Date14 mei 2010

Profiel: @Ollie_of_Olaz de Bijtende Tweep

De Twitter Profiler? Klik hier voor info.

Ollie_of_Olaz is kritisch. Erg kritisch.
Het is een echt bijtertje. Een terriër.
Oprecht kritische mensen zijn niet de meest gemakkelijke. Ook niet voor zichzelf.
Kritisch zijn betekent vaak tegen de stroom in roeien, opzij kijken als iedereen naar voren staart en blijven staan als alles gaat bewegen.
Dat vraagt, nee, dat vreet energie.
Noem het eigenwijs, noem het tegendraads of noem het sterk. Ollie_of_Olaz is wie hij is, zegt wat hij denkt, en zal dat altijd blijven doen.
Ollie_of_Olaz in zijn bio:

Keep walking or die trying…

Ollie_of_Olaz reageert soms ongemeen scherp op gebeurtenissen die het nieuws halen. ‘Ongenuanceerd’, zullen sommigen vinden.
Berend niet. Berend Quest vindt het getuigen van lef wanneer je scherp en hard tegen de heersende mening durft in te gaan.
Een paar tweets van Ollie_of_Olaz:

“Ollie….ik ben het slachtoffer geworden van een loverboy.” Whahahaha rot op bitch, ik heb Peter R. de Vries gezien hoor. Optyfen!

Peter R. de Vries is de reden dat ik voor preventief ruimen ben.

Ik walg, kots en word spuugmisselijk van die domme, achterlijke geschifte discussie bij DWDD. Mister anti-lover boy vergeet waar het om gaat

Ik voel me gedemoniseerd. Ik ben de enige zonder familie in Lima.

Kan daar gek door worden. Moet je zien wat er gebeurd wanneer ik nu naar buiten loop en voor de fun iemand neersla. http://bit.ly/csqOq4

Aangezien dat je de paus en diens blatende schaapjes niet in een bak zoutzuur mag flikkeren, zit er maar 1 ding op. Bashen tot ze kapot zijn

Die Antoine Bodar is simpelweg te clever. Hij weet dat hij niet moet gaan twijfelen aan god, anders zit hij binnen no time in een darkroom

Wat ik niet snap, echt niet snap is dat iedereen blijkbaar hier zijn ethische grens legt, terwijl we (als voorbeeld) ons blauw hebben 1/2

2/2 lopen rukken op bijv(!) de onthoofdingsvideo’s, het ophangen van Hussein, mes in de buik van Van Gogh. Het medium geeft voer. U eet.

Twitter is een miniblog. Boodschappen van maximaal 140 tekens.
Hoewel Ollie_of_Olaz zich uitstekend weet te redden met deze beperking, raadt Berend Quest u allemaal aan ook het blog van Ollie_of_Olaz te volgen.
Zelf waarschuwt Ollie_of_Olaz dat zijn blog ‘hardvochtig, grof, gemeen, smerig, vuig en laag bij de grond’ kan zijn.
Berend Quest vindt het een mooi blog. Consistent in scherpte. Op zijn blog bijt Ollie_of_Olaz pas echt van zich af. U vindt het blog van Ollie_of_Olaz hier.
Als u gaat lezen, draai dan ondertussen Johnny Cash (Ain’t no grave).
Vindt Ollie vast leuk.

Eerder verschenen:

De wereld is nog altijd plat

Vroeger werden mensen die afweken op een houten kermiskar door het land getrokken en kon je tegen betaling de vrouw met de baard uitlachen, de Siamese tweeling beschimpen en je verwonderen over een man met een waterhoofd.
Misdadigers werden op het dorpsplein onthoofd en heksen werden geboeid in de plaatselijke trekvaart geworpen. Gekken werden in een stalen kooi aan de kerktoren gehangen tot de kraaien de ogen hadden uitgevreten.
Barbaars, zo vinden wij nu.
We zijn geen moer opgeschoten en nog altijd even primitief, vindt Berend Quest.

Een jochie van negen jaar verliest behalve zijn leven, alles in een vliegramp. Hij is de enige die het overleeft.
Een treurig wonder.
Dat is nieuws, dat snapt iedereen.
Het is overal nieuws, dat is ook te begrijpen.
Het is ook na de eerste melding geen exclusief nieuws meer. Je kunt op niet meer dan een paar manieren vertellen dat een vliegtuig uit de lucht valt, heel veel mensen omkomen en, wat een treurig wonder, een jochie van negen het overleeft.
Na een paar uur is het nieuws er wel af.

En dus moet de aandacht die gevangen is op andere manieren worden vastgehouden.
Het nieuws wordt een item. Het item wordt een koe die melk geeft.

De houten kar wordt van stal gehaald, het jochie van negen wordt, gewikkeld in verband en met ziekenhuisbed en al, op de kar geladen en de kar wordt met trompetgeschal door het land getrokken.
‘Komt dat zien mensen, de enige overlevende van de vliegramp in Tripoli!!’

Nu reeds worden de scenario’s geschreven. Voor het vervolg.
Centrale vraag: Hoe gaan wij uit deze koe de melk trekken?

De Telegraaf mag eerst. ‘We bellen hem op’. Goede zet.
Straks komen Rondom Tien, Andries Knevel, P&W, NOVA.

Wat later wordt het tijd voor Char, die met mama praat, wellicht samen met Ogilvie.
Petejj Ejj de Vjjies doet in die tijd vast zijn voorwerk, om later te onthullen dat het vliegtuig gesaboteerd is.

Na een jaar volgt Shownieuws, Boulevard en Koffietijd.
Dan de film, het boek.

En, helemaal aan het eind, wanneer het joch twintig is, verward en depressief omdat hij in het volwassen worden heeft ontdekt dat niet hij, maar alle anderen beter zijn geworden van zijn verhaal, mag hij aanschuiven bij de laagste orde der rioolratten: Jensen.

De wereld is nog altijd plat.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑