Farmakul! (Deel III) Brief aan Orphan Europe

Lees hier Farmakul Deel I en hier Farmakul Deel II.

Geacht heer de Baets,

Het (Nederlandse) NOS journaal van 3 augustus bracht een item waarin ons werd voorgehouden hoe een apotheker zich gedwongen voelde te stoppen met het leveren van een medicijn tegen NAGS deficiency. Deze apotheker produceerde een zelfgemaakt medicament, voor wat betreft bestanddelen en werking gelijk aan het door uw bedrijf Orphan Europe geproduceerde Carbaglu.
Het grote verschil tussen het medicijn van de apotheker en Carbaglu is de prijs; het medicijn kost € 3.000 per jaar bij de apotheker tegen € 150.000 per jaar bij Orphan Europe.
U vertegenwoordigde Orphan Europe in dit nieuwsitem en legde ons uit waarom uw product 50 (!) keer zo duur is.

Uw optreden bij het NOS journaal heeft bij mij nogal wat vragen opgeroepen.
Deze vragen wil ik u graag voorleggen en ik hoop dat u even de tijd wilt nemen om mijn vragen te beantwoorden:

U zegt in het NOS journaal dat Carbaglu onder andere zo kostbaar is ‘omdat Orphan Europe dit medicijn maar aan 40 mensen wereldwijd levert’.
Ik snap dit niet goed. De apotheker leverde het toch maar aan 1 patiënt?
Ik heb altijd gedacht dat een product juist goedkoper wordt als je er meer van maakt?
Daarnaast is Orphan Europe wereldwijd de enige toegelaten producent van een middel tegen NAGS deficiency.
Kunt u aangeven welke middelen die andere patiënten met NAGS deficiency dan slikken?
Er zijn immers alleen in Europa al 50 patiënten?

U vertelt ook dat uw bedrijf ‘minimale’ winsten maakt op Carbaglu. U zegt letterlijk: “De apotheker heeft uiteraard niet alle kosten die wij er aan hebben. De winsten die er aan verbonden zijn zijn heel miniem, en ons bedrijf spendeert die winsten dan ook aan opleiding van medische mensen.”
Ook dit begrijp ik niet goed.
Orphan Europe is onderdeel van het beursgenoteerde Recordati.
In het halfjaar rapport 2012 van Recordati staat onder andere te lezen dat 6,9% van kosten van Recordati voor rekening van Onderzoek en Ontwikkeling (R&D) komen. Er gaat 5,4% naar Algemene en Administratiekosten (G&A) volgens het rapport.
Daarentegen voert Recordati 30,7%, ofwel € 128.988.000 ‘verkoopkosten’ op, bijna net zoveel als de kosten van de inkoop (35,1%).

Om het voor mijzelf simpel te maken:
Van elke euro omzet wordt 35 cent gebruikt om grondstoffen in te kopen, 7 cent besteedt aan onderzoek en ontwikkeling, 5 cent gaat naar de administratie en het kost 31 cent om uw product aan de man te brengen.
Blijft er nog een brutowinst van 22 cent over.
Of reken ik verkeerd?

Wat mij verder in de nieuwsuitzending niet helder werd is waarom Orphan Europe de voornoemde apotheker wil beletten het goedkope middel te verstrekken. Welke motivatie zit daar nu achter?
Een juridische reden kan het toch niet zijn, getuige de rechtszaken die Orphan Europe tegen de apotheker aangespannen heeft en verloor?

Ik zie uw reactie met belangstelling tegemoet!

Met vriendelijke groet,

Arno Wip

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

2 reacties

Zeg het maar!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.