Datum17 januari 2011

Bruce Springsteen, Nebraska (1982)

Op het album History van Loudon Wainwright III staat een erg grappig nummer ‘Talking new Bob Dylan’ ter ere van Dylan’s 50e verjaardag. ‘Yeh, we still get together every week at Bruce’s house’, zingt Loudon onder andere.
Waarmee het bruggetje naar Springsteen gebouwd is.

Een album van Springsteen kiezen is moeilijk. Hij maakte er nogal wat en hij maakte veel goede albums.
Ik kies voor Nebraska uit 1982.
Vanwege de ingetogenheid.
Na het eerste succes van Born to Run, de langverwachte opvolger Darkness on the Edge of Town (waarvan een prachtige documentaire is gemaakt) en de doorbraak bij het echte grote publiek met The River deed Springsteen een stap terug en nam dit kale, donkere en sobere album op.

Een prachtig album. U kunt het hier beluisteren op Spotify.

Oberhausen 3021

Het jaar 3021. De mensheid is sinds de massale overstromingen in 2012 niet – zoals de Maya’s gewild zouden hebben – opnieuw begonnen met tellen.
Na 2012 kwam gewoon 2013. En hoewel de menselijke beschaving wel opnieuw moest worden opgebouwd en de geschiedenis der mensen grotendeels verloren ging, het kwam toch nog allemaal goed.
Goden, coaches en Jomanda’s waren uitgestorven, en er was ineens ook geen oorlog meer.

Ja, de mensen in 3021 hebben het goed.
Er is eten voor iedereen, het klimaat is wereldwijd lekker te noemen en er is meer dan voldoende water.

Zelf bestier ik een klein museumpje met een paar van de meest wonderlijke rariteiten die wij nog hebben teruggevonden van vroegere beschavingen.
Er valt hier dus behoorlijk wat te lachen.
En, regelmatig hebben we nieuwe aanwinsten hoor!
Vorige week nog, kijk, hier staat hij. Loop maar even mee.

Ja, whoehahaha, lachen he!! Ik kom zelf hahahaha ook bijna niet meer bij. Iedere keer weer als ik er naar kijk!
Die mensen vroeger, dat waren toch een soort primitieve apen he.
Wat het is?
Nou, whoehahahaaaa, het is een gedenkteken.
Whahahahahaaa!!!
Ja, inderdaad!! Whoehahahaha!!!
U ziet het goed!

Voor een voorspellende octopus!
Ja! hahahahahaaaaaa, daar GELOOFDEN ze toen in!

Loudon Wainwright III, History (1992)

Ik wilde hier eerst ‘Therapy’ van Loudon Wainwright III linken, maar na het beluisteren van History uit 1992 ben ik van gedachte veranderd. Een album vol geschiedenis. Vrolijke geschiedenissen, ironische geschiedenissen, persoonlijke geschiedenissen, verdrietige geschiedenissen.
Het is allemaal te beluisteren op History en het hele album is zeer de moeite waard.

O ja, het bruggetje. Brian Wilson schreef Smile met Van Dyke Parks, die weer samenwerkte met heel veel andere artiesten waaronder Louden Wainwright III.

U via deze link naar History luisteren op Spotify.

Porno en vooruitgang

Porno, ik vind het maar niks. Versta mij niet verkeerd. Ik ben een groot liefhebber van seks. Ik blijf heus niet onberoerd wanneer ik pornobeelden zie. En ik heb geen moreel oordeel over het gegeven dat er aan seks geld verdient wordt. Dat er porno is.
Ik ben ook niet tegen oorlogsfilms. Of films met veel geweld. Of sprookjes. Of films over het geloof.

Toch, zoals ik zei: ik vind porno maar niks.
Als iets mij doet twijfelen aan het begrip ‘vooruitgang’ dan is het wat mij betreft porno. Kijk nu eens naar een oorlogsfilm uit de jaren ’50 of ’60. Of een thriller uit de jaren ’70. Of een sciencefiction film uit de jaren ’80. Ik bedoel, je ziet niet alleen aan het beeld dat de film oud is, of aan de kleding of aan het haar van de acteurs, of de brillen die men draagt.
Ook inhoudelijk kijk je naar een oud verhaal. Een oude moraal. Een achterhaalde politieke werkelijkheid. Een ingehaald toekomstbeeld. Oude vijanden.
De stoere, macho man rookt niet meer.
De ideale vrouw is niet meer de zwakke, aan huis en haard gekluisterde blonde engel, wachtend op haar koene ridder.

De reden dat er nog steeds films worden gemaakt die de moeite waard zijn om te kijken danken wij aan de vooruitgang. Ik bedoel daar niet primair de technische vooruitgang mee die het op een nieuwe manier tonen en beleven van beelden mogelijk heeft gemaakt. Ik bedoel met name dat veranderingen in de tijd, vooruitgang, nieuwe scenario’s mogelijk maken.

Terug naar de porno.
Ik groeide zelf op in een tijd dat porno nog voornamelijk iets van boekjes was. En later video’s. Of peepshows. Wat ik mij van mijn eerste ontmoetingen met porno herinner is dat vrouwen vaak met het gezicht herkenbaar in beeld waren, en de mannen niet. Ook herinner ik mij (waarbij ik wil aantekenen dat het uiteraard zo kan zijn dat negatievere beelden beter zijn blijven hangen dan de positievere) dat er relatief veel vrouwonvriendelijk gedrag, of zelfs ronduit agressief gedrag in voorkwam.
Vieze boekjes hoef je niet meer te kopen. Videocassetes? Ouderwets. De vooruitgang bracht ons het Internet. Het Internet bracht ons ongekende hoeveelheden porno.
Nu kan ik zelfs via mijn digitale televisiesignaal, zonder extra kosten, porno kijken.

Maar, wat zie je dan? In 2011, als je porno kijkt?
Wel, op mijn televisie is zonder abonnement een selectie te zien van 3 porno kanalen. Iets van hard, harder hardst.
Ik bedoel, films als ‘grote lullen in nauwe gaatjes’ op hard, ‘het oraal en anaal grote pikken slikken’ op harder en ‘met 4 vingers in je aars, een lul in je kut en een pik tegen je huig je door een kolossale neger tegen je tieten laten rammen’ op hardst.
Die eerste categorie ‘hard’ noemen we dan ‘porna’. Zogenaamd ‘door en voor vrouwen’.
Nu weet ik niet precies door en voor welke vrouwen, maar ik ken geen vrouwen die zich er in herkennen.
Je kunt uiteraard ook op het Internet porno kijken.
Probeer eens ‘PornHub‘ bijvoorbeeld.
Je kunt precies die categorie kiezen waar u ‘heet’ van wordt. Let vooral op de gesponsorde links.
Van die enorme lullen met veel te kleine vrouwtjes die verschrikt kijken.
Advertenties die trots melden dat ‘deze video verboden is in 5 staten’. Waarom verboden? Omdat de ‘vrouwen’ verdomd veel op kinderen lijken. Daarom dus.

Het verschil van porno nu en porno uit mijn jeugd is dat er in porno nu helemaal geen ‘verhaal’ meer hoeft te zitten en dat er nog veel meer van is. En dat het allemaal harder, extremer, groter en grover kan.
Vooruitgang, in de zin van ontwikkeling, dat zie ik niet zo.

Sterker, kijk ik een half uurtje rond op porno websites en porno televisie dan ga ik ernstig twijfelen.
Vooruitgang? Welke vooruitgang?
Ik dacht dat mannen en vrouwen dichter bij elkaar waren gekomen de afgelopen 50 jaar? Seks, dat was toch iets van vrijheid? Dat was toch iets waar je van mocht genieten? Ik bedoel, dat beide deelnemers – of nog beter – alle deelnemers er plezier aan mochten beleven?
Vrouwenonderdrukking, dat is toch iets van achterlijke islamitische culturen?
Agressie tegen vrouwen?
Vernederen van vrouwen?
was het niet zo dat als we seks maar uit het achterkamertje en donkere steegjes zouden halen dat het dan allemaal veel beter werd?

Er wordt ongelofelijk veel porno gemaakt en porno is een industrie waar verschrikkelijk veel geld in omgaat. Het is dus niet zo dat porno iets is van slechts een handvol gefrustreerde, eenzame en een beetje buiten de realiteit levend manvolk.

Bekijk een half uurtje pornowebsites en stel jezelf de vraag: Is dit nu waar de vooruitgang, de ontwikkeling en de beschaving ons gebracht heeft?
Als dit ook maar iets zegt over onze maatschappij, over de relatie man/vrouw, over de emancipatie, over de vrijheid waarin we leven of over wat wij in deze maatschappij beschouwen als ‘vooruitgang’.
Wat zegt het dan?

[De foto is van Nigel Tomm]

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑