Datum10 januari 2012

Omelet ‘Horrorwinter’

Ja lieve mensen, het is een horrorwinter. En dan kun je maar beter wat eiwitten en vetten innemen. Er moet vet op de botten om de barre omstandigheden te overleven.
Vandaag dus uw redding in de vorm van een lunch.
Een omelet met wat extra’s.

[toggle title=”Ingrediënten”]
Voor 2 personen

  • 4 eieren
  • 1 paprika
  • 10 zwarte olijven
  • scheutje melk
  • 2 pilli pilli pepertjes
  • zout
  • 1 kleine ui
  • 1 teentje knoflook
  • verse roomkaas

[/toggle]
[toggle title=”Bereidingswijze”]
Snijd de paprika in vieren, verwijder zaadlijsten en zaad, snijd de delen af zodat je bijna ‘platte’ schijven overhoudt. Doe de schijven in een grill of broodrooster.
Kluts de eieren met wat melk en zout.
Snipper de helft van de ui, hak de resten paprika fijn en hak de olijven en pepertjes fijn.
Doe een klont roomboter in de koekenpan en smelt dit, rasp de teen knoflook boven de boter. Voeg nu meteen het ei samen met de restjes paprika, peper en gesnipperde ui toe. De knoflook moet niet bruin bakken.
Zet op een laag pitje, met een deksel er op.
Na een paar minuten de olijven verdelen en de andere helft van de ui aan ringen snijden en er bij doen.

Haal de paprika uit de grill en snijd de plakken een keer door. Verdeel over het ei.
Voeg hier en daar een flinke klont roomkaas toe.
Als de bovenkant droog is, serveren met brood.
Eet smakelijk.
[/toggle]

Stop met janken, je bent verdomme geen zeehond!

We zijn de weg kwijt.
We leven in een land waar alles wat nog enigszins riekt naar solidariteit, compassie of cultuur wordt wegbezuinigd als zijnde ´linkse hobby´, waar de publieke omroep moet worden gesloopt omdat ´we liever voor kwaliteit dan voor kwantiteit gaan´ en waar het woord ‘subsidie’ zo langzamerhand de klank van een enge ziekte heeft gekregen.
Was je eerder werkeloos, nu word je toegesnauwd dat je ‘onrendabel’ bent.
Ben je ziek, zwak, beperkt of leid je aan een chronische aandoening dan heb je pech. Je kunt toch moeilijk verwachten dat we jou daarom maar in de watten gaan leggen.
Stel je kritische vragen, of heb je een andere mening dan doe je ‘huilie huilie’.
Je bent verdomme geen zeehond!

Huh? Zeehond?
Ja, zeehond.
Ben je namelijk een zeehond dan is er voor jou, als je je mammie niet kunt vinden, als je een virusje hebt, of pijn aan je zwemvliesje, of als je niet tegen de hoge golfjes kunt een heerlijk hotel, een prima geoutilleerd ziekenhuis en een hele fijne naschoolse opvang of crèche.
De hele dag verse vis, de beste specialisten en heel veel lieve aandacht van allemaal fijne mensen.
En je mag net zolang blijven als nodig is.
Dus hoef je niet meer te huilen hoor, lieve kleine schatteboutje.

Overdrijf ik?
In 1990 waren er nog een 600 zeehonden in Nederland. Dat kwam omdat wij die beesten gewoon vergiftigd hadden. Mede dank zij de Zeehonden Crèche van Lenie zijn dat er nu ruim 7000. Lijkt me mooi, denk je dan. Die beesten redden zich wel weer dus hoppa, laten we al dat geld weer eens aan iets nuttigs besteden.
Niks daarvan.
Momenteel zijn er 350 (!) zeehondjes opgenomen in het zeehonden ziekenhuis, ja u leest het goed. Een ZIEKENHUIS. Voor zeehonden. Een ziekenhuis, met een röntgenafdeling. En een Quarantaine. En een laboratorium. En een waterzuiveringsinstallatie. De zeehonden worden er liefdevol ‘patiënten’ genoemd.

Leest u even mee?
“Overal spoelen ze aan: de baby’s van de grijze zeehond – pasgeboren, soms nog met navelstreng – en de doodzieke gewone zeehonden, die niet langer konden vechten tegen het geweld van de storm en de beukende golven. Ze worden gevonden, weggekropen in de luwte van de duinen, aan de binnenkant van de dijken waar ze beschutting zochten of zomaar midden op het strand, waar ze de strijd leken op te geven.”
Awhhh, sielug hè?

Veel sieluger dan die gehandicapte die zijn PGB kwijtraakt. Veel triester dan die psychiatrische patiënt die uit zijn beschermde woonvorm moet en mag gaan decompenseren in een appartement.
Die moeten niet zo huilie huilie doen.

U kunt hier uw emo-euro’s kwijt.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑