Date16 februari 2011

Kippensoep

Ja, kippensoep. Daar is mijn liefje dol op, dus dat maak ik dan. Liefde gaat immers door de maag.

Ik haalde bij de boerin 2 soepkippen, die zette ik te koken in een heule grote pan met een liter of 6 water.
Schuim wegscheppen. Als er geen schuim meer komt voeg je toe: 2 preien, 1 grote winterpeen, 4 sjalotten (gewassen, doormidden, in de schil), een hand bladselderij, een rode peper, rasp van 1 citroen + het sap, 2 blaadjes munt. Alles grof gesneden. O ja, theelepel kerrie.
Zachtjes laten pruttelen.

Na een uur of 5, 6 alle vaste delen – inmiddels flink weke delen – uit de pan.
Laten afkoelen, stukjes kip er uit peuteren. Ondertussen de bouillon laten inkoken tot een liter of 3, 4.

Bouillon door een zeef en een doek halen.
Kip er weer in, de rest weg mieteren.
Aan de kook brengen.

Dan toevoegen: (nu alles fijn gesneden) 1 rode paprika, 1 kleine prei, een flinke hand bladselderij. Ook nog zout, peper, sap van een citroen, paar handen taugé, nog een beetje kerrie.
En uiteraard alles waar je zelf zin in hebt en/of wat je lekker vindt in de kippensoep.
Alles in de soep, dan de soep van het vuur, even laten rusten.
Na 10 minuten is de soep klaar.

Eet lekker.
(O ja, en die soepkommen, ja die kommen en lepeltjes zijn tof hè?)

Read. My. Tweets!

‘Read my lips’ is eigenlijk de uitdrukking, maar ja, het is een beperking van Twitter.
Je kunt alleen maar lezen wat iemand schrijft, je kunt niet zien welke kop hij er bij trekt. En daar wil ik het even over hebben. Want ik word er bij vlagen helemaal gek van. De misinterpretatie, de eigen invulling, de verdraaiing. het gebrek aan vermogen om de boodschap los te zien van de betrekking.
Om nog maar te zwijgen over het rukken uit het verband en het herplaatsen buiten de context.

In de omgang met @berendquest houdt u wat mij betreft de volgende uitgangspunten in het achterhoofd:

  • Een ‘?’ is een vraagteken
    Dus, het is geen irritatieteken, ironieteken, uitroepteken, verontwaardigingsteken, wat ben jij dom teken, man, man, ga naar school teken, rot naar je grootje teken, of welk ander teken dan ook.
    Als ik een ‘?’ aan het einde van een zin zet, dan stel ik een vraag.
    En dat jij daar rode oren van krijgt, dat jij daar van alles achter zoekt en dat jouw rottige relatie met je moeder daar van gaat opspelen, daar kan ik dus niets aan doen.
  • Nee, op een ‘?’ hoef jij helemaal niet te antwoorden
    Inderdaad, dat hoef jij niet. Ik stel een vraag en geen antwoord is ook een antwoord. Daar kan ik, een uitzondering daargelaten, heel goed mee leven.
    Misschien moet jij daar ook eens genoegen mee nemen. Dat je geen antwoord krijgt. Dat is namelijk het mooie van Twitter. Anders dan in het gewone leven kan je – en mag je – uit ieder gesprek en op elk moment dat jij dat wilt weglopen.
    En of dat nu is omdat de aardappelen overkoken, je kinderen thuiskomen of je man je van achteren tegen het bureau staat te nemen daar heeft niemand wat mee te maken.
    Voel je vooral vrij.
  • Oh, je volgt me niet meer
    Nou en. Dat mag. Je mag volgen, je mag stoppen met volgen. We zijn niet getrouwd, we zijn geen familie en we wonen zelfs niet in het zelfde huis. En als was dat nog zo, dan nog mag je me volgen, maar het hoeft niet.
  • Nee, je volgt me niet meer!
    Dus kssst, wegwezen. Niet gaan lopen piepen waarom je me niet meer volgt. Ik wil het niet weten. Het boeit me niet. Want – zie ook het eerste punt – zou het mij al boeien, dan kan ik jou de vraag stellen: ‘Hey, @mallemoedervangino, waarom volg jij mij niet meer?’ Opmerkingen als ‘dat valt me van jou tegen’, ‘nou, nou, hoe ongenuanceerd’, ‘ik ga jou maar eens ontvolgen’ en meer van deze poëtische en literaire hoogstandjes voegen aan mijn wereld niets toe. Ik word er niet anders van, ik ga me niet anders gedragen en het zegt mij in de regel alleen iets over jou.
    Je volgt mijn account, of je volgt me niet.
  • Inderdaad, ik volg jou niet (meer)
    Dus? Daag me uit, prikkel me. Vraag het me desnoods. Maar ga nou niet lopen jammeren. Alsjeblieft zeg.
  • Je negeert me!
    *block*
  • Dat jij daar nog mee omgaat, ze heeft mij ontvolgd! (DM)
    Nou en. Laat mij er buiten. Doe je dit in dm-vorm dan weet je meteen waarom ik je ontvolgd heb.
  • Ik ben zo blij met Tweetdeck
    Mooi. En heel fijn voor jou ook. Maar ik lees je .. (cont) stories dus niet. Nooit, never. Twitter is voor mij 140 tekens, of een verwijzing naar een blog als je meer nodig hebt.
  • Je kwetst!
    Nee, jij zwetst. Er is in de jaren ’80 een ‘Vereniging tot bescherming van de goede naam van de ezel’ geweest. Echt waar. Omdat het hele lieve diertjes zijn en dat het dus heel sielug is dat een ezel altijd maar wordt gebruikt om domheid aan te duiden.
    Daar wilde ik het maar bij laten.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑