Date15 november 2010

Profiel @vanPruikem de Zwijgplichtige Tweep

Meer over de Twitter Profiler en profielen vind je op deze pagina.

Cor Galis der VPRO. Daar doet vanPruikem mij een beetje aan denken.
Ik hoor de stem van Cor Galis als ik naar de tronie van vanPruikem kijk. Streng, een beetje uit de hoogte. Gefronst. En getekend ook wel.
Voor wie de stem van Cor Galis nog kan horen, voor wie de prachtige zinnen die Cor Galis zo karakteristiek wist uit te brommen zich nog weet te herinneren, u weet vast wel wat ik bedoel:
‘Den Uyl (spreek uit als ‘Uyil’), den Uyl dus mensen. De penis-prostatus van de Nederlandse politiek.’

VanPruikem kan het zich veroorloven om naar een profiel te vragen.

Zeg, ik kijk even bij jou op je blog, maar ben ik een weeskindje of zo? Hm? Ik ben toevallig wel de meest vernieuwende Twithit.

Geen uitroepteken, geen smiley. En die prachtige ‘Hm?’ in het midden. Welke Profiler zou dit verzoek weigeren? Geen een toch? Je moet wel denken dat je wat gemist hebt, mocht je niet weten wie vanPruikem is.
Niks aanspreken met ‘beste’, of ‘geachte heer’ of desnoods ‘hee lul!’
Niets van dat al.
‘Zeg (komma)’, zegt het allemaal. En dus antwoord je beleefd dat je je best gaat doen.

Ik wil niet aandringen, maar kan ik as maandag mijn profiel op je site verwachten? Ik voel me genegeerd, Berend.

Een heldere waarschuwing, of meneer de Profiler even door wil schrijven. Een gerichte waarschuwing ook, let op de ‘(komma) Berend’. Je slikt, je transpireert een beetje en gaat driftig aan de arbeid. Meneer vanPruikem wenst een profiel, maandag.

VanPruikem is de man op de achtergrond. Tot hij op de voorgrond treedt.
De man waar kinderen vrees voor hebben. Omdat wanneer meneer vanPruikem naar buiten loopt, als kinderen ruzie maken, en vanPruikem met zijn 1 meter 90 statig aan komt stampen niemand weet wat hij bedoeld als hij met diepe basstem spreekt: ‘Zeg, mag ik ook doden? Ik heb een ongekende honger naar geweld.’
De kinderen fluisteren slechts bibberend: ‘Ja meneer’, gaan uiteen en vertellen thuis he-le-maal niets over wat er gebeurd is.

VanPruikem spreekt, maar zwijgt nog veel meer.
Daar kan ik niet te veel over zeggen, dat heeft een beetje met zijn verleden te maken.
Een verleden dat je nooit meer loslaat.
VanPruikem is de man die jouw problemen oplost, als je het vraagt. En als hij er genegen toe is. Omdat jouw diensten hem wellicht nog van pas kunnen komen.
Voorwaarde is wel dat je de Omerta respecteert.

(Wat denkt u meneer vanPruikem, kan het zo?)

Meer over de Twitter Profiler en profielen vind je op deze pagina.

Wanneer is een blogger succesvol?

Bloggers. Er zijn er miljoenen. Er is bijna geen onderwerp te verzinnen of je vindt er wel een of meerdere blogs over. Maar wanneer is een blogger nu succesvol te noemen? En wanneer vindt een blogger zelf dat hij succesvol is?
Ik stelde deze vraag via Twitter.
En uiteraard deed ik iets met de antwoorden, ik schreef dit blogje.

Vooraf even dit
Ik kreeg veel antwoorden op de vraag, maar dit is uiteraard geen ‘representatief onderzoek’.

Ik maak voor mijzelf onderscheid tussen ‘professionele’ weblogs, en ‘persoonlijke’ weblogs.
Professionele weblogs zijn voor mij weblogs waar professionals over hun vak, hun vakgebied of hun specialisatie schrijven. Het weblog is een verlengstuk, of een aanvulling, of staat ten dienste van het werk, het bedrijf of het vak.

Persoonlijke weblogs zijn voor mij weblogs waar mensen hun eigen, persoonlijke verhalen, of hun persoonlijke mening op publiceren. Of gewoon verhaaltjes schrijven.
Iemand die bijvoorbeeld van beroep onderwijzer is en in zijn vrije tijd over zijn interesse in de politiek schrijft heeft, voor mij, een persoonlijk weblog.
Dit is geen harde scheiding, er zijn vele weblogs waar de beide zaken gecombineerd worden.

Als de lezersaantallen als succesfactor gelden dan denk ik dat de professionele weblogs het meest succesvol zijn. Niet alleen omdat bijvoorbeeld politici, schrijvers, journalisten of specialisten in een vakgebied door hun bekendheid alleen al veel aandacht trekken, maar ook omdat het weblog een bijdrage moet leveren aan de verkoop van diensten en/of producten.
Levert het geen bijdrage, wordt het niet gelezen, dan stopt de professionele blogger er wel mee.
Ik laat de professionele weblog en blogger verder buiten beschouwing.

De lezer
Er kwamen veel reacties binnen van lezers van weblogs. Samengevat vinden lezers een weblog succesvol wanneer:

  • Het emotie losmaakt (laat lachen, huilen, ontroeren, verontwaardigen)
  • Verdieping geeft (het tot nadenken stemmen, andere kanten belichten, nieuwe invalshoeken)
  • Oproept tot discussie (er zijn reacties, er wordt gediscussieerd)
  • Leesbaar (niet te lang, boeiend geschreven)

Er waren ook bloggers die reageerden op de vraag en de antwoorden vat ik als volgt samen:

  • Je doel bereiken (dat kan dus alles zijn, van het schrijven zelf tot het halen van bezoekersaantallen)
  • Een ‘bepaald’ aantal bezoekers (waarbij opvalt dat niemand eigenlijk een streefgetal geeft)
  • Interactie (er moeten reacties komen, er moet feedback zijn)
  • Als het weblog gedeeld wordt (doorgeplaatst, doorverteld) 
  • Als het wat opbrengt (bekendheid, inkomsten, complimenten)

Grappig.
De weblog lezer vindt een blog succesvol, zo vat ik het samen, als de blogger en kan schrijven en iets te vertellen heeft wat bij de lezer iets losmaakt.
De blogger is het daar, zo interpreteer ik, mee eens (hij wil reacties, interactie, bezoekers, doorplaatsing) maar is daar veel minder expliciet in.

Chris Klomp was daar nog het meest helder in. Hij schreef:  ‘Als je mensen een ander uitzicht kan geven.’ Dat antwoord geeft niet alleen aan wat succes voor hem is, maar ook wat hij wil bereiken.
(Nu is Chris Klomp voor mij wel een blogger in de categorie ‘professionals’, maar ik wilde het antwoord toch even noemen.)

Bloggers willen mensen ‘raken’. Om er vaak meteen bij te zeggen dat het ook goed is als een stukje maar één lezer raakt.  Bloggers geven aan dat lezers belangrijk zijn, al weten zij uiteraard niet hoeveel lezers ‘veel’ is.
Ik vind dat een beetje raar. Zeker wanneer je ziet dat bloggers Twitter gebruiken om lezers naar hun weblog te trekken.
Het lijkt er een beetje op dat bloggers niet echt een ambitie durven uit te spreken.

Zo was er niemand die zei: ‘Ik ben succesvol wanneer ik 100.000 lezers per maand heb.’

Alsof dat niet zou mogen.
Want, wees nu eerlijk. Welke blogger wil dat nu niet? Dat is toch prachtig? Je spant je in om mooie, scherpe, ontroerende, grappige of analytische stukjes te schrijven en dan zou je niet willen dat 100.000 mensen het lezen? Ik vind dat lastig te geloven.
Of is het zo lastig om een ambitie uit te spreken?

Wat mijn antwoord op de vraag is?
Een groei van 25% per kwartaal, respect van bloggers die ik hoog acht, een boeiende reactie sectie, 1x per maand een doorgeplaatst stukje en voldoende inkomsten voor een vakantie..weekend…etentje..nou ok, het voorgerecht dan. En mijn eigen beleving dat de kwaliteit van wat ik schrijf beter wordt.

Maar goed, u bent hier nu toch. Kan ik mooi even mijn vijf favoriete blogs van dit moment aan u doorgeven. Blogs die inspireren, motiveren, ontroeren, prikkelen en u doen lachen.
Ik heb hier al eens mijn Top 5 van weblogs geplaatst. Die blogs vind ik nog steeds geweldig, maar neem ik niet opnieuw op. Mijn nieuwe lijstje:

  1. Nurks Magazine
    Ja, ik weet het, daar schrijf ik zelf ook. Maar daar gaat het niet om. Nurks is een ‘gesammtblog’. van een aantal zeer goede bloggers. Die hoef ik dan meteen niet apart in de lijst op te nemen en kan hen allemaal op 1 zetten.
    Max Molovich, Ben Hoogeboom, Vrouwke van Stavast, Tom de Jager, Rico Suave, Wouter van den Berg en Oud Zeikwijf zijn vaste de bloggers.
    Op Nurks Magazine vind je veel mooie, goed geschreven en bijzondere stukjes. Onmisbaar.
  2. Aangewakkerd
    Niet taaltechnisch het beste wat je kunt tegenkomen maar zo oprecht, eerlijk en confronterend dat ik het u niet wil onthouden. Een anoniem weblog, en niet voor niets.
  3. Rabiaat
    Keihard, confronterend, en brutaal. Leesbaar geschreven ook. Tevens een ‘gesammtblog’ als ik het goed heb begrepen. 
  4. Foxxblog
    Misschien niet voor iedereen, maar wel mijn smaak. Muziek, boeken, toneel en persoonlijke verhalen.
  5. DuncanHills
    Van beroep digitaal etterbakje. maar wel een die het leuk opschrijft, oprecht meent en in staat is verontwaardiging op humoristische wijze te uiten.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑