Date9 november 2010

Ondernemers snappen helemaal niets van Twitter

Wat zegt u? U vindt dat een nogal ‘boude’ uitspraak? Dat was ook de bedoeling. Een boodschap moet de ontvanger namelijk prikkelen, anders is deze niet bereid te luisteren.
En deze titel prikkelde, want u bent hier.
Dagelijks melden zich nieuwe ondernemers als volger van mijn account. En net als 95% van alle folders die ik in de bus vind negeer ik hen, omdat zij mij simpelweg helemaal niets te melden hebben.

De kracht van Twitter is beperkt tot de reikwijdte van de boodschap
Een boodschap via Twitter, de ‘tweet’, wordt in eerste termijn ontvangen door de Twitter gebruikers, de ‘tweeps’ die de zender van die boodschap volgen.
Dus: wanneer ik 500 volgers heb op mijn account dan heeft mijn boodschap, in eerste termijn maar ook slechts in potentie, een bereik van 500 ontvangers.
Slechts in potentie? Jazeker. De meeste van uw volgers volgen namelijk veel meer tweeps en zagen uw boodschap niet, waren op het moment dat u uw boodschap verstuurde niet online, plaatsten u op lijsten waar zij op dat moment niet naar keken of volgen u alleen maar omdat u hen volgt.
Op enig moment 10% van die volgers bereiken is al een optimistische schatting.

Dus ik moet op jacht naar volgers?
Echt niet. U kunt net zo goed 100.000 folders laten drukken en verspreiden in Utrecht, voor uw slagerij in Leeuwarden. Het is totale onzin.
U heeft veel meer aan de interactie met, en de belangstelling en de sympathie van 500 volgers, dan 50.000 volgers waar u geen contact mee heeft.
Twitteren is iets anders dan folderen, als je er tenminste succesvol in wilt zijn.

Ja maar, met 500 volgers bereik ik toch niemand?
Jazeker wel. Als u maar verbinding maakt met die 500 volgers!
De kracht van Twitter is het rechtstreekse contact, het persoonlijke contact. Twitter is een podium waar niet alleen uw onderneming, maar juist u, de ondernemer zich profileert. Wat motiveert u, wat houdt u bezig, wat is uw streven, wat zijn de ontwikkelingen in uw branche, hoe combineert u werken en leven, kortom: wie bent u?
Niet alleen zult u hierdoor meer volgers vinden en binden, uw onderneming krijgt een gezicht en uw berichten de aandacht.

En wat levert die aandacht van volgers mij nou helemaal op?
Als u het een beetje gedoseerd doet veel meer dan u zou verwachten. Ik wil dat illustreren met een voorbeeld.

@Esther_305 is de ondernemer achter Trace Recruitment. De tweep @esther_305 beschreef ik al eens in dit profiel (wellicht handig om even te lezen wanneer u onbekend bent met haar). @Esther_305 heeft zo’n 1250 volgers. Dus, volgens mijn eerdere uitspraak, zal zij in de regel niet meer dan 125 mensen bereiken met een bericht.
Toch wel.
Wanneer @Esther_305 namelijk tussen al haar persoonlijke berichten door een oproep doet voor Trace Recruitement (bijvoorbeeld: kandidaten gezocht) dan vraagt zij om een ‘retweet’. En @Esther_305 krijgt die retweet. Haar oproep voor nieuwe kandidaten heeft dan ineens een potentieel bereik van de optelsom van alle volgers van alle retweeters. En dat kunnen er zomaar 10-, of 20.000 zijn. @Esther_305 onderhoudt via Twitter het persoonlijke contact dat nodig is om het zakelijk voor je te laten werken.

(Het is niet zo dat ik u probeer te vertellen dat u het als @Esther_305 moet gaan doen, het gaat er om dat u begrijpt dat het domweg folderen via Twitter niet gaat werken.)

Huh? Een retweet?
Een retweet is het opnieuw plaatsen van een bericht van een ander. U stuurt een bericht, ik volg u. Ik vind dat bericht interessant genoeg om ook aan mijn volgers te laten zien, dus ik verstuur dat bericht ook aan hen, namens u.

Dus de retweet vergroot de reikwijdte van mijn bericht?
Ja, maar een retweet doet meer. Een retweet brengt niet alleen uw bericht onder de aandacht van Twitter gebruikers die u anders niet bereikt, het brengt ook uw account onder de aandacht van gebruikers die u nog niet volgen. Daar zitten altijd gebruikers onder die interesse in u en uw diensten of producten hebben en die u, nu ze weet hebben van uw account, wellicht gaan volgen. Een retweet kan werken als een sneeuwbal.

Ja, leuk hoor. Maar hoe meet ik dat bereik?
Daar zijn instrumenten voor. Zelf gebruik ik onder andere Klout, maar er zijn er meer. Klout meet niet alleen de reikwijdte en het aantal retweets, Klout beoordeelt dat ook met een cijfer (de Klout score) en classificeert ook. En hoewel ik niet geloof dat Klout daar helemaal precies in is, Klout geeft u wel een mooi beeld hoe uw account zich ontwikkeld en hoeveel mensen u bereikt.
Dus of uw inspanningen resultaat hebben.

Dus Twitter vraagt een strategie?
Ja. Ook Twitter is een instrument, een medium dat u kunt inzetten om meer mensen te bereiken en te interesseren voor uw producten en uw diensten.
En als is uw product niet zo uniek, dan nog kan Twitter een positieve invloed hebben.
Maar dat vraagt wel een plan, een strategie.
Een Twitter account vraagt geen bedrijfslogo, maar een identiteit.

En dat gaat altijd op?
Nee, natuurlijk niet. Als de directeur van Unilever gaat Twitteren en een aardige vent blijkt te zijn zal ik echt niet meer Unox worsten gaan kopen.
En een persbureau heeft uiteraard volgers die geïnteresseerd zijn in persberichten, hoe de koffie hen daar smaakt boeit helemaal geen enkele volger.

Ok, account, identiteit en strategie. Dat was het?
Nee. Er is nog veel meer over Twitter en de inzet van Twitter te vertellen. Hoe vindt u het juiste publiek, wat kunt u met hastags (#), wat is het nut van lijsten, hoe maakt u een goede bio, welke avatar kiest u, hoe gebruikt u speciale programma’s en websites en meer, veel meer.
Te veel om hier in één stukje te beschrijven.

Dus? Wat moet ik nu doen? Hoe kan ik Twitter inzetten voor mijn onderneming?
Wat u in ieder geval niet moet doen is iets als een ‘Twitter Abonnement‘ afsluiten. Dat is – in mijn optiek – volkomen kansloos en weggegooid geld.
Als u echt eens over de inzet van Twitter voor uw onderneming wilt brainstormen en daar stimulerende input bij kunt gebruiken dan stuurt mij gewoon een e-mailtje.
Ik weet bijna zeker dat ik u aan goede ideeën kan helpen of uw eigen ideeën kan helpen ontwikkelen.

Volle Maan II

Wat vooraf ging lees je hier.

Net zoals seksuele onthouding uiteindelijk de lusten dooft, zo wakkerde zijn avontuurtjes het vuur in zijn kruis juist aan.
Ondanks het late tijdstip en de whiskey van de vorige avond lag hij al een poosje wakker toen de wekker ging. Inez kreunde en zocht in het donker naar de knop die het geluid zou doen stoppen. ‘Laat maar, ik ga wel’, sprak hij en  sloeg de dekens opzij. ‘Dank je’, murmelde Inez slaapdronken.
Hij wekte de kinderen, verzorgde het ontbijt en controleerde ondertussen zijn mail. Hij zag dat zijn eerste afspraak wegens ziekte uitgesteld was. Zijn tweede afspraak, in Den Haag, was een lunchafspraak. Naar kantoor gaan had geen nut, hij kon het dus rustig aan doen.
Om kwart over acht waren de beide kinderen de deur uit en was het weer stil in huis.

Onder de douche dacht hij aan de vorige avond. Hij voelde opnieuw de spanning, haar mond en haar kont. Hij droogde zich ruw af en kroop weer in bed, lepeltje aan lepeltje met Inez. ‘Moet ij niet weg?’, vroeg Inez lui. ‘Nee, ik ga wat later, ik verlang naar je’, antwoordde hij. Hij streelde haar rug, haar billen en kuste Inez in de nek. Alsof hij bang was nog niet duidelijk genoeg te zijn duwde hij zijn gezwollen lid tegen haar warme billen.
Inez deelde zijn verlangen niet. Dat wist hij, en zij wist dat hij dat wist. Inez kende ook de ontembare lust van haar man en moedigde hem niet aan, maar zij wees hem ook niet af. Na vijftien jaar huwelijk, het baren en grootbrengen van de kinderen nam Inez het leven zoals het was. Als hij haar wilde nemen, dan gaf zij zich aan hem. Haar eigen verlangens werden daar niet door bevredigd, maar daar had zij hem ook niet voor nodig.
Inez bevochtigde haar hand met haar mond, bracht het speeksel over naar haar andere lippen en bood zich aan door haar billen verder naar achteren te duwen.
Ze liet hem begaan. Niet gelaten, niet met tegenzin, maar ontspannen.
Terwijl Inez met haar ogen dicht dacht aan haar afspraak van die middag, dacht hij een een volgende spannende ontmoeting die, zo wist hij zeker, snel zou komen.
Toen hij klaar kwam rook hij haar lichaam, haar speeksel en haar parfum.

Al met al moest hij toch nog opschieten. Hij wilde niet te laat komen voor zijn afspraak en om half elf snelde hij naar zijn auto, opende de portieren en wierp zijn jas en tas op de achterbank. Hij stapte in, keek even verbaasd naar zijn voorraam en stapte weer uit.
Hij griste zonder te kijken het papiertje onder de ruitenwisser vandaan, startte de auto en ging op weg in de veronderstelling dat de kinderen hem een berichtje hadden achtergelaten.
Nadat hij de straat uit was, een sigaret had opgestoken en de radio had aangezet pakte hij het briefje en vouwde het open.
Hij schrok.

Er klonk een luid getoeter. Met een ruk aan zijn stuur en een harde trap op de rem voorkwam hij dat hij bij een auto van rechts naar binnen reed. ‘Godverdomme!!’, vloekte hij luid.
Hij bleef een moment stil zitten maar schoot opnieuw in de actie omdat hij een brandlucht rook. Zijn sigaret was op de bijrijdersstoel terecht gekomen en was bezig een gat in de bekleding te branden.
‘Godverdegodver!!’, vloekte hij nogmaals.

Zijn afspraak in Den Haag was een fiasco.
De woorden van het briefje bleven maar door zijn hoofd malen.
Hij wist dat zijn eigen gedrag de woorden van het briefje de letterlijke betekenis gaven. Dat het net zo goed een briefje kon zijn van een boze buurman, een gefrustreerde moeder of de op sensatie uit zijnde jeugd.
Maar het zat hem helemaal niet lekker.
Een hoer? Zijn Inez?
Zijn telefoon ging, het was Herman, de eigenaar van Baard & Greveling Consultancy. Ja, hij wist dat hij het niet goed gedaan had. En ja, hij wist dat de klant een slordige 5 ton waard was. En ja, hij zou opnieuw afspreken en het goedmaken. En nee, er was verder niets, gewoon een griepje.
‘Kut, kut, kut!’, mopperde hij tegen zichzelf.
Via zijn telefoon kwam een nieuw bericht binnen.

Terwijl hij de snelweg naar Amsterdam opreed dacht hij na, terwijl hij het antwoord al lang wist.

(Morgen, deel III. Zeer waarschijnlijk het laatste deel, al weet je het nooit natuurlijk.)

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑