Wat zou jij er van begrijpen, als ik vertelde van de dag
Dat de zon niet aan de hemel stond, maar roerloos in het water lag
Dat de honden vandaag wellicht, als reuzenwolven zijn vermomd
Of is dat enkel en alleen, omdat de zon niet hoger komt

En dan die visser, met zijn aas alleen op ijs
Tegen de wind in vissen vangt, de reiger als bewijs
Hier in mijn hoofd wordt de glazen ui bezongen
Terwijl aan de overkant, de afstand, het knallen heeft bedwongen

Soms ontbreken mij de woorden
Die in de buurt komen van het doel
Soms ontbreken mij de woorden
Die zeggen wat ik voel
Soms ontbreken mij de woorden

Een man alleen groet mij, met bloeddoorlopen ogen
Hij huilt omdat de eerste dag alweer is doorgelogen
Schapen en hun kaas, leiden mij naar bokkengeuren
Nog één maal kijk ik achterom, daarna sluit ik alle deuren

De mollen branden koffie, terwijl linnen wordt gesteven
Mijn hart dat rustig klopt, de zekerheid van leven
Ik begroet de pasgeborene, waar de fles nog in de tuinen staat
Iedere stap terug naar jou, een groet aan wat ik achterlaat

Soms ontbreken mij de woorden
Die in de buurt komen van het doel
Soms ontbreken mij de woorden
Die zeggen wat ik voel
Soms ontbreken mij de woorden