U moet niet lezen, ik moet schrijven

Ik heb geen last van een ‘writers-block‘. Ik schrijf meer dan ooit (57 stukjes in december, Nurks Magazine en Twittermania niet meegerekend), en een writers-block is volgens mij dat je niet meer schrijft, of moeite hebt om tot schrijven te komen.
Een writers-block heb ik dus niet.
Toch werd ik de laatste tijd verteerd door twijfel.

Ik schrijf namelijk wel meer, maar het wordt er niet beter van.
Met beter bedoel ik niet het lopen der zinnen, het ontbreken van taalfouten of de logische opbouw van een stukje.
Met beter bedoel ik de minimale afstand tussen mij en wat u leest.
Dat ik het ben wat u leest.
Dat ik in staat ben mijzelf aan u te lezen te geven.

Het is mij de afgelopen maand een keer of 5 gelukt vind ik zelf.
Dat is nog geen 10%.
Maar, Is dat dan erg? Is die andere 90% daarmee slecht? Infaam? Niet lezenswaardig?
Welnee, die andere stukje zeggen ook alles over mij, maar dan in wat meer alledaagse vorm. Zoals we met elkaar spreken als we elkaar tegenkomen.

Ik heb er een tijdje over nagedacht en besloten dat ik het niet erg meer vind. En dat het geen reden voor twijfel is.
Praten doen we ook veel meer dan iets zeggen. En als we alleen zouden praten wanneer we iets wezenlijks te zeggen hadden, dan was het erg stil om ons heen.

Het is hier mijn domein, met mijn blog. U bent mijn gast. U mag komen, en u mag weer gaan.
En natuurlijk vind ik het leuk als u komt. En – anders dan visite – komt u vooral met zoveel mogelijk! Reageer op wat hier geschreven staat, laat weten wat u er van vindt.
Wees welkom.

Maar, vergeet niet (net als ik niet mag vergeten), dat ik niet schrijf omdat u het zo nodig moet lezen.
Ik moet schrijven. Schrijven is een vaardigheid.
Een vaardigheid die je beter beheerst naarmate je het meer beoefent. Als een sport. Ik moet trainen. Blijven schrijven. Om beter te worden.

U mag er uit pikken wat u leuk, boeiend, prikkelend, amusant, teder of scherp vindt.
Ik beschrijf zo nu en dan de dingen die heel erg dicht bij mij staan.
En dat lukt mij beter als ik meer schrijf.

U moet niet lezen, ik moet schrijven

8 Reacties

  1. OK, als jij nu wat meer schrijft, zal ik wat minder lezen.
    Want ik was namelijk van plan om zelf ook wat meer te gaan schrijven (tenslotte is het het weekend van de goede voornemens).

  2. En door het trainingsschrijfsel te lezen, waardeer ik de pareltjes nog meer.

  3. Mijn uitgever zei: “Voor alles wat geschreven wordt, is iemand die het wil lezen.”
    Gelukkig 2011!

  4. Vrouwke van S.

    2 januari 2011 op 20:25

    Je motto onderschrijf ik volledig. Ook ik moet schrijven, ik wil alleen weer wennen aan het idee dat het niet gelezen hoeft te worden. Daarbij neem ik mijn petje af voor het feit dat je zoveel schrijft en zo goed en blijkbaar nooit gehinderd wordt door een writersblock.

  5. “Praten doen we ook veel meer dan iets zeggen.” Met deze geniale zin heb je voor mij het jaar 2011 al meer dan goed gemaakt!!! Gewoon lekker doorgaan, je bent goed bezig.

  6. en @alexblueeye zond me laatst deze link! http://www.moorsmagazine.com/boekenhoek/snijders.html Lijkt me toepasselijk hier :-)

  7. Dat geldt voor mij ook. Nooit last van writersblock, hooguit van stupiede reactanten.
    Maar ook “RESPEKT!” voor de onproductieve schrijver, die een keer in het jaar iets waardevols eruit gooit. Niet alle blogs zijn consumptieartikelen. Je hebt de consumtieblogs, en de kunstenaarsblogs. Wie dat allebei kan, heeft een voordeel, dat is wel zo.

Zeg het maar!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.