Monthaugustus 2012

Geachte politici

Het is nog minder dan twee weken voor er verkiezingen zijn, maar ik ben u nu al meer dan zat.
Dat komt voornamelijk omdat ik blijkbaar de bizarre verwachting koester dat u mij in de aanloop naar verkiezingen uitlegt wat u met dit land wilt.
Hoe komen wij volgens u uit de crisis?
Hoe gaat u eerlijk en doelmatig bezuinigen?
Wat gaat u doen aan de deplorabele staat van het onderwijs?
Hoe houdt u de zorg betaalbaar?
Hoe moet het verder met Europa?
Op dit soort vragen wil ik graag antwoord.
Van u.

Waar ik niet op zit te wachten en waar ik echt spuugziek van raak is de wijze waarop u het debat meent te moeten voeren.
Ik heb altijd geleerd dat je moet uitleggen waarom jouw product beter is dan dat van de concurrent, als je de klant (of de kiezer) voor je wilt winnen.
Ik heb geleerd dat je kunt samenwerken met mensen als je zoekt naar doelen die je deelt.
Ik heb geleerd dat je anderen het beste kunt overtuigen met je eigen argumenten, je eigen ideaal en je eigen visie.
Ik heb geleerd dat schoppen naar de ander geen basis voor samenwerking kweekt, maar de basis legt voor onbegrip, frustratie en angst.
En het lijkt erop dat al die dingen die ik heb geleerd overal toepasbaar en voor iedereen geldig te zijn, behalve voor u politici.

U roept allemaal dat er echt iets fundamenteels moet veranderen omdat het anders helemaal mis gaat met Nederland. We kunnen ons geen stilstand veroorloven, er moet gehandeld worden. En om te handelen is een regering met een meerderheid nodig.
We moeten dus ‘de handen ineen’ slaan.

Maar het enige dat u ineen slaat is elkaar.
Rutte valt Roemer aan. Sap valt PvDA en D66 aan. Samson maakt Rutte verwijten. Rosenthal valt PVV aan. Sap valt Rutte aan. Wilders valt iedereen aan.

U lijkt er allemaal veel belang aan te hechten om vooral te benadrukken hoe desastreus een keuze voor de ander is. U maakt elkaar zwart, u maakt elkaar uit voor leugenaar en u probeert mij wijs te maken dat ik voor iedereen – behalve voor uw partij – bang moet zijn.
Wat mij bijgebleven is tot nu toe is waarom ik NIET PVV, VVD, PvDA, D66, GL of SP moet stemmen.
Waarom ik WEL ergens op moet stemmen heb ik niet gehoord, of is bij mij niet blijven hangen.

En straks, na 12 september dan gaat u mijn laatste restje vertrouwen beschamen.
Want dan ineens gaat u mij vertellen dat u met een aantal van die liegende, onbetrouwbare en voor Nederland desastreuze clubs best samen een land kunt besturen.
En dat u er alle vertrouwen in heeft dat het goed komt.

Ik vertrouw u daarentegen steeds minder.

Engbek Benedict Groeschel zegt wel meer rare dingen

Nu we eindelijk weten dat je van een verkrachting niet zwanger raakt is volgens engbek Groeschel de tijd rijp voor meer onthullingen. Volgens Groeschel zijn de zo genaamde ‘slachtoffers’ van misbruik onder de vlag van de rooms katholieke kerk helemaal geen slachtoffer! Sterker, de arme, aan zenuwinzinking leidende priesters werden gewoon door die gasten verleid!
De kinderneukende priester als slachtoffer.
Je moet maar durven.

“De jongens zochten gewoon een vaderfiguur, om een leegte te vullen”, meent Groeschel.
Anale penetratie ter opvulling van geestelijke leegte en een gebrek aan een vaderfiguur?
Om de kerk nog minder in verlegenheid te brengen zegt deze Groeschel ook dat hij gelooft dat deze ‘relaties’ in de basis heteroseksueel waren.
En derhalve ook niet strafbaar.

Want homo’s, daar heeft Groeschel het niet zo op. Homo’s kun je gelukkig wel genezen zegt Groeschel.
En Groeschel kan het weten, naast monnik is hij namelijk ook psycholoog.
En dus was Groeschel zwaar beledigd toen de Amerikaanse associatie van psychologen (APA) het standpunt innam dat de ‘behandeling’ van homo’s door therapeuten ‘ongepast’ is.

Nee, homo’s moet je gewoon genezen en de monnik Groeschel weet in al zijn wijsheid niet alleen hoe je dat doet, maar ook hoe je een huwelijk tussen normale, gezonde mensen goed houdt.
En dat is best knap, voor een celibate monnik.

Groeschel is het levende bewijs dat god niet bestaat.
Als god bestond dan had hij Groeschel namelijk al in 2004 tot zich geroepen, en had Groeschel dat verkeersongeluk dus niet overleeft, of ons in 2009 van deze engbek verlost.

Profiel: @Voorbindsnor is Altijd ten Burele

Nieuwelingen vragen wel eens, heimelijk fluisterend op de gang waar het kopieerapparaat staat:”Wie is die man?” En iedereen aan wie die vraag gesteld wordt weet wie er met ‘die man’ bedoeld wordt.
Er is ten burele niemand die het weet.
Er gaan geruchten dat het de grote baas zelf is, anderen menen dat de Voorbindsnor de geniale, maar knettergekke broer van de grote baas is.
Omdat niemand precies weet welke positie de Voorbindsnor bekleed, en de Voorbindsnor er altijd is en er altijd al was worden er verder geen vragen gesteld.

De Voorbindsnor zit voor iedereen in het zicht. Op een kleine verhoging. Meestal staart hij naar de anderen. Wie aangestaard wordt door de Voorbindsnor gaat harder werken. Aangestaard worden door de Voorbindsnor voelt als de middelbare scholier die zijn huiswerk niet heeft gemaakt en wanhopig de blikken van de meester probeert te ontwijken, bang dat hij de beurt krijgt.

Er zijn ook momenten dat ten burele wordt gedacht dat de Voorbindsnor slaapt. De Voorbindsnor laat hen in die waan. In werkelijkheid bezint hij zich. Smeedt hij snode plannen. Diepe gedachten kolken dan als stormen door zijn hoofd.
En als de Voorbindsnor niet staart, of lijkt te slapen doet de Voorbindsnor vreemde dingen. Niemand kijkt meer op wanneer de Voorbindsnor ineens luidkeels ‘Woorden zonder woorden‘ van De Kast inzet. Of iets anders, desgewenst.

En als iedereen het kantoorpand om stipt vijf uur verlaten heeft, blijft de Voorbindsnor achter en doet onverstoord dingen die alleen de Voorbindsnor doet. In alle rust.
Niemand heeft de Voorbindsnor ooit zien gaan.
Komen wel trouwens.

Profiel: @CorineZelf

Gelukkig.
Geen ‘mama van’, ‘getrouwd met’ of ‘twittert op persoonlijke titel’ in de bio.
Niets of niemand maakt mij tot wie ik ben, ik ben @CorineZelf.
En waar ik ben is ‘Where the chocolate is’.
Ik ben een raadsel, en je doet het er maar mee.

De profielfoto van @CorineZelf is net zo raadselachtig als haar bio.
De foto is genomen op een zondagmorgen. Thuis, aan de keukentafel. Corine is net uit bed, heeft een trui aangeschoten en lacht naar hem (of haar), na een warme nacht. Het haar alleen even opzij geveegd. “Hey gekkie, moet dat? Nu?”
De foto kan ook genomen zijn op kantoor, om 4 uur in de middag. De man achter de camera is een professional, en Corine lacht. Omdat dat zo hoort.
Zie je trouwens het grijs op links, en het absolute zwart op rechts?
Het blootgeven, en tegelijkertijd het verhullen. Een lok. Een hand.
Ogen die niet naar jou, maar naar iets, ergens in de verte kijken.

Vrouwen die twitteren kunnen een voorbeeld nemen aan @CorineZelf. Durf anders te zijn, heb de moed, al was het maar op Twitter, een raadsel te blijven. Je bent niet met wie je het doet, je bent niet waar je het doet, je bent niet voor wie je het doet.
Jij bent jezelf.

Berend Quest houdt van raadsels, van mensen die je niet direct kunt thuisbrengen of kunt plaatsen.
@CorineZelf tweet: “Nee, corpulent sujet met je compensatievrachtwagen, je hebt geen doorduwvoorrang omdat je groter bent. Sukkel. #roadrage”
En het is aan jou om de context te bedenken.
Rijdt @CorineZelf op de A9? Of op de A2?
In een Fiat Panda? Of in een BMW?
Komt @CorineZelf ergens vandaan, of gaat zij ergens heen?

Het NIET weten is soms zoveel mooier dan het weten.

Oerlemans houdt De Erfenis in de kast

De eerste serie ligt al klaar. Toch zal volgens een insider bij Eyeworks, het productiebedrijf van Reinout Oerlemans, de eerste aflevering van ‘De Erfenis’ dit jaar niet op de Nederlandse televisie te zien zijn.
Heeft Oerlemans na de kritiek op ‘24 Uur tussen leven en dood‘ en het afblazen van de ‘Pleegkindshow‘ van John de Mol last van slappe knieën?

Wat is ‘De Erfenis’?
De Erfenis is een realityshow die draait om hebberigheid en egoïsme, het format is als volgt:
Stel, een door familie totaal genegeerde en zelfs gehate terminale bejaarde wint 10 miljoen in een loterij.
Wat gebeurt er wanneer de familie hier lucht van krijgt?
In het woninkje van de nu heel welvarende bejaarde is het ineens een komen en gaan van familie en ‘vrienden’. Iedereen weet dat opa of oma nog geen maand meer te leven heeft.
De grote vraag is uiteraard: wie lukt het om de erfenis van 10 miljoen in de wacht te slepen?

Het woninkje is volgehangen met verborgen camera’s. In de woonkamer, in de keuken, op het toilet, op het binnenplaatsje en zelfs in het kleine schuurtje. Niets ontsnapt aan het oog van de camera.
Maar niet alleen in de woning wordt gefilmd. Ook worden alle familieleden en vrienden die zich aandienen 24 uur per dag gevolgd. En om het nog spannender te maken worden familie en vrienden stelselmatig onder druk gezet.
Er vallen onverwachtse aanslagen op de mat, er dreigt verlies van werk en er dienen zich ‘once in a lifetime’ kansen aan. Kansen die wel een investering vragen uiteraard.

Het terminale oudje weet overigens van niets. Alles gebeurt achter haar rug om. Om te garanderen dat er geen roet in het eten gegooid wordt is bewust voor een dementerend oudje gekozen. Haar financiele bewindvoerder is een medewerker van Eyeworks.
Uiteindelijk bepaald een jury van bekende Nederlanders wie er met De Erfenis vandoor gaat.
De winnaar is niet per se degene die zichzelf het best bij het oudje als potentiële erfgenaam weet te presenteren, met het zwartmaken en saboteren van de andere kandidaten vallen ook heel veel punten te verdienen.

Waarom gaat ‘De Erfenis’ niet door?
De insider: “De realiteit overtrof de verwachtingen in die mate dat de angst reëel is dat de banden na uitzending zullen moeten worden afgestaan aan justitie. De conclusie is getrokken dat Nederland nog niet rijp is voor ‘De Erfenis’ Jammer hoor, het is fantastische televisie!”

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑