Date19 april 2010

Stappen? Nee joh, ik moet steppen!

Dat een groot deel van de bevolking van dit land volkomen de weg kwijt is weten wij allang. Er is een soort van collectieve degeneratieve ziekte in ons geslopen. Wij kijken Char, lebberen bier bij Petjj Ejj de Vjjies en trainen ons geheugen ‘s morgens met een Max boodschappenlijstje. In plaats van dat wij er door een enge ziekte of gebrek toe veroordeeld zijn lopen wij vrijwillig met twee skistokken vrolijk brallend te ‘Nordic Walken’.
Omdat we blijkbaar nog meer geld over hebben en denken dat wanneer een slimme verkoper gilt dat iets ‘gezond’ is wij directement bereid zijn onze poeplap te trekken, schaffen wij ons, als klap op de vuurpijl, een heuse step aan.
Nee, wij zijn niet dement. Nee, met ons decorum is helemaal niets mis.
Natuurlijk ben je de schaamte niet voorbij wanneer je als zestig jarige, in sporttenue, dagelijks een rondje rijdt op je stepje.

Wij, vrouw Quest en ik, wandelen. Niet in wandelkleding, niet met wandelschoenen, niet met flesjes water en rugtasje of heupgordel; nee, wij wandelen gewoon. En skistokken gebruiken wij om te skiën.
Kan dat dan? Vraagt u zich af. Mag dat tegenwoordig nog altijd? Gewoon wandelen? Ja, het mag. Net als gewoon fietsen en naar de IKEA gaan op donderdagochtend in plaats van op de zondagmiddag.

Wat moet er gebeuren in je leven. Wat gaat er mis. Wat maakt dat je op een goede, of beter, kwade dag besluit: ‘Kom, ik ga mijzelf een autoped aanschaffen’. Indien u het weet, deel dit dan met mij. Zodat ik het mijzelf en mijn gezin, familie, vrienden (mocht ik die nog hebben) en kennissen kan besparen.
We waren toch allemaal blij dat we niet meer hoefden te steppen? Dat we eindelijk mochten fietsen? En later brommer rijden? En nog later motor? En auto?

Ziet u hen wel eens voorbij komen? Op de stille weggetjes, zo tegen de avond? De veertigers, vijftigers en zestigers? Op hun steppie?
Wat zijn dat voor lieden? Wat doen die mensen overdag? Waar wonen zij?
Wat maakt dat je niet kunt wachten tot je thuis bent, je om kunt kleden in je sporttricootje, je stepschoentjes aan kunt trekken en, oh mijn god, je hellempje met warmteventilatiekoelsysteemsleufjes kunt opzetten? Waarom ga je niet gewoon naar de kroeg? Stappen? Bier drinken, kletsen, biljarten? Of kaarten van mijn part. Desnoods een spelletje domino doen.

Wanneer is je zelfbewustzijn, je ego, je decorum en je seks zo gedegenereerd dat je vrijwillig gaat steppen?

‘Hallo oma, mag ik opa even?’
‘Hallo lieverd, opa is niet thuis jongen.’
‘Waar is opa dan oma?’
‘Opa is even een rondje op zijn stepje doen kind. Maar, hij heeft zijn helmpje op hoor.’

Salade van Gefrituurde Courgette met Tomaatjes

Koken moet je een beetje op gevoel durven doen. Er moet wat uitdaging in zitten. Een goede manier om uitdagingen te vinden voor Berend is om te kijken wat er in huis is (hij kookt, maar doet zelden de boodschappen). En vervolgens te bedenken of er iets van de maken is. Het mooiste is wanneer je jezelf een voorstelling hebt gemaakt van wat je gaat maken en dat het resultaat er ook zo uitziet en smaakt als dat je bedacht had.
Vandaag vond ik twee courgettes in de ijskast, wat gemengde salade en wat kleine tros tomaatjes. Niet altijd is wat je in het hoofd krijgt ook in smaak te bereiken, deze keer ging het heel goed. De gefrituurde courgette salade was echt heerlijk fris, smakelijk en knapperig.

Dit receptje is geen ‘valrepenwerk’. Je bent er minimaal een half uurtje mee bezig en je kunt maar beter twee uur voordat je wilt eten beginnen. Moeilijk is het zeker niet.

Schil de courgette (gewoon, de kaasschaaf er over) en snijdt deze in plakken van anderhalve centimeter dik. In water met flink zout een half uur of langer wegzetten. Laat de schijven hierna goed uitlekken, dep ze eventueel droog. Verwarm in een grote pan een halve liter olijfolie. Wanneer de olie heet is gaan de schijven er in (niet alles in één keer, zorg dat de schijven ruimte hebben. Bak ze tot ze bruin gaan zien, laat ze daarna uitlekken en afkoelen.

Neem 5 kleine tomaatjes, snijdt een sterretje in de schil en dompel ze ongeveer een halve minuut in kokend water, spoel af onder de koude kraan en verwijder de schilletjes. Snijdt de tomaatjes in vieren.

Pak een grote platte schaal en bedek de bodem met de gemengde salade.
Verdeel daarover de courgette, bestrooi met ruim citroen en naar smaak met zout (eventueel peper).
Verdeel nu de tomaatjes er over. Hak wat peterselie en basilicum, strooi dat er over.
Maak van wat yoghurt, wat citroen en wat munt en/of dille een beetje dressing. Lepel dit over de salade.
Maak het af met wat olijven.

Eet de salade op kamertemperatuur. Wij aten hem gewoon met een aardappeltje en een stukje vlees. Ook de kinderen kunnen dit goed hebben. (De broccoli was trouwens van een paar dagen geleden ;-)
De smaak is gemakkelijk en fris.
Eet lekker.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑