Monthapril 2012

Houd het Internet vrij, begin een puberproxy!

Stichting BREIN (Bescherming Rechten Entertainment Industrie Nederland) heeft via de rechter grote providers als Ziggo verplicht om de toegang naar ThePirateBay (TPB) te blokkeren.
Via een zogenaamde reverse proxy, eenvoudig te installeren op jouw WordPress site met de Repress plugin, is deze blokkade te omzeilen. Wanneer je de Repress plugin gebruikt loop je grote kans een sommatie van BREIN op de mat te vinden. In de sommatie wordt gerefereerd aan een ex parte uitspraak (ex parte = zonder wederhoor van de gedaagde) van een rechter in Den Haag die € 10.000 boete oplegt aan DeHomies voor iedere dag dat de proxy nog in de lucht is. Daarnaast eist BREIN dat er een boodschap op de website wordt geplaatst met het bericht dat de proxy is verwijderd op last van BREIN.
De Piratenpartij gebruikte de Repress plugin en ontving de sommatie. De Piratenpartij weigerde en er kwam een ex parte uitspraak van de rechter. Verwijderen die proxy of je betaalt € 10.000 per dag! Dat De Priatenpartij ook alle verwijzingen naar reverse poxys moest verwijderen werd met succes aangevochten. Je vindt op De Piratenpartij dus nog altijd een lijst van websites via welke je wel TPB kunt bezoeken.

Ook ik ontving, net als honderden andere ‘puberpoxy’s‘ een sommatie van Brein. Nu ben ik geen puber meer en laat ik mij ook niet zo heel snel intimideren, dus ook ik weigerde. De proxy op BerendQuest naar TPB draait 3 weken na het verlopen van de termijn in de sommatie nog altijd.
Blijkbaar wil BREIN de grotere websites wel aanpakken, maar verwacht men bij BREIN dat alleen het bedreigen van particuliere websites al afdoende is. Of het dringt bij BREIN langzaam door dat het daadwerkelijk vervolgen van honderden particulieren alleen maar geld kost, en niks oplevert.
Onderzoek wijst overigens uit dat de blokkades die BREIN via de rechter afdwingt sowieso niet leiden tot minder illegale downloads.

Het is jammer dat de discussie over de strijd tegen BREIN en voor een vrij toegankelijk Internet telkens wordt vereenvoudigd en verengd naar: je bent voor, of je bent tegen illegale downloads.

De vraag die er ligt is fundamenteler.
De vraag is namelijk: Mag een commerciële belangenpartij in staat worden gesteld om delen van het Internet af te sluiten voor gebruikers?

Het Internet is van ons allemaal. Het is niet alleen een digitale snelweg, het is vooral en met name een openbare digitale snelweg.
Niet de wetsovertreder (TPB) wordt aangepakt, maar de openbare weg wordt afgesloten.

Stel dat de politie er niet in slaagt om een verkooppunt van imitatie Rolexen in een woning opgerold te krijgen. Zou iemand het accepteren wanneer Rolex de straat waar dat huis staat laat afsluiten? Omdat ik via die weg MOGELIJK een illegale Rolex koop?
Is er één rechter te vinden die daar een vonnis over uitspreekt?
Nee, natuurlijk niet!
Is er een rechter die mij gaat sommeren mijn DVD brander uit mijn computer te verwijderen omdat ik dan MOGELIJK een illegale kopie maak?
Nee!
Is er al een autofabrikant veroordeeld omdat ik met de geleverde auto MOGELIJK de 130 kilometer grens overschrijdt?

De reverse proxy op deze website is geen aansporing om illegaal te gaan downloaden bij TPB. De reverse proxy op deze website is een protest tegen het blokkeren van de toegang tot bepaalde websites door een industrie en die slechts wordt gedreven door commerciële motieven.

Het Internet is een openbare digitale snelweg.
Waar die weg je naar toe leidt, en wat je op de bestemming zoekt is een eigen verantwoordelijkheid.

Dat het de industrie niet lukt om websites als TPB uit de lucht te krijgen mag niet betekenen dat de industrie voor de digitale snelweg de regels bedenkt, de verkeersborden maakt, de verkeersborden plaatst en naar eigen inzicht mag handhaven.

Houd het Internet vrij, begin een puberproxy!

Spijt maakt geen slachtoffers

Ik heb al heel wat verkeerde keuzes gemaakt in de afgelopen 50 jaar. Ik koos de verkeerde vriendjes, ik koos er voor om niet te leren. Ik koos de verkeerde vrouwen, ik koos de verkeerde genotsmiddelen. Ik koos op het verkeerde moment, met de verkeerde partner om aan kinderen te beginnen. Ik koos de verkeerde baan, ik koos de verkeerde woning.

Ik maakte meer verkeerde keuzes dan ik hier kan beschrijven.
Verkeerde keuzes waren het.
Geen foute.

Een foute keuze is niet hetzelfde als een verkeerde keuze. Een verkeerde keuze is onhandig, schadelijk, pijnlijk, beschamend, verdrietig, belemmerend of spijtig.
Een foute keuze is fout.
Een foute keuze is dat je de verkeerde partij kiest in een gewapend conflict. Dan ben je ‘fout’ in de oorlog.
Als je een foute keuze hebt gemaakt in de Tweede Wereldoorlog door je bijvoorbeeld aan te sluiten bij de SS, dan is dat een onherstelbaar foute keuze.
Het gaat er namelijk niet om of je jong en ambitieus was, of dat je graag wat te eten wilde hebben. Of dat je ouders ook fout waren. Het maakt niet uit dat je onbezonnen handelde. Het maakt niet uit of je verblind was door propaganda of mooie uniformen.

Waar het om gaat is dat er in die oorlog miljoenen mensen, onschuldige burgers, mannen, vrouwen en kinderen ontmenselijkt werden en systematisch werden afgeslacht.
Kiezen voor de SS was een keuze tegen rechtvaardigheid, tegen rechtsgelijkheid, tegen vrijheid, tegen beschaving, tegen menselijkheid en voor het kwaad.
Er zijn mensen zijn die spijt kregen van die foute keuze, daar past een menselijke reactie en – uiteindelijk – misschien vergeving.

Wat niet past bij een foute keuze is om te worden gezien als slachtoffer van je eigen omstandigheden, je onbezonnenheid of de armoede waarin je verkeerde.
Als je fout was in de Tweede Wereldoorlog dan ben je medeschuldig aan het onbeschrijvelijke leed dat miljoenen is aangedaan.
Als je fout was in de Tweede Wereldoorlog dan ben je dader.
Als je fout was in de Tweede Wereldoorlog kun je niet zeggen dat je niet wist waarvoor je koos.
Wanneer je de daders van het leed in de Tweede Wereldoorlog de rol van slachtoffer gunt, dan doe je de slachtoffers en de nabestaanden van de slachtoffers ernstig te kort.
Het leed dat is aangedaan door de daders is daarvoor veel te groot.

Spijt maakt geen slachtoffers.

Wat bedoelen politici eigenlijk als zij zeggen:

Daar gaan we weer; verkiezingen.
De dames en heren politici zullen ons de komende maanden opnieuw overstelpen met ‘beloftes’, ‘uitgangspunten’ en ‘principes’. Iedere politieke partij is er ineens weer ‘voor alle Nederlanders’, heeft de oplossing die leidt tot een ‘gezond en veilig Nederland’ heeft de sleutel in handen die ‘de economische crisis’ zal oplossen waarbij ‘de zwakkeren’ worden ontzien. Daarbij wordt niet geschroomd om de andere partijen van ‘opportunisme’, ‘populisme’ en zelfs ‘xenofobie’ te beschuldigen.
En tegelijkertijd worden wij, als kiezer, geacht om ‘over de eigen schaduw te springen’.
De politiek stookt de ovens op, u en ik worden geacht uit de geproduceerde gebakken lucht een keuze te maken.

Wat bedoelen die meneren en mevrouwen politici nou eigenlijk met al die mooie woorden?
Tijd voor een eerste lijstje.

“Wij zijn in principe tegen!”
Een principe is volgens het woordenboek een grondbeginsel. Een fundament, zeg maar. Wanneer je ergens een mening over vormt, dan ga je uit van jouw principes.
In de politiek ligt dit wezenlijk anders. Politici zijn meer ‘in principe’ ergens voor of tegen.
‘In principe’ betekent voor politici dat zij nog niet hebben besloten of zij voor of tegen iets zijn.
Politici die ‘in principe’ voor of tegen zijn zeggen dus dat zij niet weten hoe u, de potentiële kiezer, er op gaat reageren.

“Ik beloof het!”
‘Belofte maakt schuld’, zo is het gezegde. Wat je belooft, dat moet je doen.
Beloftes doen politici graag. Vooral op weg naar verkiezingen. Dan heet het een belofte een ‘verkiezingsbelofte’. Een verkiezingsbelofte dient u niet te verwarren met een gewone belofte. Een verkiezingsbelofte is een politicus namelijk helemaal niet aan gehouden. Een verkiezingsbelofte kun je vergelijken met een belofte die een kind van vier doet wanneer hij voor zijn verjaardag een huisdier wil. ‘Ik zal altijd, echt altijd het hondje uitlaten mama! Ik zweer het!!’ U en ik weten dat na een maand de pup volledig afhankelijk is van de bereidwilligheid van papa en mama, die willen namelijk de poep en pies niet in huis.

“Iedereen moet over de eigen schaduw heen springen!”
Dat kan niemand. Niet te doen gewoon. Ook de reden waarom politici alleen van andere politici vinden dat zij over de eigen schaduw heen moeten springen.
Wat misschien bedoeld zou kunnen worden is dat politici verder zouden moeten kijken dan de eigen principes.
Dan krijg je wellicht politici die in principe over de eigen schaduw heen willen springen?
Nou ja, gebakken lucht dus.

“Wij nemen Verantwoordelijkheid!”
Politici hebben het graag over verantwoordelijkheid. Politici willen ook altijd verantwoordelijkheid nemen en vragen u en mij om verantwoordelijkheid te tonen. Dat doe je vooral door op politici te stemmen.
Dat verantwoording afleggen en aansprakelijkheid onlosmakelijk verbonden zijn aan de genomen verantwoordelijkheid, dat geldt dan weer niet voor politici. Een politicus heeft verantwoordelijkheid, maar is nooit verantwoordelijk en aansprakelijk.
Als u in een auto rijdt bent u verantwoordelijk voor uw rijgedrag. Rijdt u te hard dan bent u niet alleen verantwoordelijk, u bent ook aansprakelijk. Als u te hard rijdt krijgt u een boete.
Heeft u verantwoordelijkheid als politicus en maakt u er een bende van, dan krijgt u wachtgeld.

“Ik ben er voor jou, Henk en Ingrid!”
Of Jan Splinter, de verpleegkundige, de bijstandsmoeder, de gepensioneerde en al die andere pogingen om u als kiezer ‘persoonlijk’ aan te spreken. De politicus zoekt u op, in verkiezingstijd. De politicus spreekt tot u, in verkiezingstijd. De politicus heeft het beste met u voor, in verkiezingstijd.
Iedere politicus weet dat je in een land met meer dan 16 miljoen inwoners het nooit iedereen naar de zin kunt maken. Dat de belangen van individuen in landelijke politiek altijd ten koste gaan van de grote gemene delers. Dat er niet voor u als bijstandsmoeder, voor u als verpleegkundige, voor u als metselaar, voor u als toevallige Henk of Ingrid, of voor u als gepensioneerde een uitzondering gemaakt wordt.
Uw persoonlijke situatie telt alleen in de aanloop naar verkiezingen, na de verkiezingen gaat het weer om algemene afspraken, afgesproken beleid en vastgestelde regels.

“Dat is gewoon een Linkse (on Rechtse) Hobby!”
Ondanks dat politici er zelf nauwelijks principes op na lijken te houden maken zij graag de uitgangspunten van anderen belachelijk. Cultuur, subsidies en ontwikkelingshulp zijn voorbeelden van linkse hobby’s. Meer snelwegen, investeringsklimaat en globalisering zijn voorbeelden van meer rechtse hobby’s.
Met name in de aanloop naar verkiezingen verklaren politici zichzelf, hun ideeën en standpunten als ‘principiële’ keuzes en doen zij de keuzes van de anderen af als linkse- of rechtse hobby.

“U doet aan Populisme!”
Ook deze term gaat u nog vaak horen de komende maanden. Het spreken namens Henk en Ingrid is er een vorm van. Politici beschuldigen elkaar graag van populisme. Dat politieke tegenstanders bang zijn voor de werkelijkheid, dat de anderen impopulaire maatregelen uit de weg gaan. Alle politici benadrukken uiteraard dat juist zij, en alleen zij, wél bereid zijn te doen wat nodig is. Maar of ze nu Pechthold, Rutte, Verhagen, Wilders, Roemer, Sap of Samsom heten; allemaal vervormen zij de werkelijkheid en interpreteren zij de feiten zodanig totdat zij een verhaal hebben dat bij zo veel mogelijk potentiële kiezers als geloofwaardig overkomt.
Alle partijen willen de taal van het volk spreken.
Daarom noemen wij hen ook volksvertegenwoordigers.

“We hebben een Onderzoek dat ons gelijk bewijst!”
Iedere partij laat onderzoek doen. Met de resultaten zetten de partijen de eigen keuzes kracht bij. Maar, vergis u niet. Er worden honderdduizenden onderzoeken gedaan. Met honderdduizenden verschillende uitkomsten. En het is niet zo dat één onderzoek de toekomst werkelijk kan voorspellen. De toekomst wordt namelijk vormgegeven op basis van de acties die worden uitgevoerd, vaak op basis van onderzoeken. Onderzoeken zijn op z’n best ‘self-fulfilling prophecies’.
Daarbij komt dat politici graag gebruik maken van onderzoeksresultaten die zij wensen en dat onderzoekers graag nieuwe opdrachten voor onderzoeken willen. (Don’t bite the hand that feeds you!)
Voorbeeldje?
Wilders liet onderzoeken of de terugkeer van de gulden niet goedkoper was dan handhaving van de euro. En, logisch bijna, komt uit dat onderzoek het resultaat dat Wilders wenst. Moest Wilders wel even goed zoeken naar een eurosceptisch onderzoekbureau, maar het onderzoek geeft hem gelijk.
Dat er ook onderzoeken zijn gedaan met tegengesteld onderzoeksresultaat, daar hoor je Wilders niet over.
De tegenstanders van Wilders uiteraard weer des te meer.

“Het is in het Landsbelang!”
Ja, ja. Het landsbelang. Je hoort er bijna zo’n Polygoon stemmetje bij. En dan een zwart-wit beeld van een ernstig kijkende dominee met zwarte hoed en opgestoken wijsvinger.
Natuurlijk zijn politieke beslissingen in het landsbelang, het gaat hier immers over landelijke politiek. Het gaat er niet om of iets in het landsbelang is beste kiezer, het gaat er met name om wat door de politieke partij als landsbelang wordt aangewezen. Is de economie het landsbelang? De Veiligheid? Vrijheid van meningsuiting? Gelijke rechten? Gezondheidszorg? Landbouw? Innovatie? Onderwijs?
‘Het’ landsbelang bestaat helemaal niet. Ieder belang, ook die van het land, staat onder druk en invloed van een heleboel andere belangen.
Wie heeft er belang bij, dat is vaak de vraag die beter gesteld kan worden.

Tot zover deel I.
Later meer.

Oproep: Sta op tegen de Noord Koreaanse praktijken van BREIN!

De stichting Brein heeft mij via de mail, de post en een aangetekend stuk gesommeerd ‘de exploitatie van uw proxyserver waarmee TPB (ThePirateBay) op internet beschikbaar wordt gesteld te staken en gestaakt te houden’.
Brein doelt daarmee op deze pagina die op dit weblog staat.

Wat is er aan de hand?
Brein heeft via de rechter afgedwongen dat Ziggo (waar ik mijn verbinding afneem) de toegang naar de website van TPB af moet sluiten. Ik heb, als Ziggo abonnee, dus geen volledige toegang meer tot het Internet.
Omdat ik het hier niet mee eens ben heb ik op mijn blog een ‘plug-in‘ geplaatst waardoor je, ondanks de afsluiting van Ziggo (of iedere andere provider die TPB heeft moeten afsluiten), toch gewoon TPB kunt bezoeken.
Dat is volgens de Noord Koreaanse denkers van stichting Brein ‘verboten’.

Volgens Brein gaat het er daarbij om dat TPB illegale downloads aanbied en dat dat verboden is.
Voor mij gaat het er om dat als een winkel illegale spullen aanbiedt, dit niet betekent dat je daarmee het recht hebt de wegen die naar die winkel leiden af te sluiten.
Volgens mij moet je dan de winkel sluiten en de boefjes die die winkel runnen aanpakken.

Dat het de industrie niet lukt om websites als TPB plat te krijgen is een probleem.
Het beperken van de toegang tot het Internet is principieel fout.

Als burger sta je dagelijks tientallen malen voor de keuze om iets te doen wat niet mag. Je mag niet harder dan 130 km per uur, maar je auto kan het wel. Je mag geen gestolen fiets kopen, maar hij word je wel aangeboden.
Of je een overtreding begaat is jouw keuze.
Autofabrikanten worden niet gesommeerd de snelheid van hun auto’s te beperken tot 130 km. Marktplaats wordt niet afgesloten omdat er gestolen fietsen te koop worden aangeboden.
Dat heet eigen verantwoordelijkheid.
En dat is een goede zaak.

Waar is de sommatie van Brein op gebaseerd?
Brein stuurt mij een sommatie met als bijlage een ex parte verbod (een uitspraak van een rechter zonder dat de gedaagde partij daarbij is gehoord) op de reverse proxy op dehomies.nl.
Dit verbod wordt door velen gezien als een zeer discutabele uitspraak zoals bijvoorbeeld te lezen is op Solv.nl door Milica Antic.

Desondanks heeft Brein het voor elkaar gekregen tientallen websites die de toegang tot TPB open hielden te intimideren door te dreigen met rechtszaken.
Afgelopen vrijdag de 13e is ook DePiratenPartij.nl, die zich niet liet intimideren, opnieuw ex parte, veroordeeld tot het verwijderen van de toegang tot TPB, op straffe van enorme dwangsommen.

En dan nog iets
Stichting Brein meent dat het beschikbaar maken van TPB door derden, zoals ik, niets te maken heeft met een principiële keuze, maar een ‘pubertstreek’ is. Letterlijk zegt Joris van Manen, advocaat van Brein hierover:
“We hebben er twee jaar over gedaan om The Pirate Bay via de rechter te laten blokkeren. En dan gaan een paar pubers dat vonnis direct en welbewust saboteren.”

Het openhouden van het Internet is geen ‘puberstreek’ zoals van Manen zo denigrerend wil doen geloven.
De vrije toegang tot informatie die op het Internet staat is een principiële zaak.
Als Brein vindt dat TPB van het Internet moet, dan moeten zij dit zien af te dwingen.
Het beperken van de toegang tot het Internet, om op die manier TPB onbereikbaar te maken is niet de weg.
Dat doen ze in landen als Noord Korea.
Wij leven hier in Nederland.

Wat nu?
Nu ga ik wellicht de volgende worden die een verbod van de rechter – waarschijnlijk ex parte – aan de broek krijg op straffe van € 10.000 per dag. Dus, ook de door mij gebruikte plugin zal ik dan moeten verwijderen.
Ik hoop echter wel dat er duizenden, en liever tienduizenden domeinhouders zijn die net als ik, in ieder geval zolang het kan, een vuist willen, kunnen en durven maken tegen deze idiote intimidatie praktijken van stichting Brein.

Je vindt de plug-in hier.
Tenzij ook die inmiddels door Brein ‘verboten’ is natuurlijk.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑