Mezelf.
Met deze gedacht werd ik wakker vanmorgen.
Ook op vakantie neem je jezelf mee.
Ergens naar toe gaan, op vakantie bijvoorbeeld, is feitelijk niets anders dan jezelf in een andere omgeving plaatsen.

Het is die andere omgeving die ons dat gevoel geeft ‘er even helemaal uit te zijn’. Dat ‘er even helemaal uit zijn’ bedoelen we namelijk veel minder letterlijk dan dat het er staat.

We bedoelen daarmee dat we ons even verlost voelen van de dagelijkse beslommeringen. Van het rituele ritme van slapen, werken, televisie kijken en weer slapen. Even bevrijd van de postbode. Van de rij in de supermarkt. Van het zaterdagse grasmaaien, het vrijdagse boodschappen doen de gehaktbal op maandag.
Eigenlijk willen we dus even bevrijd van onszelf zijn. Van ons eigen dagelijkse bestaan.
Je kunt mensen zelfs horen verzuchten dat zij op vakantie ‘even helemaal zichzelf kunnen zijn’.
Dat moet toch een rotleven zijn.
Jezelf kunnen zijn als je op vakantie bent.
Is dat het dan voor mij, vakantie?
Jezelf verplaatsen naar een andere omgeving? En meer niet?
Het antwoord is nee, zeker niet.
Vakantie is een geweldige kans.
Niet om met andere ogen te kijken, maar om met je eigen ogen opnieuw te zien.
Hier, met uitzicht op groen gekleurde berghellingen waarboven machtige grijs-witte rotsen uittorenen, hier is het prachtig. Het is hier zo mooi dat je jezelf voorhoudt dat hier wonen gelijk staat aan altijd vakantie hebben, of in ieder geval altijd het vakantiegevoel te hebben.
Maar niets is uiteraard minder waar.
Dat gevoel krijgen wij omdat wij het echt zien.
Wij zijn hier, maar ons bestaan ligt ergens anders.
Wij erkennen de schoonheid van deze omgeving omdat het niet de onze is.
Omdat we bereid zijn om er naar te kijken en omdat wij dat idyllische beeld niet laten versluieren door onze dagelijkse rituelen.
Die hebben wij thuis gelaten.
Kent u dat gevoel?
Thuiskomen na een reis of na een vakantie en heel even de schoonheid van je eigen omgeving echt weer te zien? Echt weer te beleven?
Daar ligt een opdracht.
Het gras is niet groener aan de andere kant van de heuvel, je bent hooguit meer bereid er met een open blik naar te kijken.