Maand: november 2011

Meedoen om te winnen of meedoen om het spel

Bovenstaande tweet is van @puur. Een twittericoon zo durf ik te stellen. Een week geleden hoorde ik @puur al eens verzuchten dat Twitter een beetje het Romeinse rijk op z’n (haar?) laatste benen lijkt. ‘Een paar jaar geleden aten we met z’n allen hutspot, nu drinken we champagne.’
Van een leuk commincatiespeeltje naar een ‘tool voor moderne professionals’. Met eigen goeroes, coaches, specialisten en veel, heel veel, vaak zelfbenoemde ‘social media experts’.

Vandaag las ik een stuk op Twittermania over Klout (Klout is een tool die je ‘invloed’ op Twitter meet). ‘Uitgeklout en ‘m gepeerd’, is de titel.
Kort gezegd legt Marinel Bijmolt (@marineltwit) in het stuk uit waarom zij geen Klout meer gebruikt. De argumenten zijn onder andere de beïnvloedbaarheid van Kloutscores door gebruikers, de duistere algoritmes die Klout gebruikt en het feit dat menselijke emoties niet in wiskundige formules te meten zijn.

Het meest opvallend echter vind ik het enorme gewicht dat juist door Marinel aan een Klout score toe wordt gekend. Zij zègt wel Klout en andere tools altijd als ‘gimmicks, leuke tooltjes, waarbij je even een snelle indruk van iemand kunt krijgen’ te hebben benaderd, maar ik geloof daar helemaal niets van.

Want wat maakt het jou het dan uit wat ‘anderen’ voor waarde aan Klout hechten?
Of vind je het eng dat de anderen zien dat jouw score niet erg hoog is?

Twitter is een grap. Klout is een grap.
Alleen mensen die Twitter heel erg belangrijk vinden voor het eigen broodtrommeltje zien er de grap niet van in.

Pasta met Vis, Spek en Citroen

Wat ik zelf maak vind ik over het algemeen lekker. Anders maak je het ook niet. Wat ik vandaag maakte overtrof echter mijn verwachtingen. Ik wist dat het lekker was, maar ik wist niet dat het ons zo zou verbazen.
Heel eenvoudig, weinig werk en heel erg lekker!
[tabgroup tab1=”Bereidingswijze” tab2=”Ingrediënten” tab3=”Overige info”]
[tab]Breng de wijn (of water) in een pan met dikke bodem aan de kook.
Rasp de schil van 1 citroen, voeg dit met het sap van de citroenen toe aan het vocht.
Laat rustig aan de kook komen, voeg de fijngesneden prei en paprika toe.

Bak op hoog vuur in een koekenpan de spekreepjes (zonder vet of olie). Draai het vuur laag en voeg de knoflook, pepertjes en ui toe. Laat rustig de ui glazig worden.

Voeg de gepelde garnalen en de aan stukjes gesneden vis toe aan het kookvocht.
Laat op laag vuur een minuut of 5 rustig stoven. Voeg de roomboter toe en laat smelten.
Voeg de spek, ui, knoflook en peper toe.
Nog even rustig laten garen, niet te hard roeren, probeer de vis heel te houden.
Serveren op verse pasta, beetje peterselie er over en smullen maar.

Dit gerechtje is ondanks de pepertjes zo heerlijk zacht en fris!
[/tab]
[tab]

  • 250 gram grote garnalen (gepeld)
  • 250 gram witte vis
  • 300 gram gerookte spekreepjes
  • 1/2 prei
  • 1 ui
  • 3 tenen knoflook
  • 4 pilli-pilli pepertjes
  • 2 citroenen
  • 2dl droge witte wijn (of water)
  • 1/2 paprika
  • zout, peper, peterselie
  • 200 gram roomboter

[/tab]

[tab]

  • Het gerecht zoals beschreven is voor 4 personen.
  • Ik gebruikte als vis Pangasius filets, maar andere vis kan ook prima. Kabeljauw, schol etc.
  • De vis en het vocht doen het ook heel erg goed bij rijst of in een diepe kom met een vers stukje brood. (Zo hebben wij hier besloten)[/tab]

[/tabgroup]

Alternatieve #FF: De Twitter Profiler Top 140

Sinds 16 november ligt het allereerste ‘Twietmagazine’ in de winkel met daarin een de ‘Twiet 200, de toppers van Nederland.’
Een mooie lijst, maar ook een lijst die is samengesteld voor een publiek dat wellicht nog kennis moet maken met Twitter, of net op Twitter actief is. Veel tweeps met grote aantallen volgers, vaak in het gewone leven ook zeer bekend.
Een mooie lijst, maar niet een lijst die een weergave is van mijn ‘Twitter Toppers’.
Ik vind het juist leuk om je een lijst aan te bieden van Tweeps waarvan je wellicht nog nooit gehoord hebt. Die je niet van televisie, radio of uit de krant kent. Tweeps waarvan de huwelijksperikelen niet in de Privé worden opgenomen.
Mensen zoals jij en ik.
Als Twitter Profiler schrijf ik met regelmaat een stukje over Tweeps die ik op enige manier bijzonder vind. Ik heb geen 140 profielen geschreven, maar ik heb wel 140 tweeps geselecteerd die ik het volgen waard vind.
In dit boekje geef ik je mijn ‘Twitter Top 140’.

Zie het als een alternatieve #FollowFriday.

Schrijf je nu in op de nieuwsbrief. Je kunt dan direct dit eBoekje (en nog veel meer leuke eBoekjes) helemaal gratis downloaden!

Profiel: @Bas_Taart de Koekwaushapper

‘Dè ge zon lèkker kuukske nie eerder bedocht het, Koekwaus dè ge d’r bent!’, met deze woorden van een Bossche koekenbakkersvrouw werd de koekwaus als koekje geboren.
In relatie tot Bas Taart is een koekwaus echter geen smakelijk koekje. De koekwaus is ook geen rare koekenbakker die per ongeluk een nieuw koekje uitgevonden heeft.
Meestal is de ‘koekwaus’ een politicus of andere invloedrijke persoon die denkt dat wij, het klootjesvolk, iedere leugen, verdraaiing van de feiten, gemarchandeer met ‘principes’ en gegoochel met woorden en cijfers als zoete koek zullen slikken.
De koekwaus is de vleesgeworden arrogantie van de macht.
En Bas Taart zal het niet nalaten ons daar op te blijven wijzen.

“NL gaat naar de klote, iedereen negatiever, kabinet zegt: ‘zoek het maar uit’ en Rutte staat nu bij WNL te vertellen dat het zo goed gaat…”
“‘Burger, u zoekt het maar uit’, was getekend, het voltallige kabinet http://bit.ly/up5i0z
“Ik vind het nog steeds grappig.. VVD die ‘tandenknarsend’ haar principes weggeeft, en dat die achterkamertjespolitiek dan intens backfiret.”

Bas Taart is ‘koekwaushapper’.
En of het nu gaat om de wijze waarop ons in de financiële crisis de informatie wordt toegediend -of onthouden – of dat het de moraal van de christelijke partijen betreft: Bas Taart heeft een niet te stillen honger naar koekwausen.

“De Jezusmensen in mijn timeline vinden het allemaal SCHANDALIG dat iemand gewoon zijn werk dient te doen en iedereen gelijk moet behandelen.”
“T IS JANDORIE TE TRIEST VOOR WOORDEN DAT WE IN DIT LAND NIET EENS MENSEN HEEL JOODS/GRISTELIJK ALS MINDERWAARDIG MOGEN BESCHOUWEN – vdStaaij”
“Een agent mag ook niet weigeren homo’s te arresteren.”
“SGP, CDA, CU en VVD tegen.. Dat zijn dus Jezus, Jezus, Jezus en de partij van de verkwanselde standpunten.”

Als koekwaushapper heb je echt een dagtaak in dit land. Niet alleen beschikken de koekwausen vaak over de politieke- en kerkelijke macht, de koekwausen hebben een haast onbeperkte toegang tot de media. De koekwausen beheersen de televisie, de radio en de kranten.
De koekwaushapper heerst ook, maar dan over de eigen timeline.
Je wilt in discussie met de koekwaushapper? Prima.
Weet wel: de koekwaushapper heeft honger en lust jouw zouteloze argumenten over het algemeen bij het ontbijt, de lunch en naast een biertje.
Dat jij daar als gekoekwausde burger niet goed mee om kan gaan is jouw probleem.
Dan volg je Bas Taart maar niet.
Dan block je Bas Taart gewoon.

Bas Taart, de koekwaushapper met een missie eet er geen hap minder om.

Ik snap dingen. Niet.


Niet dat ik ergens voor doorgeleerd heb hoor, maar ik snap dingen.

Een bakker bakt brood voor anderen. Een bakker verkoopt dat brood duurder dan dat het kost om dat brood te bakken. Hij wil namelijk genoeg overhouden om zelf brood te kunnen eten.
Ik snap dat.

De bakkerij groeit en het hele dorp heeft zijn buik zo langzamerhand vol van dat brood, dus verkoopt de bakker graag brood aan de andere dorpen in de omgeving. Hij ‘exporteert’ zijn brood. Hij groeit, en groeit. Daardoor heeft hij meer bakkers nodig, die door dat bakken allemaal zelf ook weer brood kunnen kopen.
Goed voor de bakker, goed voor de bakkers, goed voor het dorp van de bakker. Goed voor het dorp van de buren van de bakker zelfs, ook zij eten nu immers een lekkere boterham.
Ik snap dat.

Als het dorp van de bakker zoveel brood verkoopt dat de dorpelingen meer brood kunnen betalen dan dat zij kunnen verteren is het best leuk om bij de dorpen in de omgeving ook iets te halen wat leuk, lekker of handig is.
Uit dorp A worst, uit dorp B jam en uit dorp C een leuke broodmand. Dat moet ook wel natuurlijk, want de dorpen waarnaar de bakker zijn brood exporteert moeten wel genoeg muntjes verdienen om het brood te kunnen blijven betalen. Er wordt al snel heel wat afgehandeld tussen al die dorpjes.
Ik snap dat.

Al die dorpjes hebben hun eigen-aardigheden. Men spreekt overal een andere taal, men heeft andere gewoonten en gebruiken en ieder dorp heeft zijn eigen dorpsmuntje om het onderlinge ruilen te vergemakkelijken. Handig voor de ruilhandel in het eigen dorp, maar lastig nu al die dorpen spullen met elkaar zijn gaan ruilen.
Dat de dorpen in de buurt op enig moment afspreken niet meer zo moeilijk te willen doen met allemaal die eigen dorpsmuntjes en besluiten gezamenlijk één grote sterke dorpsmunt te gaan voeren?
Ik snap dat.

En stel nou dat er in één, of twee, of zelfs drie van de dorpen een ramp plaatsvindt. De oogst mislukt, de aarde beeft, de rivieren overstromen of iets anders waar als die arme dorpsbewoners helemaal niets aan kunnen doen. Dan kunnen die dorpen geen brood meer kopen. Dat is slecht voor die dorpelingen (van niet eten ga je namelijk helemaal dood), het is slecht voor de bakker (hij verkoopt immers veel minder brood), het is slecht voor de bakkers (die veel minder geld hebben om brood, worst, jam en broodmandjes te kopen) en wat slecht is voor de bakkers is slecht voor de andere dorpen want die moeten hun broodmandjes, worst en jam toch aan iemand kwijt.
Dus, dat de dorpen de handen ineen slaan en de getroffen dorpen geld lenen om de schade te herstellen en de motor weer op gang te helpen?
Ook dat snap ik.

Maar als er in een aantal dorpen nauwelijks of helemaal geen inspanning wordt geleverd om genoeg geld te verdienen om brood te kopen.
Als er in een van de dorpen wel hele dure auto’s rondscheuren, maar er zegt niemand geld te hebben om belasting te betalen.
Als in een dorp een welwillende ondernemer wordt benaderd door de belastingdienst om de aangifte te verlagen omdat anders haar ‘hoge’ omzet de overige winkeliers in de straat zo verdacht maakt.
Als een dorp er al jaren voor kiest om zich te laten leiden door een achter zijn pik aan rennende megalomane maffioos.
Als er in een van de dorpen vijf burgemeesters, vierhonderdvijftig wethouders en drieduizendvierhonderdeneenentwintig ambtenaren ‘in algemene dienst’ blijken te zijn terwijl er maar tweeduizend burgers staan ingeschreven.
Als in een dorp de dorpelingen blijken te leven van overheidspensioenen van mensen die al jaren geleden begraven zijn.
Als er dorpen zijn die chronisch meer geld uit blijven geven dan dat zij aan inkomsten binnenhalen.
Als uit niets blijkt dat deze dorpen het gedrag en de cultuur echt willen aanpakken die tot deze crisis hebben geleid.

Als je mij als bakker dan toch maar blijft vertellen dat ik meer brood moet bakken, maar zelf minder brood mag eten omdat die probleemdorpen het zo broodnodig hebben, en je blijft beweren dat als we dat maar doen alles echt heus wel beter wordt. En dat je zegt dat het wel zal moeten omdat de ramp anders helemaal niet te overzien is.
Maar je bent niet in staat mij dat in begrijpelijk Nederlands uit te leggen.

Dan snap ik dat dus niet.