Tagpolitiek

Mannen Onder Elkaar

Mannen onder elkaar

Ziekmakend. Dat vinden niet alleen vrouwen wereldwijd. Nee, ook machtige en invloedrijke mannen sluiten met veel kabaal aan in de lange rij van mensen die walgend afstand nemen van wat Donald Trump, presidentskandidaat van de Verenigde Staten, er zoal uitkraamt. Hoe hypocriet is dat eigenlijk?

Natuurlijk. Donald Trump is een egocentrische, megalomane, narcistische, seksistische, tirannieke en vooral denigrerende mafkees. Donald Trump is een rijke snob die zijn minachting voor de mens in het algemeen en de vrouw in het bijzonder niet onder stoelen of banken steekt. Donald Trump is uitermate content met zichzelf en de macht die zijn vermogen hem brengt. Donald Trump kan vrouwen ‘bij hun kut grijpen‘, want hij is een ster.

Mannen + macht = misbruik. Is gelijk aan ja. Mannen in de kerk. Mannen in bedrijven of organisaties. Mannen in de politiek. Mannen en macht staan al zo lang als de geschiedenis wordt beschreven voor machtsmisbruik, corruptie, omkoping, seksuele intimidatie, zelfverrijking en een absolute minachting van de normen en waarden. Normen en waarden die vaak juist worden gepredikt door diezelfde mannen in machtsposities. Hoe grote de macht, des te groter vaak de schaal van het machtsmisbruik.

Handel, politiek, sport, religie, media, entertainment. Alles is in rap tempo geglobaliseerd.We hebben nog niet zo heel lang een financiële crisis achter de rug. Veroorzaakt door mannen met veel geld en veel macht bij wie de honger naar meer blijkbaar niet te bevredigen is. De FIFA rolt van schandaal naar schandaal. Machtige politici met een kwalijke geur? Ik hoef ze hier niet te noemen, je kent er vast zelf wel een paar. De kerk? Sportkampioenen, popsterren, artiesten? Machtige mannen in de bankenwereld, het vastgoed, de handel, de beurs? De wereld wordt kleiner, maar de macht van de mondiale ‘sterren’ daarmee evenredig veel groter.

Donald Trump doet zijn uitspraken af als ‘kleedkamerpraat’. Mannen onder elkaar zeg maar. Het werd alleen toevallig opgenomen. Hij zegt eigenlijk: “Zo praten wij mannen nu eenmaal over vrouwen.” Dat is dom, maar ik begrijp dat wel.

Want stel nou. Stel nou dat alle zakenpartners, werknemers, goede doelen, lagere en hogere overheden, banken, investeerders en al die andere mensen die Donald Trump nodig heeft om zijn zaken te doen in het verleden principieel op dit soort ‘mannen onder elkaar praat’ van Trump hadden gereageerd door zich van hem af te keren. Hoe had Donald Trump dan kunnen zijn waar hij nu is?
Voor de record: Donald Trump deed deze uitspraken meer dan 10 jaar geleden. En ik geloof nog niet voor een seconde dat dit een uitglijder van hem was. Dit is hoe de man is. Dit is hoe hij zaken doet. Dit is hoe Donald Trump communiceert.

De Donald Trump met die tot op het bod neerbuigende en seksistische attitude, met minachting voor ieder ander mens, met de wil om iedereen kapot te maken die hem dwars zit of anders denkt dan Donald Trump. Die Donald Trump is wel kandidaat voor het presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika, nog altijd het machtigste land ter wereld.
Daar is hij niet gekomen zonder steun van andere machtige mannen.
Mannen waarmee deze Donald Trump niet anders gecommuniceerd zal hebben dan met Billy Bush, de radiopresentator waartegen hij de beruchte uitspraken deed.

Ik vrees met grote vreze dat het diezelfde machtige mannen zijn die nu hun afschuw uitspreken over Trump. Ik vrees ook dat die afschuw vaak hypocriet is.
Het is niet: dit mag je niet zeggen Donald Trump.
Het is meer: dit mag niet op een geluidsband staan als je president van Amerika wilt worden.

Wat mannen onder elkaar zeggen moet wel in de kleedkamer blijven.

 

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

De Questie: na de Grexit nu de Ruxit?

Mark Rutte

De Grieken zeiden ‘oxi‘ tegen het financiële reddingsplan, de minister van financiën Varoufakis stapt op. Dat is namelijk beter voor de komende onderhandelingen tussen Griekenland, het IMF en Europa.

Een Grexit – of een Russische redding van Griekenland – is blijkbaar onacceptabel. De schuldeisers gaan (veel) water bij de Griekse wijn doen. Denk ik zomaar, als leek.
Water bij de wijn betekent hier dat de schuldenlast van de Grieken verminderd gaat worden. Ergo, u en ik zien ons geleende geld aan de Grieken niet meer terug.
Als dat zo is, dan is het maar zo. Ik heb er te weinig verstand van om te beoordelen welke keuze de beste is. Ik hoef geen referendum, zeg maar.

Ik vind er wel wat van als de Grieken er mee wegkomen. Jaren de boel belazerd, nu een grote bek, Europa van terrorisme beschuldigen, geen verantwoordelijkheid durven nemen maar ‘het volk’ laten spreken en straks beloond worden met kwijtscheldingen.
Nee, dat is een lekker voorbeeld voor Spanje, Italië en andere kwakkelaars.

Wanneer premier Rutte ons op televisie straks gaat vertellen dat we ons geld kwijt zijn hoop ik dat Rutte rücksichtslos in zijn blote billen door de straten van Den Haag wordt gejaagd en ’s avonds om tien uur in een ME pak zonder helm in de Schilderswijk wordt achtergelaten.
Genoeg beloftes gebroken Mark, tijd voor een Ruxit.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

De Questie: Grexit

poetin en tsipras

Ik kan mij moeilijk voorstellen dat Alexis Tsipras de Griekse bevolking willens en wetens in een jarendiep zwart gat duwt. Tsipras steekt zijn middelvinger op naar Europa en vraagt aan het Griekse volk wat hij moet doen met daarbij de schijnbare zekerheid dat de Grieken massaal ‘óchi!’ zullen stemmen tegen de voorgestelde maatregelen.
Een faillissement en een Grexit lijken dan onvermijdelijk.
Ook Tsipras zal snappen dat je in een land met lege pinautomaten als regeringsleider niet heel lang de steun van de bevolking houdt.

Dat Europa niet zonder Griekenland kan, of een Grieks faillissement niet zou kunnen overleven lijkt me sterk. Het Griekse BNP is maar 1,4% van het BNP van de EU. Dat moet geen probleem zijn, denk ik dan. Als leek.

Volgens mij heeft Tsipras wel een plan ‘B’. Lijkt mij ook wel zo handig om te voorkomen dat hij straks aan zijn ballen door de Adriatische Zee wordt getrokken.

De Questie is niet of Europa financieel overleeft na een Grexit, de vraag is veel meer bij wie Tsipras straks aanklopt voor nieuw geld.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

J’avoue: #JenesuispasCharlie (Ik beken: Ik ben niet Charlie)

Rutte spreekt bij demonstratie tegen aanslag Parijs

De hashtag #JeSuisCharlie heb ik de afgelopen dagen niet gebruikt. Niet omdat ik niet sympathiseer. Het zou voelen alsof mijzelf een t-shirt aan zou meten met de tekst: ‘Ik overleefde de aanslag op de Twin Towers!’. Ik bedoel, op zich klopt dat wel, maar ik zat in Alkmaar ten tijde van de aanslag, dus zo’n prestatie was dat niet. Ik wil mij #JeSuisCharlie niet aanmatigen. Dat doet geen recht aan Charlie Hebdo. Het doet geen recht aan de cartoonisten, het doet geen recht aan de redactie. Het doet geen recht aan de slachtoffers. Ik ben namelijk niet zo’n held geweest.

Ik ben een van die mensen die zich in de afgelopen jaren de volledige vrijheid van meningsuiting had, maar hem niet benutte. Ik werd niet bedreigd, ik werd niet gecensureerd. Sterker nog, ik publiceer hier nog niet eens onder mijn echte naam. Ik verschuil mij al op voorhand. ‘Ce n’était pas moi, ce était Berend Quêst!’ Ik ben te laf geweest om mij nu te verbinden aan een statement als #JeSuisCharlie.

Er zijn in de afgelopen jaren talloze momenten geweest, privé, op het werk of op sociale media dat ik iets anders dacht dan dat ik schreef of vertelde. Of dat ik iets opschreef en het niet publiceerde. Nuance als schuilnaam voor zelfcensuur. Ik ben mijzelf gaan wijsmaken dat vrijheid van meningsuiting grenzen heeft. Dat het allemaal wel wat minder mag. Ik ben de weelde van de vrijheid waarin ik leef voor lief gaan nemen. Ik ben vergeten waar het vandaan komt, welke strijd er is geleverd om de vrijheden waarin ik leef te verwerven.

En het ergste is niet dat ik mijzelf censureer. Veel gevaarlijker is dat in mijn hoofd ook gedachten vorm krijgen die in geen andere richting wijzen dan het beperken van de vrijheid van meningsuiting van anderen. ‘Tja, dus jij wordt bedreigd huh? Misschien had je ook iets minder …’ De confrontatie met deze gedachten in het licht van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen is ziekmakend.

Fuck!

Nuance als (zelf)censuur is een kwaadaardig kankergezwel. De aanslagen in Parijs zijn als misselijk makende, maar genezende chemotherapie. De vrijheid van meningsuiting vraagt geen nuance, kent geen grenzen en is absoluut. Iedere censuur – al is dat zelfcensuur – is voedingsbodem voor gekken, dwazen, idioten, fundamentalisten, extremisten, politici, bazen, echtgenoten, kinderen, boeren en burgers om meer censuur te willen zaaien. Iedere beperking van de vrijheid van meningsuiting toont de noodzaak aan van het recht op die vrijheid. Iedere aanval, aanslag of moord op de vrijheid van meningsuiting geeft niet alleen aanleiding om de vrijheid van meningsuiting te onderschrijven, maar vooral ook de plicht om deze vrijheid te gebruiken.

Je ne suis pas Charlie, maar het wordt wel tijd dat ik het ga proberen te worden.

O ja, en lees vooral ook eens dit blog van Oud Zeikwijf.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Niet was, niet wordt, maar IS!

ISLAM-werelddominantie

Gisteren keek ik naar ‘Andere Tijden‘, de aflevering ging over de ‘Schitterende hoogmoed in de jaren ’90’. In een van de fragmenten doet Pim Fortuyn de voorspelling dat het politieke beleid een voedingsbodem is voor fundamentalisme en radicalisering. De uitzending eindigt met de aanslagen op de Twin Towers. De wereld zou hierna – zo wist iedereen – nooit meer hetzelfde zijn.
Vanmorgen lees ik in de Volkskrant dat middels een videotestament bevestigd is dat de 19 jarige Limburger Abu Abdullah al-Hollandi zichzelf en een stuk of 20 anderen heeft opgeblazen. Voor Allah, voor het Kalifaat.

In Nieuwsuur afgelopen week waarschuwde de Duitse journalist Jürgen Todenhöfer, na tien dagen bij IS ‘te gast’ te zijn geweest dat hij IS ziet als ‘het grootste gevaar voor de wereldvrede’. Volgens Todenhöfer is het Kalifaat een redelijk functionerende staat, beschikken zij over grote sommen geld en zou IS van plan zijn honderden miljoenen mensen uit te roeien. Een andere quote: ‘Als IS zijn plannen doorzet, wordt het erger dan Stalin, Hitler, Pol Pot en Mao samen.’

Ik zal niet beweren veel verstand te hebben van politiek. Ik heb er zelfs een beetje een hekel aan. In Nederland heeft in mijn ogen politiek al heel lang niets meer met het verwezenlijken van politieke idealen en overtuiging te maken. Politici zeggen het liefst niets wat ook maar enigszins ruikt naar een mening. Of het moet een mening zijn waarvan kan worden aangenomen dat iedereen hem deelt en die zo algemeen is dat je er geen ruk mee kunt. Om te kunnen voorspellen wat politieke partijen of politici van iets vinden hoef je de partij of politicus niet te kennen. Je moet alleen weten of ze in de regering, of in de oppositiebanken zitten. Ik ben ook van mening dat er maar heel weinig mensen in Nederland zijn die wel verstand van politiek, politieke programma’s en de kwaliteiten van politici hebben. Je ziet, hoort en leest deze mensen in de media en zij lullen over de Haagse verwikkelingen alsof zij een spannend boek recenseren. En je weet: boeken leest niemand meer. Bekijk een willekeurig nieuwsbericht op Internet en blader vooral eens door de ‘reaguursels’.
De gemiddelde Nederlander is politiek analfabeet en als hij al stemt, doet hij dat meer met zijn onderbuik en portemonnee dan met zijn verstand.

Dat we geen verstand hebben van politiek, en nauwelijks betrokken zijn bij politiek anders dan wanneer we direct in onze portemonnee of in onze veiligheid geraakt worden helpt uiteraard niet om problemen op mondiale schaal effectief tegemoet te treden. Er zijn hele volksstammen in dit land die denken dat het probleem van Nederlandse Jihad strijders die richting Syrië trekken oplost door hen te laten gaan en hen het paspoort af te pakken zodat zij vooral nooit mer terug kunnen komen. Laat die gasten elkaar daar in Moslimland maar lekker afmaken!

Mijn verstand weet het niet. Echt niet. Ik heb geen oplossing voor het gevaar van IS die ik met argumenten kan onderbouwen. Mijn gevoel echter zegt dat we na 70 jaar zonder oorlog in dit land opnieuw onderweg zijn naar een oorlog die de wereld in brand zal zetten. We rollen van de ene economische crisis in de andere, de sociale ongelijkheid neemt toe. We roepen ach en wee voor de teevee bij de volgende onthoofding, zelfmoordaanslag, massamoord of genocide. We hebben ‘Europa’ omdat ‘mensen die dezelfde munt voeren niet met elkaar in oorlog gaan’ (Merkel). Ik ben helemaal niet bang voor een oorlog tussen Europese landen, ik wordt veel angstiger van de intense haat, de minachting, het fanatisme en de opofferingsbereidheid in de ogen van jonge IS strijders.

Het is Mao, Hitler, Pol Pot, Stalin, Hirohito en anderen in het recente verleden gelukt om met volkomen idiote ideologieën volgelingen aan te zetten tot massamoord op onbevattelijke schaal. Wij, Nederlanders, lijken te denken dat dit ONS niet meer zal gebeuren.

Ik denk dat de dreiging op een nieuwe mondiale oorlog – dit keer met het Kalifaat in plaats van het Duizend Jarige Rijk als Heilig Doel – geen gevaar was, of een gevaar wordt.

Dat gevaar IS.

O ja. En als die Jihadisten uit ooit naar Nederland (terug)komen dan doen zij dat dus zonder paspoort.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑