Date19 oktober 2010

Recept: Oven Allegaartje

Eerder deze week schreef ik ‘Food for Thought‘ en dat maakt ook dat ik zelf wat meer let op mijn eigen gedrag. Vandaag in de koelkast wat restjes van het een en ander. Dat gaan we dus niet weggooien, daar gaan we iets van maken. En het resultaat mocht er zijn.

Schil een pan aardappelen, snijdt deze in lekker dikke plakken en kook ze 8 minuten met wat zout.
Snijdt een paar tenen knoflook, een paar sjalotten en fruit deze glazig in een ruime wok met wat olijfolie.
Ondertussen snijdt je grof in stukken 3 prei’s, 2 winterpenen, een rode paprika en een courgette.
Doe de groenten in de wok, zet het vuur hoog en voeg wat zout, peper en wat Italiaanse kruiden toe. Een paar gedroogde tomaatjes geeft wat kleur en is ook erg lekker. Geen verse tomaten, ik denk dat het dan te vochtig gaat worden.
Lekker even laten stoven (het is geen bakken dit, te nat).

In een pannetje een beker melk, een eetlepel mayonaise, 200 gram roomkaas en een paar lepels geraspte oude kaas. Roeren en opwarmen, hoeft niet te koken.
Het sausje moet schenkbaar zijn, eventueel wat verdunnen met melk (of witte wijn uiteraard, maar die was op).

Een ovenschaal invetten, laagje aardappelen afwisselen met laagje groente.
Saus er overheen, afdekken met aluminiumfolie en 1,5 uur in de oven op 175 graden.

Serveren met wat vers geraspte kaas.
Het gezin Quest vond het overheerlijk.

Als ik god was..

Als ik god was dan was ik zo onderhand knap depressief, nee, ik zou ronduit suïcidaal zijn.
Ik zou de conclusie trekken dat ik, ergens helemaal in het begin, een onherstelbare fout heb gemaakt.
Achteraf gezien zou ik mijn schepping beoordelen als een totaal uit de hand gelopen experiment.
Ik zou de verantwoordelijkheid, de schuld, de schaamte en de schande voor wat ik had bewerkstelligt niet langer kunnen dragen.

Dat is, kort gezegd, mijn probleem met god.
Ik kan maar niet begrijpen dat er mensen zijn die alles wat er gebeurd toeschrijven aan god (de wil van god, het plan van god, de opdracht van god, de straf van god, de beloning van god, de bedoeling van god, enzovoort enzovoort) behalve verantwoordelijkheid voor wat er gebeurd.
Dan zijn wij, kinderen van god, ineens volledig verantwoordelijk.

En, hoe men het mij ook probeert uit te leggen, ik begrijp dat niet.
Wanneer ik een kind van god ben dan heeft mijn vader de verantwoordelijkheid mij op te voeden.
Dat laat een vader niet over aan een ander kind, een groep kinderen of een instituut opgericht door kinderen, nee, de opvoeding neemt hij zelf ter hand.
Een vader laat zich niet zoeken of vinden, een vader laat zich zien, is aanwezig. Onvoorwaardelijk aanwezig.
Niet als een boek, een beeld of een verhaal.
Maar als een vader.

Wanneer mijn kinderen opgroeien voor galg en rad, ongelukkig zijn of de weg kwijt raken dan ben ik daar als vader mede verantwoordelijk voor. En, zo ik al niet verantwoordelijk ben, dan voel ik het mij nog altijd verantwoordelijk.
Ik mis dat, in de boodschap van gelovigen.

God is niet perfect, god is niet alwetend en god is niet goed.
Die god kan niet bestaan.
Kijk maar naar zijn kinderen.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑