Datum16 december 2010

Een kerstverhaaltje (@margreetledelay @VonTips @dexbob @KWNRD @piquant)

Dexbob zuchtte. Hij was zo moe, zo moe. Niet van de inspanningen, niet lichamelijk. Nee, niet eens geestelijk. Dexbob was moe van het alleen zijn. De oude clown pakte een grote rode zakdoek met boerenmotief uit de borstzak van zijn veel te grote gebloemde tuinbroek.
‘Assjemenou, de zakdoek is rood, en helemaal niet blauw.’ ‘Dat was een grapje, fluisterde Dexbob.’ Hij depte voorzichtig, om zijn schmink niet te beschadigen, een traan van zijn wang.
‘Verdomme’, zuchtte hij terwijl hij moeizaam opstond van zijn keukenstoel om zijn kreupele, oude hondje naar buiten te laten. Hij was te laat. De helft van de witte rijst met melk en suiker lag al over de verschoten, houten keukenvloer.
‘Nah, geeft niks hoor vriend’, sprak Dexbob teder. ‘Kom maar jongen, ga maar even mee naar de tuin.’
Het was stil buiten. Er was geen wind, en alle geluid dat mogelijk de kleine achtertuin in Jezus-Eik zou kunnen bereiken liep vast in de dikke dwarrelende sneeuwvlokken.

Dexbob keek naar de enorme voetstappen van hem, en de minuscule, onzekere pootafdrukjes van zijn oude makker.
‘Ja, hallo!’, klonk een hoog stemmetje. Dexbob keek eens rond, maar zag niets. ‘Ja, hallo jij daar!!’, klonk het dwingend.
Dexbob keek verbaasd naar een heel klein ventje met een puntmuts dat met een heel klein bijltje en een minikerstboompje (eigenlijk was het boompje het topje van zijn eigen conifeer, maar dat vertelde gelukkig niemand aan Dexbob) brutaal naar hem opkeek.
‘Wat sta je daar nou te zemelen??’, vroeg het ventje die ‘VonTips‘ bleek te heten. ‘Hojo! Het leven is mooi! Wat is er te treuren!?’ ‘Ach’, zei Dexbob, ‘ik ben zo alleen. Ik heb wel een vriendje – hij wees naar het oude hondje dat een grote bruine kotsvlek produceerde in de verse sneeuw – maar, ik zou graag een vriendinnetje hebben. Om, nou ja. Om te neuken zogezegd.’
‘Ahhh… wel, beste Dexbob, ik ben in een goede bui vrind. Wat dacht je hier van?’ Een luide ‘PFOEFFF’ in exploderend wit licht met fonkelende rode sterretjes deed Dexbob hevig schrikken. Hij sloeg de handen voor zijn ogen. Toen haalde hij voorzichtig, als een mossel die zich opende in kokend water, zijn armen voor zijn ogen weg en keek naar de plek waar de PFOEF had geklonken.
Een prachtig lief vrouwenschepsel keek hem lachend aan. ‘Hoi’, zei het vrouwelijke schepsel, ‘ik ben Piquant en ik wil graag met je neuken.’
Zo gezegd, zo gedaan.
Dexbob spoedde zich zo snel als zijn oude schoenen hem dragen konden naar richting de achterdeur, het vrouwelijke wezen achter zich aan slepend.
‘Whoehahahahaha!!!! ‘, klonk het ineens dreigend. Een groen slijmmonster versperde de weg naar de deur. ‘Whoehahahahah!! Ik. Haat. Kerst!!!! Whoehahahahahahaaaaa…!’ Dexbob sprong voor Piquant op de bres (Dexbob was zwaar bezorgd, niet vanwege het groene monster, maar wel vanwege de seks die hem ontnomen leek te gaan worden) ‘Rot op!’, brulde hij. KWNRD – zo heette het monster – lachte vals. ‘Hihihi, niks meer aan het handje, dag lieve piquantje..’, jengelde hij treiterig.
Plotseling kwam Margreetledelay uit het luchtruim vallen. De sneeuw week opzij, bleef zelfs boven Margreetledelay hangen. Iedereen en alles was wit, behalve Margreetledelay. Met 1 oog, en verder alleen maar kleuren en schaduwen sprak zij de verzameling ellendelingen toe: ‘Gij, KNWRD, gaat de hond uitlaten!! Gij, Dexbob en Piquant, gij zult delen de sponde, laat ze kraken!! En gij, VonTips, Gij zult mij een espresso maken!’
Daar was iedereen het gelukkig mee eens.

In Jezus-Eik werd die nacht geen kindje geboren, maar er werd wel hard aan de verwekking ervan gewerkt.

Varkenshaas uit de oven

Altijd goed. Een varkenshaasje.
Een simpel, gemakkelijk en lekker receptje.

De varkenshaasjes inwrijven met kruiden naar wens (ik gebruik bijvoorbeeld vandaag een Knoflook, peper en een Italiaanse mix, bij gebrek aan verse kruiden uit de tuin).
Olijfolie heet laten worden in koekenpan, varkenshaasjes een paar minuten aanbruinen aan alle kanten.
Dan de varkenshaasjes in een ovenschaal met een gesneden ui en 150 gram aan klonten gesneden roomboter doen. De olijfolie afblussen met een flinke scheut rode port.
Daar een bouillon blok bij (u weet wel, eigengemaakte).
Nog wat gesneden …

Wilt u het complete recept samen met tientallen andere lekkere recepten als eBook? Download dan ‘Koken Zonder Pakjes’ van Berend Quest!

Foto boven: de varkenshaasjes klaar voor in de oven.
Foto onder: de varkenshaasjes klaar.

Berend doet een Serious Workshop Glazen Huis

Jan Willem Alphenaar stuurde een tweet rond met de vraag wie er een workshop wil geven ten behoeve van Serious Request.
Natuurlijk wil ik dat! Leuk!
Waarover?
Wel, dat leest u hier.

Twoplichters!

Halverwege het laatste decennium van de vorige eeuw was er van allerlei software op de markt waarmee je jouw website bij honderdduizenden zoekmachines kon aanmelden en waarmee jouw website absoluut in de top van de zoekresultaten zou komen. Je hoefde alleen even de software aan te schaffen en een tsunami aan bezoekers zou richting jouw website stromen. Jouw producten zouden niet aan te slepen zijn. Jij zou de verkoopcijfers met honderden procenten zien stijgen. Werkte dat? Nee, natuurlijk werkte dat niet.

Op dit moment zie ik meer en meer Twitter-accounts en websites voorbijkomen die opnieuw gouden bergen beloven. Massa’s nieuwe gerichte volgers zul je krijgen. Al jouw linken zullen aangeklikt worden en bijna al jouw tweets zullen oneindig worden geretweet.

Jouw website zal het aantal bezoekers niet meer kunnen dragen, zo veel komt er op je af. Jouw producten zijn straks niet meer aan te slepen. Jouw dienstverlening zal met honderden procenten stijgen. Jouw omzet zal ‘vertiendubbelen‘ (sic).

Voor een paar euro zal je stinkend rijk worden. *zucht*
Werkt dat?
Nee, nee, nee. Natuurlijk werkt dat niet beste mensen.

U heeft niets aan automatisch gegenereerde, gekochte volgers. Echt niet. De kracht van Twitter zit niet in een groot aantal volgers die bereid zijn een boodschap van jou over zich heen laten komen. De waarde van een account wordt niet bepaald door het aantal volgers.
Echt niet.
De waarde van een Twitter account wordt bepaald door de waarde die volgers hechten aan de boodschappen die door jou verstuurd worden. Volgers die jouw tweets niet zien zijn waardeloze volgers. Tweets die geen reacties genereren zijn waardeloze tweets.

Een folder van de door jouw te koop aangeboden tractorwielen in 25.000 brievenbussen stoppen, is nog altijd een waardeloze folderactie wanneer al die brievenbussen in een bejaardenflat staan. Of aan huizen vastzitten in een stad waar niemand Nederlands kan lezen.

Een Twitter account staat of valt bij de autoriteit die de volgers aan dat account toedichten. En iedere website, en ieder Twitter account dat pretendeert jouw account te kunnen verveelvoudigen in ‘waarde’ door je aan volgers te helpen heeft het niet begrepen.
Trap er dus niet in.

Het digitale verhaal van de geboorte


© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑