Categorie: Muziek Quest

Sam Brown, Stop (1988)

Een van de zangeressen van de door mij zo bewonderde live versie van ‘The Great Gig in the Sky’ op het Pulse album van Pink Floyd is Sam Brown.

Ik was in 1988 helemaal ondersteboven van dit album. Ik was meteen verliefd op dat krachtige maar toch wat hese stem van Sam Brown. Ik heb het album destijds direct aangeschaft en ik draai het nog altijd met plezier.

Voor wie het album nog niet kent, luister hier naar ‘Stop’ van Sam Brown via Spotify.

Pink Floyd, Pulse (1995)

Kate Bush kreeg niet zomaar een platencontract bij EMI op 16-jarige leeftijd. Dat kwam omdat David Gilmour van Pink Floyd dat bij EMI bemiddelde.

Een album van Pink Floyd kiezen valt niet mee. De vroege Pink Floyd muziek is wezenlijk anders dan wat er op de latere albums te horen is. Ik ben overigens een David Gilmour fan. Veel meer dan een Roger Waters fan. Ik vind die Waters maar een opgeblazen mannetje met heel veel pretenties.
Overigens, bij Pink Floyd moet ik altijd denken aan Top Gear. Daar was Nick Mason eens te gast, of beter, een van de zeer dure auto’s van Mason. Zelf kwam Mason, ter promotie van zijn boek, even met de helikopter langs.
‘Money it’s a hit. Don’t give me that do goody good bullshit’

Nou ja, van mij mag het hoor.
Pulse, ik kan er uren naar luisteren. Theatraal, pathetisch misschien. Maar wel tot in de puntjes uitgevoerd. Ga ik dood, dan wordt de prachtige Pulse uitvoering van ‘A Great Gig In The Sky’ gedraaid.
Knalhard.

Maar goed, zover is het hopelijk nog lang niet dus luistert u naar Pulse via Spotify.

Kate Bush, Hounds of Love (1985)

Patricia Paay was het die ik ooit op de vroege ochtend op de radio (Veronica) hoorde verklaren dat Kate Bush niet kon zingen maar slechts ‘hysterisch gilde’. Dat was ergens in 1978/79. Sindsdien heb ik een hekel aan Patricia Paay.

Op het Gabriel album ‘So’ staat het prachtige ‘Don’t Give Up’, een duet met deze zangeres die al op haar 16e een contract bij EMI kreeg.
Er zullen weinig mensen zijn die ‘Wuthering Heights’ (The Kick Inside 1978) niet kennen. Is het niet bij naam, dan zeker wanneer men het hoort. Of de clip ziet.
‘Hounds of Love’ is een prachtig album. Er staan 2 hits op, maar luister ook vooral naar het 2e deel (Side 2 van het vinyl album). Ik vind het werkelijk fantastisch.

Luister en geniet van Hounds of Love via Spotify.

Peter Gabriel, So (1986)

Steven van Zandt, AKA Little Steven of Miami Steve is het meest bekend als lid van Bruce Springsteen‘s ‘E Street Band’.
En al speelde Steven dan niet mee op Nebraska, hij is wel het bruggetje naar de volgende artiest: Peter Gabriel.
In 1985 richt Steven van Zandt namelijk Artists United Against Apartheid op en wordt de single ‘Sun City’ uitgebracht. Aan deze single wordt onder meer meegewerkt door Peter Gabriel.

‘So’ is denk ik een van de beter bekende albums van Gabriel. Er staan 2 grote hits op ‘Don’t Give Up’ en ‘Sledgehammer’. Ook de rest van het album is zeer de moeite waard.

U kunt het album zelf beluisteren via deze link op Spotify.

Bruce Springsteen, Nebraska (1982)

Op het album History van Loudon Wainwright III staat een erg grappig nummer ‘Talking new Bob Dylan’ ter ere van Dylan’s 50e verjaardag. ‘Yeh, we still get together every week at Bruce’s house’, zingt Loudon onder andere.
Waarmee het bruggetje naar Springsteen gebouwd is.

Een album van Springsteen kiezen is moeilijk. Hij maakte er nogal wat en hij maakte veel goede albums.
Ik kies voor Nebraska uit 1982.
Vanwege de ingetogenheid.
Na het eerste succes van Born to Run, de langverwachte opvolger Darkness on the Edge of Town (waarvan een prachtige documentaire is gemaakt) en de doorbraak bij het echte grote publiek met The River deed Springsteen een stap terug en nam dit kale, donkere en sobere album op.

Een prachtig album. U kunt het hier beluisteren op Spotify.