzen dan het beperken van de vrijheid van meningsuiting van anderen. ‘Tja, dus jij wordt bedreigd huh? Misschien had je ook iets minder …’ De confrontatie met deze gedachten in het licht van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen is ziekmakend.

Fuck!

Nuance als (zelf)censuur is een kwaadaardig kankergezwel. De aanslagen in Parijs zijn als misselijk makende, maar genezende chemotherapie. De vrijheid van meningsuiting vraagt geen nuance, kent geen grenzen en is absoluut. Iedere censuur – al is dat zelfcensuur – is voedingsbodem voor gekken, dwazen, idioten, fundamentalisten, extremisten, politici, bazen, echtgenoten, kinderen, boeren en burgers om meer censuur te willen zaaien. Iedere beperking van de vrijheid van meningsuiting toont de noodzaak aan van het recht op die vrijheid. Iedere aanval, aanslag of moord op de vrijheid van meningsuiting geeft niet alleen aanleiding om de vrijheid van meningsuiting te onderschrijven, maar vooral ook de plicht om deze vrijheid te gebruiken.

Je ne suis pas Charlie, maar het wordt wel tijd dat ik het ga proberen te worden.

O ja, en lees vooral ook eens dit blog van Oud Zeikwijf.

De bevrijding van Frank van den Bleeken

frank van den bleeken

Frank van den Bleeken is 51 jaar, en zijn 52e verjaardag gaat hij niet vieren. Op 9 januari krijgt hij een spuitje. Een spuitje, zoals een vals bijtende hond een spuitje krijgt. Hij heeft er zelf om gevraagd. Letterlijk en figuurlijk.

Frank is verknipt. Zijn vader was een agressieve, drinkende mishandelaar. Frank werd al vroeg seksueel misbruikt. Als twintiger werd hij van slachtoffer dader. Frank van den Bleeken verkrachtte een aantal vrouwen. Hij werd veroordeeld. Tijdens een proefverlof in 1989 verkrachtte en vermoorde hij de de 19-jarige Christiane Remacle. Sindsdien zit hij vast. Hij komt niet meer vrij, hij wil ook niet meer vrijkomen. Hij is psychisch ziek, zal niet genezen en acht zichzelf een gevaar voor de maatschappij. Frank wil euthanasie. Al een jaar of 10. En hij krijgt het. Vrijdag 9 januari 2015 gaat de stekker er uit, om het plat te zeggen.

Ethici, juristen, psychiaters, artsen en filosofen hebben zich lang over de euthanasiewens van Frank van den Bleeken gebogen. Wil Frank dood vanwege zijn ondragelijk lijden onder zijn psychische ziekte, of wil Frank dood omdat de omstandigheden waarin hij leeft – de gevangenisstraf – veroorzaakt door zijn daden welke weer zijn verbonden aan zijn psychische ziekte zo uitzichtloos zijn?
Volgens mij is het ene niet los te zien van het andere.
Frank leeft in een context, de context is het leven van Frank.

De vraag of België wel de juiste zorg biedt aan psychisch zieke gedetineerden speelt ook. Het Europese hof vindt in ieder geval van niet. Frank is psychisch ziek, hierdoor is hij een gevaar voor de maatschappij. Hij wordt vervolgens opgesloten, maar een behandeling tegen zijn ziekte krijgt hij niet. Ook dat maakt de situatie uitzichtloos. De Volkskrant noemt zijn zus het een ‘blamage voor het systeem‘.

Dan is er nog de publieke opinie. Veel mensen lijken van mening te zijn dat euthanasie maar een gemakkelijke ontsnapping is voor Frank van den Bleeken.

In Panorama zegt Frank van den Bleeken: “Wat ik ook gedaan heb, ik blijf een mens.” Het leven in de gevangenis, zonder behandeling, zonder uitzicht op terugkeer in de maatschappij en zonder uitzicht op verbetering van zijn psychische toestand is voor Frank uitzichtloos, hopeloos, zinloos en ondragelijk. Onmenselijk. En dus wil hij liever nu dood, dan nog langer wachten tot de dood hem eindelijk bevrijdt.

Ik kan daar respect voor opbrengen.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑