Een tijdje geleden schreef ik op Twittermania een stukje met de titel ‘Don’t roll the dice, if you can’t pay the price‘. Het stukje gaat over het gebruik van Internet en het gebrek aan privacy.
De boodschap van het stukje is: kijk uit wat je online deelt, het kan tegen je gebruikt worden.

Een goed uitgangspunt is altijd dat wanneer je iets online zet het in principe nooit meer te verwijderen is.
Dat wat je met iemand via de elektronische weg deelt is dus ‘voor altijd’. De relatie die je met een ander hebt is dat over het algemeen niet. Vrienden worden kennissen of worden in de loop van de tijd juist het tegenovergestelde van wat je van vrienden verwacht.

Heb je dus een geheim of een roddel die je wilt delen, zo luidt mijn advies, doe dit dan mondeling. In de kroeg, met een borrel op. Zorg ook vooral dat de ander strontlazarus is zodat die zich de volgende dag niets weet te herinneren. Doe het ook vooral zonder getuigen.
Wat je ook doet, doe het niet over de mail, via een Twitter DM, voicemail of bijvoorbeeld SMS.

Vandaag publiceerde @van_pruikem op zijn blog een e-mail die hij ontving van @TenaTina. Dat mailtje gaat over mij en het mailtje is geen lofzang op mij zullen we maar zeggen.
Vervelend ja.
Niet voor mij trouwens, ik geef er namelijk niets om.
Er is niets wat mensen over mij kunnen melden wat ik zelf niet weet of wat u niet mag weten.

Het is vooral vervelend voor @TenaTina.
Ja maar, eigen schuld dikke bult toch? Welnee. Ouwehoeren doen we allemaal. En als u zegt dat u zich er niet schuldig aan maakt dan liegt u dat u scheel ziet. We doen het allemaal. Ik ook.
Ik zet het alleen niet op een mail.
Ben ik boos?
Natuurlijk niet. Ik zou niet weten op wie. Mijn standpunt naar @TenaTina mag helder zijn: het boeit me niet wat iemand met een glas wijn op over mij zegt. Dat het online is gekomen is rotter voor haar dan voor mij.

En voor wat @van_pruikem betreft, hij verdient slechts minachting en hoon. Wekenlang heeft hij deze blogpost boven het hoofd van @TenaTina laten bungelen.
Iemand onder druk zetten door te dreigen met het openbaar maken van duidelijk als privé bedoelde e-mail is al van het laagste allooi. Een e-mail openbaar maken omdat je ontvolgd wordt op Twitter is zo zonder niveau daar past zelfs boosheid niet bij.