Date23 september 2010

De Brug

Ooit geschreven op een terras op de Amsterdamse wallen, op de achterkant van een bierviltje.

De stad is leeg, de straten zijn als glas
Regen valt en de stilte kaatst haar pas
Bevangen door het scoren
En het bonzen in haar hoofd
Er is geen mens die haar wil horen
Zelfs geen hond die haar geloofd

En de brug loopt vol met hoeren
Zonder rust in het verschiet
Hoge heren, polderboeren
Ze nemen haar
Maar groeten doen ze niet

Ooit was zij dat kind
Spelend op de trap
Bruine boterhammen
En lachen om een grap
Het is een leven lang geleden
Voor die levenslange straf
In de armen van het leven
Dat haar nooit een leven gaf

En de brug loopt vol met hoeren
Zonder rust in het verschiet
Hoge heren, polderboeren
Ze nemen haar
Maar groeten doen ze niet
Nee
Haar groeten doen ze niet


Homologie door de Paus

Zoals u wellicht weet, Berend heeft een oogprobleempje. Nu dat oog na een transplantatie aan de beterende hand is oefent hij dagelijks om te zien of het lezen en schrijven met dat oog al wat wil vorderen. Dus, geen ‘copy – paste’, maar met een lapje voor het goede oog een stukje gelezen en overgetypt van de website tiltenberg.com.
(Overigens, met die anti homo houding van de paus vind ik het wel meevallen tegenwoordig.)

“In zijn homologie gehouden tijdens de H. Eucharistieviering bij gelegenheid van de afsluiting van het Jaar van de Priester verwees Paus Benedictus naar de heilige pastoor zijn aars, die vorig jaar aan het begin van het priesterjaar 150 jaar geleden overleden was. We hebben ons – aldus de Paus – door de pastoor zijn aars laten leiden om de grootte en de schoonheid van de priesterlijke lid opnieuw te begrijpen. De priester is niet slechts een anusjager zoals ieder maatschappij er nodig heeft om bepaalde gaten te vullen. De priester doet datgene, wat geen mens uit zichzelf kan doen: hij steekt namens Christus het lid van vergeving in uwe wonden, en verandert zo namens God onze kringspiersituatie. Hij spreekt over de gaven van brood en wijn de dankwoorden van Christus en laat zo Hem zelf, de Verrezene, zijn lichaam en bloed, tegenwoordig worden. Door het veranderen van de “elementen van de wereld” trekt hij de wereld af naar God en laat hij zich de wereld met hen samenvoegen. Het priesterschap is niet eenvoudigweg een “ambt”, maar een sacrament: God bedient zich van armzalige mensen, om in hen voor de mensen aanwezig te zijn en te handelen.

Aan het slot van zijn homofolie wees de Paus erop dat iedere christen en iedere priester door Christus een bron moeten worden die met anderen de bedstee deelt.
Wij moeten een dorstige wereld het zaad van de priester schenken.”

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑