Het nieuwe kabinet VVD/CDA met gedoogsteun PVV gaat er komen. En, één van de plannen die dit kabinet zal willen uitvoeren is het invoeren van een zo genaamde ‘dierenpolitie’. Er komen volgens het regeerakkoord 500 ‘animal cops’ (waarom niet gewoon in het Nederlands Geert??) om dierenleed en dierenmishandeling aan te pakken. Er wordt zelfs gesproken over de invoering van een landelijk alarmnummer.

Mooi toch? Wie kan daar nu op tegen zijn?
Welnu, ik ben daar op tegen.

Een paard met een steekwond, een hond aan een lijntje in een bos, een in brand gestoken kat, een boa op een zolderkamer, een kapot geknuppeld schaap: natuurlijk vind ook ik dat gruwelijke vormen van mishandeling. En, het is belachelijk dat we een ‘animal cop’ moeten bedenken om deze excessen aan te kunnen pakken.

Maar wat de animal cops gaan doen is uiteraard slechts een beetje vuil uit ons gezichtsveld vegen. Ons geweten moet gesust. Dieren mogen wij best gruwelijk mishandelen, we beschrijven zelfs in wetten hoe gruwelijk het mag zijn, maar we willen het natuurlijk niet zien, we hoeven er niet mee geconfronteerd te worden.
Een varken op een varkensfokkerij heeft ongeveer 0,8 vierkante meter om op te leven. Geen daglicht, geen prikkels, geen afleiding. Alleen 9 andere varkens om die 8 vierkante meter mee te delen. Vreten en volgroeien in volledig gekmakende omstandigheden.
Een kuiken wordt in korte tijd zo volgepropt dat het welhaast explodeert. Temperatuur in de stal een graad of 30. Alle energie die de beesten krijgen moet omgezet worden in vlees, niet verspild worden aan zoiets als verbranding om het lichaam warm te houden.
Dit zijn geen excessen, geen uitzonderingen of incidenten: dit zijn bij wet vastgelegde martelpraktijken.

Denk niet dat de veehouder het niet anders wil. Ik ben er van overtuigd, en dat hoor je ook vaak van de veehouder, dat zij het ook veel liever anders hadden. De consument, u en ik dus, wij willen niet betalen voor een stukje eerlijk vlees, of kip.

Denk niet dat ik tegen het eten van vlees ben, zeker niet.
Wel leef ik in de overtuiging dat ook deze regering geen donder om dierenwelzijn geeft. De voorgestelde maatregel is een goedkope, eenvoudige en gemakkelijke manier om het volk tevreden te houden.

‘Als ik niet kijk, zie ik het niet, wist ik er niets van. Kunnen ze mij niets maken, dus ik kijk niet’, zong Bram Vermeulen ooit in zijn liedje over ‘Politiek‘.