Dit bericht, voor de goede orde, is geschreven VOOR bekend werd dat Agnes Kant gaat Klossen…

Ik hoef Agnes kant hier niet af te fakkelen. Agnes heeft zelf het vuur al veel te hoog opgestookt en er resten nu slechts smeulende schimmen van de SP en Agnes. En, ik vind dat persoonlijk jammer. Jammer voor Agnes, jammer voor de SP, maar vooral jammer voor Jan Marijnissen en jammer voor de politieke verhoudingen in Nederland.

In de tijd dat ik in Alkmaar woonde (1997 – 2004) had de SP mijn sympathie. Van alle politieke partijen die zo hard riepen dat zij mij, en dit land zouden helpen aan een betere toekomst was de SP de enige die met regelmaat bij mij aan de deur stond of mij op straat aansprak.
En de tomatentelers stonden niet op de stoep met de boodschap dat zij mij zouden redden of helpen. Nee, de SP stond bij mij aan de deur om te vragen wat zij voor mij kon betekenen.
‘Waarmee kan de SP u helpen?’, luidde de vraag. Prachtig.
Het was de tijd dat de SP explosief groeide onder de bezielende leiding van Jan Marijnissen.

Ik heb al eerder gesteld dat mensen vaak, en ook ik, meer de neiging heb om in een persoon te geloven dan in een politieke partij. De vaandeldrager, in dit geval de lijsttrekker, moet ons aanspreken, eerlijk zijn, verstand van zaken hebben en, bovenal, hij of zij dient charisma te hebben. Welk charisma doet niet ter zake, als het mensen maar aanspreekt.
En, indien u mijn stem wilt, moet het mij aanspreken.

Jan Marijnissen heeft charisma. Het charisma van Jan Marijnissen is voor mij zijn passie, zijn directheid en zijn oprechtheid. Ik geloof Jan Marijnissen wanneer hij zegt dat de samenleving eerlijker en beter kan. Ik geloof Jan Marijnissen wanneer hij zegt niet tegen globalisering, maar tegen de westerse dominantie van globalisering te zijn. Ook al voel ik er weinig voor om SP te gaan stemmen, ik ben altijd voor een krachtige SP in de Nederlandse samenleving geweest. Geweest dan. Want sinds Jan Marijnissen meer naar de achtergrond getreden is mis ik de SP en hoor en zie ik alleen nog Agnes Kant.

De SP onder Marijnissen had een boodschap. De SP van Jan Marijnissen (en het boeit mij niet of het waar is, het gaat hier over mijn beleving) was een voortrekker. De SP van Agnes Kant is nog slechts een ‘terug-duwer‘.
In mijn beleving vertelde Jan Marijnissen altijd wat hij wilde en koppelde daaraan wat er dan zou moeten veranderen om die idealen te bereiken. En dat kon hij met overtuiging. Hij wist het persoonlijk te maken.
Ik hoor Agnes Kant alleen maar schreeuwen, hakken en breken. Niet de inhoud van de boodschap maakt het verschil bij Agnes, maar het volume waarmee zij haar boodschap uitschreeuwt moet mij blijkbaar overtuigen.
Nou, dat doet het niet.

De fabrieksarbeider uit Oss. De lasser. De idealist. De schrijver en de spreker. De debater. Het moet toch een zure appel zijn.
Het is niet de eerste partij die dit overkomt. De grote man of vrouw onder wiens charisma het succes gerealiseerd werd treedt terug en de boel zakt in elkaar. Je ziet het ook in bedrijven. Het bedrijf wordt verkocht en de nieuwe eigenaar weet het succes van jaren binnen zeer korte tijd compleet te vernielen.

En toch ervaar ik dit anders.
Niet alleen is de SP het charisma, uitstraling en de overtuigingskracht van Jan Marijnissen kwijt. We hebben ook een nieuwe, tegenovergestelde partij die wordt geleid door een man die ook charisma heeft, zo blijkt uit de peilingen. En deze man zijn ideeën zijn vele malen enger dan die van de SP.
Agnes Kant is een maatje of drie te klein voor deze man. Want deze man schreeuwt nog veel harder en is ook nog eens veel scherper.
Jan Marijnissen zou hem best kunnen hebben denk ik.
Ik mis je Jan Marijnissen!