Date20 december 2009

Wilders belt met Berlusconi

ROME – De populariteit van Silvio Berlusconi is weer toegenomen nadat hij een een week geleden bij een aanval gewond was geraakt. Omdat Wilders altijd in is voor een stuntje belde hij Silvio eens op.
“He, Silvio, ouwe makker van me, hoe gaat’ie nu??”
“Ha die Geert, lekkere gebleekte haarbal, goed jongen. Ha, ha, populairder dan ooit man! Een stijging van 8%. Die linkse kliek weer mooi gefuckt!”
“Silvio, luister eens, ik wil zoiets ook wel weet je. Ik ben hier in dit landje nu wel redelijk populair, maar ik wil ook een beetje meer internationale uitstraling. Het bezoekje Engeland was dan wel succesvol, maar echt geweldig was het nou ook weer niet. En wat jij flikt, dat gaat echt 3x de hele wereld over! Respect man, respect!”
“Maar Geertje, moet je niet moeilijk over doen, die gek kostte mij maar 40 euri’s man, nou ja, plus dat beeldje dan.”
“Ja ok, Silvi, maar ik kan toch moeilijk hetzelfde doen?? Wanneer iemand mij nu met een minaret of waterpijp voor mijn treiter timmert, dat gelooft zelfs Rita niet weet je.”
“Ok, ok, ik snap je. Laat me even kijken of ik nog wat bruikbaars op de plank heb liggen.” “Ehhh… heb je al een sexschandaal?”
“He, Silvio, daar heeft hier niemand wat van hoor.”
“Ok, ehhh..belastingfraude, omkoping, manipulatie, bedreigingen…hmmm…. nee, te specifiek voor mijn eigen persoon. Die Obama voor neger uitmaken, dat werkte bij mij wel redelijk!”
“Hmmm… nee Silvio, ik denk niet dat dat een goed idee is. Hij is wel moslim, maar toch.”
“Ik snap het. Tja, altijd weer lastig he, populair blijven.”
“Zeker, Silvio, zeker. Ik wordt ook wel eens wat moe van dit werk.”
“Geert, ik wet het goed gemaakt. Ik ken wat creatieve geesten op Sicilië en in Vaticaanstad, die helpen mij wel vaker bij dit soort vragen. En, omdat jij toch een beetje een broeder van mij bent zal ik hen eens om raad vragen. Ik bel je van de week nog wel even terug. Oh, oh, shitttt, even wachten hoor!!! …”Er stond een cameraploeg voor de deur dus ik moest weer even mijn verband omdoen.”
“Dus je belt mij terug?”
“Tuurlijk Geertje, wees gerust. Silvio houdt altijd woord, Altijd….”

Global Warming waait wel over, net als zure regen

Het klimaatprobleem is ‘hot’. De simpele zoekopdracht binnen Google “Opwarming Aarde” levert mij vandaag bijna 250.000 resultaten op. Zoek ik echter op “Zure Regen“, het Milieu item van de jaren tachtig en negentig, dan levert dat ‘slechts’ 72.200 resultaten op. Ik hoor ook nooit iemand meer over zure regen. Is het probleem van de zure regen opgelost? En, hoe gaat het dan straks met de opwarming van de aarde? Lost dat ook, zonder dat we het horen, zichzelf op?
Ik werd door een Tweet van @molovich weer eens herinnerd aan het Zure regen fenomeen. Molovich schreef er een leuk artikel over op Chimsky. De kern van zijn verhaal is dat het fenomeen zure regen zijn nieuwswaarde reeds had verloren toen duidelijk werd dat het probleem min of meer over was en dat wij daarom nooit hebben gehoord van deze vreugdevolle gebeurtenis.
Ook in het Financieel Dagblad heeft een artikel gestaan met een soortgelijke strekking, zij het dan dat het FD oproept van de ‘hype’ een ‘winst’ te maken. Zolang het item ‘hot’ is kan er omzet mee gegenereerd worden.

Op Wikipedia staat over zure regen onder andere het volgende: “De dramatische bossterfte waarop de Duitse bodemkundige Bernhard Ulrich rond 1981 de aandacht vestigde, bracht de doorbraak.(..) In 1995 herriep Ulrich zich en trok zijn waarschuwing voor het Waldsterben in, vanwege het ontbreken van wetenschappelijk bewijs.”

Nu wil ik best het verhaal aannemen dat wij niets meer over de zure regen horen omdat we voldoende maatregelen hebben getroffen dit probleem tegen te gaan. Wat mij echter achterdochtig maakt is het gegeven dat ik geen enkele milieuactivist hoor die de overwinning claimt.
Het lijkt mij toch juist dat het overwinnen van de zure regen als een zeer positieve stimulans kan worden gebruik om ook Global Warming te overwinnen?

Of gaat het werkelijkheid worden dat, na de zure regen, Global Warming straks gewoon ‘overwaait’, alleen maar omdat positief nieuws geen nieuws is of omdat de media straks denk (of constateert) dat wij met z’n allen leiden aan Global Warming vermoeidheid?

De Zandhorst

Eindelijk was het dan zo ver. Hij zou per volgende week beginnen aan de opleiding en de eerste zeven maanden had hij een kamer kunnen huren op het terrein van De Zandhorst. Zijn kamer was in een niet langer door patiënten gebruikte vleugel en was met een glazen deur verbonden met ‘Het Preathuis’; een soort van koffie huisje midden op het terrein waar patiënten koffie, snoep, maar vooral sigaretten en goedkope shag konden kopen.
Hij zette de motor van het gehuurde busje uit en keek een ogenblik naar buiten. “Zo, daar ga je dan jongen”, sprak hij hardop tegen zichzelf. Ondanks dat over twee dagen al oktober zou zijn was het warm en vochtig. Het versjouwen van zijn inboedel naar de eerste verdieping was een vermoeiende en vooral zweterige aangelegenheid. Nadat hij zijn stereo, computer, boeken en zaken die in de koelkast moesten naar boven had gebracht besloot hij, alvorens met zijn kleding en beddengoed te gaan zeulen, een koude cola light te drinken in Het Preathuis.

Het rook naar ongewassen mensen en asbakken in Het Preathuis. Binnen waren een vijftal tafeltjes bezet. Een deel van de gasten spraken zeer luid, sommigen leken het ook tegen niemand in het bijzonder te hebben. Anderen zwegen. De meesten rookten in een ongezond hoog tempo.
Hij nam plaats aan de houten bar en bestelde zijn drankje. Hij had niet de behoefte sterk op te vallen in deze nieuwe omgeving en keek daarom strak naar zijn glas.
“Nieuw hier??! De grof gebouwde, vervaarlijk bebaarde man naast hem had hem met luide stem aangesproken. “Waar zit je?!?!?”, het klonk meer als een militair bevel dan als een vraag. Hij keek vluchtig opzij en antwoordde dat hij de opleiding deed en de eerste periode op het terrein een kamer had. Hierna wierp hij een bijna smekende blik richting de barjuffrouw, in een poging bij haar te peilen of dit wel goed ging komen.

“Weet je wat ik wel zou willen!!!!’, baardmans stem bulderde nu door Het Preathuis. “Ehh…, nou, nee?”, antwoordde hij zacht. “Dat er een grote homo kwam die mij in mijn kont neukte en daarna wurgde!!!” De man met de baard keek hem doordringend aan. Hij voelde zweetdruppels sporen op zijn voorhoofd trekken. “Is dat niks voor jou???!!”, vroeg de man hem, nog steeds met luide stem.
“Ehhh, nou, nee..dank je”, hij sprak zacht en keek nu wanhopig naar de vrouw achter de bar die op geen enkele manier ook maar een spoor van verbazing, medeleven of hulpvaardigheid uitstraalde.
“Oh.” De man met baard draaide een nieuw shaggie en had blijkbaar zijn interesse in hem verloren.

Hij rekende zijn cola af en liep door de deur, de trap op naar zijn kamer. In de gang stond een vrouw met een dikke jas, onverzorgd haar en op blote voeten bij zijn geopende ijskast. Zij dronk melk uit het karton. Zijn karton. “Hallo!!”, sprak hij geïrriteerd, “Dat is mijn melk!!” De vrouw dronk rustig door tot het pak leeg was. Daarna veegde zij de melksporen aan de mouw van haar jas. “Ik ben wel diabeet ja”, zei ze kalm en slofte de gang uit, hem verbijsterd achterlatend.

Even had hij de neiging moeten onderdrukken zijn spullen terug in de auto te zetten en ver weg van hier te gaan.

© 2021 Berend Quest

Thema door Anders NorénOmhoog ↑