Monthjanuari 2014

Stil In Huis

stil-in-huis

‘t Is stil in huis
alle gasten zijn verdwenen
terwijl in morgenstond
de kater komt
loopt zelfs poes hier op haar tenen
maar, godzijdank, er is nog drank

‘t Is heel stil in huis
Regen zie ik door de ruiten
vanachter een half gesloten doek
waar ik naar zoek
kan ik maar niet besluiten
maar, godzijdank, er is nog drank

‘t Is zo stil in huis
zelfs geen echo meer van foute woorden
alles wat ik ook probeerde
en jij op reageerde
jaloezie die liefde bruut vermoordde
maar, godzijdank, er is nog drank

Ik hoor je adem niet, waar ik ook luister
Ik godverdom me jankend door de nacht
Ik schreeuw je naam terwijl ik fluister
Kom je terug als ik heb nagedacht

Ik ren de straat op en weer terug
Omdat ik dacht dat ik je zag
Starend lig ik op mijn rug
Aan de kant waar jij ooit lag

‘t Is zo stil in huis
veel te stil om van te leven
alles wat ooit van ons samen was
de dans, de troep, het glas
Geen droge traan heb ik te geven
maar, godzijdank, er is nog drank

Ik hoor je adem niet, waar ik ook luister
Ik godverdom me jankend door de nacht
Ik schreeuw je naam terwijl ik fluister
Wat had je anders dan verwacht

RIP: Het Principe

back

Het Principe is overleden. Dood. Morsdood. Na een lang en slopend ziekbed. Al jaren was het Principe zwaar ziek. Wanneer een politicus op televisie een vraag beantwoordde met: “In principe niet.” Dan wist iedereen dat dit feitelijk ‘dus wel’ betekende. “Wij zijn hier principieel op tegen”, dus we stemmen voor. “Wij moeten onze principes hooghouden” betekende niets meer dan schoorvoetend akkoord gaan met waar je dan ook maar op tegen bent. Principes kosten geld. Geld gaat voor. Voor alles. Ook voor principes. Geld is het mes in de rug van het Principe gebleken. Het Principe is doodgebloed en wij wassen het bloed van onze handen. Principes waren – in principe – onschuldig. Wij hebben de onschuld vermoord. Wij stapten verblind over de langzaam doodbloedende principes heen, op weg naar de Albert Heijn, de Jumbo of een andere plofkip verkopende grootgrutter. Wij zijn principieel tegen kinderarbeid, dus dragen wij t-shirts met krachtige slogans tegen uitbuiting, gemaakt door kleine kinderhandjes in een groezelige schuur in Zuid-China. Wij zijn in principe voor gelijkheid, dus moet de een solliciteren en krijgt de ander wachtgeld. Wij zijn principieel tegen vermenging van politiek en sport. Dus gaan we uiteraard naar Sotsji en laten we een Jood gewoon thuis als de gastheren daar om vragen.

Vandaag draag ik het Principe ten grave. Het Principe wordt bijgezet op het veld van De Verloren Woorden. Het Principe ligt op bladzijde 3, net boven de Privacy.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑