Date28 mei 2010

Over het doel en de middelen: Het UNICEF Open 2010 Rosmalen

U wilt best een betere wereld. U bent de beroerdste niet. U geeft ook wel eens aan een goed doel. Bij voorkeur een doel dat toekomst heeft, het welzijn van kinderen is zo’n doel.
U geeft aan UNICEF, bijvoorbeeld.
Niet dat u zo veel te geven heeft, maar, iedere 10 euro is 10 euro en dat is een bedrag waar je heel wat kunt doen, in de derde wereld.
Je kunt die 10 euro natuurlijk ook anders besteden.
Bijvoorbeeld voor de sponsoring van een tennistoernooi.
Zoals UNICEF doet.

Het UNICEF open 2010 te Rosmalen.
Dat kost een paar duiten, om zo’n toernooi op je naam te krijgen. Maar, dan heb je ook wel wat.
De beste tribune plaatsen, een eigen lounge waarschijnlijk en ongelimiteerd kreeft vreten, campagne drinken en toastjes happen voor jou en jouw relaties.

Die relaties, dat zijn niet die mensen zoals u die een tientje hebben gedoneerd. Nee, die relaties dat zijn de beter gesitueerde zakenmannen, de politici en de captains of industrie die en invloed hebben en dagelijks spelen met heel veel geld en deel uitmaken van de betere netwerken.

Of vraagt u zich dat niet af? Wat UNICEF met het door uw geschonken tientje doet?
Fantaseert u heimelijk niet over het kind dat, mede dank zij u, nu wel onderwijs krijgt, schoon drinkwater heeft of deze week eens een maaltijd krijgt in plaats van enkel en alleen gekookte mais of droge rijst?

Wel, kijkt u dan vooral niet naar tennis, en zeker niet naar het UNICEF open 2010.
Want UNICEF heeft wellicht uw tientje nodig gehad om deze elitaire, door miljonairs bedreven sport te bekostigen.
Van uw tientje eten en drinken politici, netwerkers, pr mannetjes, lobbyisten, klanten zoekende en vooral relatie likkende ‘fans’ zich een paar dagen een slag in de rondte.
En, tussen het smakken, slikken en slempen door werpen zij wellicht bij tijd en wijle een blik op het ‘Centre Court’.

Daar denkt u nooit aan?
Goh.

Ja maar, misschien kan UNICEF wel aantonen dat het ‘investeren’ in dit toernooi meer oplevert dan dat het kost. Dus, nou en?
Nou en??

Ik laat het graag aan u over daar over na te denken.

Gek op mannen…

Ik ben gek op mannen…

Niet alleen op ‘t ideaal, dat opgepoetste beeld in steeds terugkerende dromen.
Nee, ik houd van de rusteloosheid van hun verdorven ziel, zoals ze hun bezwaarde, moordzuchtige hart verbergen, hun onverwachte fijngevoeligheid en kleine, verbazingwekkende uitingen van tederheid.

Er gaat niets boven de verhalen die je van een man te horen krijgt (prachtige, simpele, buitengewone dingen) als hij je helemaal vertrouwt en erop vertrouwt dat je snel opstapt.

Berend is er stil van.
Wat een romantiek, wat een kracht en wat een stijl. Prachtig.

Gevonden via Twitter. U vindt de schrijfster als @LiqueAngel. In de bio een link naar MySpace, waar deze qoute terug te vinden is. En meer.

Nu nog de overgang naar een echt blog, zonder die irritante reclames.
De inhoud verdient het namelijk:
Onverdeelde Aandacht.

Het #FF alternatief: #TT (Tip Tweet)

Follow Friday. Leuk. Iedere vrijdag weer de timeline gevuld met allerliefst bedoelde aanbevelingen. Soms zelfs met een argument, maar meestal niet eens. Het wordt onderhand een robotachtig fenomeen. Je ziet het er vaak ook bij staan zelfs. ‘O ja, nog even mijn #FF’.
En natuurlijk is Berend Quest ijdel genoeg om al die aandacht prettig te vinden.
Maar, Berend Quest is ook realist. Veel meer dan een overvolle timeline levert het in de regel niet op. Misschien wordt het tijd voor iets anders.
Berend stelt voor: ‘Tip Tweet!! (#TT)

Het werkt  als volgt:
Berend geef u via een #TT door aan een andere tweep. En niet zo maar, nee, om een specifieke reden. Bijvoorbeeld: u houdt van paarden, een andere tweep houdt van paarden, u bent beiden volger van Berend, maar niet van elkaar.
Een #TT ziet er bijvoorbeeld als volgt uit:

BerendQuest Weet @AnnetteTeeuwen al dat @RosalieJansen ook een gepassioneerd volger van het politieke nieuws is? #TT

Ik wijs u dus heel specifiek op een tweep waarvan ik denk, hoop en/of verwacht dat deze tweep voor u een interessante toevoeging is aan uw volgbestand.
U, als ontvanger van de #TT volgt, of volgt de tweep die wordt aanbevolen niet. Dat is uiteraard uw eigen keuze.

Besluit u de tweep te volgen, dan bent u blij met de tip.
Zoekt u dan ook voor mij een leuke #TT uit.
Vindt u het niets, dan verder ook geen commentaar of feedback; het is maar een geste.

De #FF krijgt in Berend’s ogen dan een wat meer gericht karakter en de timeline wordt wat minder gevuld met honderden namen in #FF tweets.
Daarnaast is de kans dat je er wat aan hebt groter, plus dat een grotere inspanning je waarschijnlijk ook meer resultaat in de vorm van aan jou gerichte #TT ‘s oplevert.
Nou, wat denkt u?

Is dat wat?

De Verhalen Verteller

U kent er vast wel een. Op een feestje zat je er ooit een keer naast en sindsdien doe je er alles aan om ‘naastplaatsing’ te vermijden. Ze zitten in kroegen, toerbussen, verjaardagen, voetbalkantines en als het helemaal tegenzit zitten ze in je familie: De Verhalen Verteller.

‘Wat denk jij dat mij laatst gebeurd?’
‘Joh, geen idee.’
‘Nee, RAAD eens!’
‘Ik zou het echt niet weten Willem.’
‘Nou, ik zit in een hotel in Bremen. In Bremen! Ja, met de auto he!! Nou, dus. En? Wat denk je?’
‘Je had een lekke band?’
‘Nee joh. Ik zit dus in dat hotel, hotel ‘Im Gluck’. In Bremen. Jaha, en we waren dus met de auto he. Naar Bremen. Nou, en daar had je dus een ontbijtzaal op de derde, nee, vierde verd…nee, wacht effe. Merel!! dat hotel, in Bremen, waar we met de auto heengingen, vorig jaar, in de voorjaarsvakantie, met die ontbijtzaal, was dat ding nou op de derde of de vierde verdieping??’
‘Bremen? Nee, Willem, dat was niet vorig jaar, dat is al weer twee jaar geleden, in de herfstvakantie!!’
‘Huh? Ik bedoel met die ontbijtzaal, je weet wel. Op de derde verdieping, of was het de vierde?’
‘In Bremen was de ontbijtzaal op de begane grond Willem, en vorig jaar zijn we in het voorjaar naar de camping geweest, in Noordwijk.’

‘Nou ja, anyway, ik zit dus met Merel in dat hotel in Bremen. Ja/ We gaan ontbijten, ja? In de ontbijtzaal, ja? Op de derde verdieping, of de vierde, maar dat maakt nou niet uit. We gaan dus ontbijten, ja? Het is half acht, ja? Want, wij denken, we gaan een beetje op tijd! Ja? Logisch, he? Nou. We gaan dus ontbijten. Stap ik die ontbijtzaal binnen, ja? Ik ben dus helemaal van de elfde, de ELLEFDE verdieping naar de derde gekomen, ja? En je weet, Merel heeft een nieuwe heup, en mijn knieën zijn slecht EN ik heb suiker. Ja?  Dan kom je dus aanlopen, om half acht ‘s morgens, ja? HALLEF ACHT dus, ja? dan staat daar zo’n wijf voor de deur van die ontbijtzaal, ja? Zie je het voor je? Zo’n Duits vet wijf, met van die blonde, hoe noem je dat, ehhh.. Hee Merel, hoe heten die dingen ook al weer?? Die dat Duitse wijf had, bij die ontbijtzaal?? Je weet wel, in Bremen!! O, ja. Vlechten!! Nou moet jij eens raden wat dat wijf tegen mij zegt!!’
‘Ik zou het niet weten Willem.’
‘Nee, RAAD nou eens!!’
‘Nou, ehh, gutenmorgen of zo?’
‘Ja, dat ook!! Maar dat wijf zegt dus gewoon tegen mij: ‘Haben sie ihre fruhstuck karte mitgenommen??’ Ik zeg: Nein, die habe ich nicht meegenomen, die lugt nog auf mein bureau. Nou, en wat denk je??’
‘Sorry Willem, ik moet even kijken of ik het licht wel uitgedaan heb, ik ben zo terug.’
‘Maar je bent op de fiets??’
‘Ja, maar je weet maar nooit he, tot zo.’

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑