Tagbloggen

Bloggen naar de baas!?

blaffen

Leuke vraag: of ik wil bloggen voor de instelling waarvoor ik werk. Natuurlijk wil ik dat. Welke zichzelf respecterende hobbyblogger wil dat niet? Bloggen en er nog voor betaald krijgen ook. Als ik er wat langer over nadenk blijkt het toch iets lastiger te liggen.
Een blog is een persoonlijk dagboek op het Internet. Tenminste, zo definieer ik een blog. Een blog geeft je de vrijheid om jouw ervaringen, ideeën, meningen en overtuigingen op papier te zetten en met anderen te delen. Hierbij word je niet meer gehinderd dan door de buitenwereld die daar wat van kan vinden en dit over het algemeen kan en zal laten weten. Een blog kan kritiek oproepen, die kritiek komt van buitenaf en is gericht op de schrijver van het blog. Lastig genoeg soms, niet iedereen kan tegen kritiek en heel veel kritiek van de zogenaamde ‘reaguurder’ is ongenuanceerd, gericht op de persoon en weinig constructief. Wanneer je dat niet kunt handelen, kun je maar beter niet (kritisch) bloggen.

Wanneer je voor een bedrijf of instelling gaat bloggen wordt dit anders. Ondanks dat je een persoonlijk document publiceert ben je heel duidelijk verbonden aan de instelling of het bedrijf waar het blog verschijnt. Wat jij schrijft straalt af op het bedrijf of de instelling waarvoor je schrijft. In mijn geval betekent het dat ik schrijf voor een instelling die samenwerkt met – en dus ook voor haar succes mede afhankelijk is van – een groot aantal andere instellingen. Daarbij ga ik schrijven ik over een maatschappelijk probleem dat vele kanten kent, emotie oproept en waar veel mensen een hele sterke mening over kunnen hebben. Dit doet bij mij wat alarmbelletjes rinkelen.

Het is uiteraard een fantastische uitdaging: schrijven over je werk, de successen, de problematiek en de uitdagingen. Het lijkt me geweldig om op papier te zetten wat ik doe, waar ik tegen aanloop, waar we successen boeken en waar verbeteringen mogelijk en ook noodzakelijk zijn. Kritisch en vrijuit schrijven is voor mij voorwaardelijk om er aan te beginnen. Ik wil geen reclamefolder produceren voor de instelling waarvoor ik werk. Als het al een positieve bijdrage moet leveren aan de naam van de instelling dan is het dat de instelling waarvoor ik werk een instelling is waar een eigen mening en eigen ideeën gewaardeerd worden. En dat er mensen aan het werk zijn die gericht zijn op ontwikkeling, betrokken zijn op de inhoud en een bijdrage leveren aan de veiligheid binnen onze maatschappij.

De vraag is of de lezer het onderscheid tussen mijn mening en mijn ervaringen los kan (en wil) zien van de instelling zelf en of de instelling waarvoor ik werk kan omgaan met kritiek op een blog van een medewerker.
Dat wordt nog een zeer interessant gesprek.

Heb jij ervaringen? Reageer!

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

DOE MEE: Een soort van Blogparel 2012

blogparel-500

Het Blogbal 2013 wordt deze keer gehouden op 12 maart 2013. Het Blogbal is hét event waar bloggers, facebookers, twitteraars en andere ‘online schrijverts’ elkaar in ‘real live’ kunt ontmoeten.
Noteer dus even in je agenda.

Traditiegetrouw worden tijdens het Blogbal ook de ‘Blogparels’ uitgereikt. De verkiezing van de Blogparels wordt normaliter georganiseerd (en niet te weinig gesponsord) door Peter. Peter slaat dit jaar een keertje over, maar om nu helemaal niets te doen, dat vonden we een beetje te gek.

Daarom organiseert Berend Quest samen met het Blogbal dit jaar ‘Een soort van Blogparel’.
En we nodigen iedereen van harte uit om ons te helpen de mooiste blogs van 2012 in het zonnetje te zetten!

Hoe nomineer je een blog?
Heb je een fantastisch blog geschreven, of heb je in 2012 een fantastisch blog gelezen en je wilt dat blog nomineren? Stuur dan de link in via het formulier onderaan deze pagina.
Dit kan tot 10 februari 2013, of eerder wanneer de teller 100 (verschillende) ingezonden blogs haalt.
Wees er dus snel bij, want vol = vol!

En dan?
De bloggers van wie een blog is genomineerd krijgen een uitnodiging om mee te helpen het beste blog te kiezen. Iedere blogger mag 3 stemmen uitbrengen, maar uiteraard niet op het eigen blog.
De 3 blogs met de meeste stemmen zijn de winnaar.

Dus het ‘publiek’ doet niet mee?
Jawel. De complete lijst wordt eind januari gepubliceerd en daar mag iedereen zijn of haar stem uitbrengen. Er komt dus ook een publieksprijs.

Ehhh, prijzen?
Uiteraard gaat het hier vooral om De Eer!
De winnende bloggers krijgen de gelegenheid hun stukje voor te lezen op het blogbal.
Daarnaast zal er een e-bookje verschijnen met de 50 hoogst gewaardeerde blogs.
En wie weet krijgen de winnaars ook nog een prijs uitgereikt (sponsoren kunnen zich HIER melden!).

Zijn er verder voorwaarden?
Jazeker, maar niet veel!
Hier komen ze:

  • Het blog moet geschreven zijn in 2012,
  • Het blog is niet geschreven door een ‘professioneel’ blogger, dat wil zeggen; een blogger die voor zijn blogs betaalt wordt,
  • Het blog is niet langer dan 500 woorden. Dit is geen absolute grens, maar te lange blogs kunnen zonder verdere uitleg buiten mededinging worden gehouden.
  • Je kunt als lezer net zo veel blogs nomineren als je wilt. Als blogger kun je maar één van je eigen blogs nomineren.
  • Blogs worden genomineerd en gepubliceerd zoals ze worden aangeleverd. Dus inclusief taal- stijl – en tikfouten.
  • Je mag er verder van denken wat je wilt, maar de uitslag staat niet ter discussie.

[icon name=icon-pencil] Gebruik dit formulier om een blog te nomineren!
Mocht het formulier problemen geven klik dan hier om jouw inzending te mailen!

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Hé Ben, geen blogs meer?

De bovenstaande vraag stelde ik op Facebook, ongeveer een week geleden.
Vanmorgen las ik dat Ben nooit meer een blog zal schrijven, Ben Hoogeboom is namelijk overleden.

Ben Hoogeboom was een fantastische verhalenverteller en een mooi mens.
Ik raad je aan om toch vooral de blogs van Ben Hoogeboom te lezen, Over Dirkswoud, op Nurks en op Gekreukt.

Ik had al een tijdje geen direct contact gehad met Ben, ik schreef hem daarom een briefje. Het heeft hem niet meer bereikt.

“Het probleem van het schrijven van een brief, Ben, is het begin. Voor mij dan. Met het begin bedoel ik niet zozeer de eerste alinea of alinea’s, nee, echt letterlijk het begin. Dus, wanneer ik aan jou een brief schrijf, Ben, dan is mijn probleem wat ik voor ‘Ben’ schrijven moet.

Neem een begin als ‘Hallo Ben’. Ik bedoel, veel mensen doen dat gewoon. Ik vind dat het niet kan. Het is plat, een blijk van desinteresse. Het voelt als de begroeting van een oververmoeide cafébaas die bij zichzelf denkt: “Daar heb je hem ook weer.” Voor mij dan hè. (Dat zal er vast alles mee te maken hebben hoor, dat ik alleen mijzelf als meetlat gebruik. Dat ik mij bij alles afvraag hoe ik het zou lezen bijvoorbeeld.)
‘Beste Ben’, dat vind ik ook al drie keer niks. Beste van wat? Beste in wat? En waarom meteen de beste? Waarom begint nooit iemand met ‘Betere Ben’? Of ‘Redelijk goede Ben’? Je krijgt toch ook geen straat naar je vernoemt wanneer je nog leeft? Dat is niet voor niets. Dat ‘beste’ staat toch maar mooi zwart op wit, terwijl over een tijdje best eens kan blijken dat iemand anders een veel betere Ben is! Beter in waar je dan ook de beste in zou moeten zijn om te worden aangesproken met ‘Beste Ben’. En zelfs als jij al de beste Ben bent die ooit geboren is, het betekent toch niet automatisch dat er niet ooit een betere – en dus nieuwe – ‘Beste Ben’ op zal staan?
Toch?

Misschien heeft de moeite die het mij kost een brief te beginnen ook wel te maken met het feit dat ik zelf altijd meteen wil weten wat voor brief ik onder ogen heb. Waar het over gaat. Van een ‘Geachte Berend’ krijg ik dus al meteen de zenuwen. Dat klinkt officieel, afstandelijk, maar komt wel van iemand die mij tutoyeert! Ik zie dan in gedachte een vriend die afstand neemt, een collega die mij er bij gaat lappen, of de buurman die heeft gemerkt dat ik mijn lege verfblikken in zijn groene bak heb gemieterd.

Nog veel erger is ‘Geachte heer Quest’. Ik denk dan meteen aan iets dat ik verkeerd gedaan heb, aan een nog altijd openstaande rekening, een dwangbevel der Koningin of een oproep om te gaan stemmen.
Dat doe ik een ander liever ook niet aan.
Ik loop er dus op stuk, op een brief beginnen.

Misschien zou ik gewoon een brief niet moeten beginnen en meteen met de deur in huis moeten vallen. Maar ja, ik zou niet graag willen dat jij een brief van mij krijgt en je de eerste drie alinea’s zit af te vragen of je wel een brief leest die aan jou gericht is. Dat je als het ware de blossen op de wangen hebt omdat het voelt alsof je stiekem in iemands badkamer zit te loeren terwijl het stoom je om de oren dwarrelt en het geluid van ritmisch op de tegels kletterend water jouw erotische fantasie op hol doet slaan en je derhalve ongewild tot aan de tanden bewapend bent geraakt!
Wat mij brengt op een begin als ‘Lieve Ben’, een begin dat ik persoonlijk ten allen tijden zal vermijden. Ik stel mij voor hoe jij een brief die zo begint opent, aandachtig de aanhef leest, een droge keel krijgt, snel je blik naar beneden richt en moet constateren dat de brief ondertekend is door Berend Quest.
Wat een deceptie!

Jammer eigenlijk, dat een brief beginnen mij zo moeilijk afgaat. Ik zou je namelijk best eens willen laten weten dat het mij goed gaat en dat ik ook graag hoor hoe het met jou is.

(Ik bedenk mij overigens dat een brief eindigen een soortgelijk probleem met zich meebrengt, en wellicht wel erger.)”

Een mooi ‘In Memorium‘ lees je op Nurks.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Nieuw: @De_Hobbyblogger zoekt bloggers!

“Ik ben een hobby blogger en zal dat altijd blijven”

Het is een citaat uit een blog van VrouwkevanS, en het bracht mij op een idee.
Er zijn heel veel ‘Hobby Bloggers’ in Nederland en de meesten zullen, net als VrouwkevanS niet echt enthousiast worden van het aantal lezers.
Dat ligt – zeker als het gaat over het blog van Vrouwke – lang niet altijd aan de kwaliteit van het geschrevene. Er zijn genoeg parels te vinden in de grote blogzee.
Mits je weet waar je ze kunt vinden.

Ik volg zelf redelijk wat bloggers, maar ik ben niet iemand die zelf actief blogs afstruint op nieuwe stukken. Ook maak ik geen gebruik van RSS en ik abonneer mij ook zelden op een blog. Het moet mij min of meer in de schoot geworpen worden.
Ik klik bijvoorbeeld vaak op blogs die via Twitter worden aangeboden. Een nieuwe blog vind ik vaak via een retweet die in mijn timeline verschijnt.
Ik krijg op die manier genoeg aangeboden, al mis ik wel met regelmaat blogs omdat ik die ene tweet van die blogger net even niet zag. Of op het moment dat het voorbij kwam had ik geen tijd om te lezen.
Gezien de snelheid waarmee de dagen zich voltrekken maak ik er later ook geen tijd voor, ik heb geen ‘blog-bijlees-avonden of zo.

Een manier om als blogger meer aandacht te krijgen is door deel te nemen aan een zo genoemd ‘gesammtblog’. Dat is een blog waar meerdere bloggers actief zijn. Samen sta je sterker, zorg je voor meer aanbod, is er meer continuïteit en vind je meer lezers.
Probleem van een gesammtblog kan wel zijn dat het bijvoorbeeld thematisch is en er een geregelde bijdrage wordt verlangt.

Ik denk dat er meer aandacht voor de Hobby Bloggers te genereren is zonder aan een gesammtblog deel te nemen.
Sinds gisteren ben ik een nieuw twitteraccount gestart onder de naam ‘De_Hobbyblogger“. De bedoeling is dat Hobby Bloggers dit account gaan gebruiken om hun blogs bij een groter publiek onder de aandacht brengen. Natuurlijk zijn er dan veel volgers nodig, maar ik geloof dat dit te realiseren is.
Er zijn heel veel mensen die blogs schrijven, er zijn ook heel veel mensen die graag blogs lezen. Ik denk dat een twitteraccount als @De_Hobbyblogger in een behoefte voorziet.
Iedereen die @De_Hobbyblogger volgt zal via dit account dagelijks vele nieuwe, leuke, ontroerende, grappige, scherpe of kritische blogs aan zich voorbij zien gaan.
Niet meer zoeken, alleen nog kiezen.

Als het twitteraccount @De_Hobbyblogger enthousiast wordt ontvangen zal ik de volgende stap zetten. Een website voor Hobby Bloggers.
Geen ‘gesammtblog’, helemaal geen blog zelfs.
Een website waar Hobby Bloggers lid van kunnen worden, een uittreksel van hun blog kunnen plaatsen met een link naar het hele verhaal op het eigen blog.
Iedereen die lid wordt kan plaatsen, alles wat geplaatst wordt, wordt ook automatisch gedeeld via de sociale media als Facebook, Twitter en Google+.

Via de sociale media worden de blogs verspreid, op de website staat een korte samenvatting en als het blog voor de lezers interessant genoeg is gaan de bezoekers door naar het eigen blog.
Bezoekers waarderen de blogs via het doorklikken, op de website is te zien welke blogs veel gelezen werden.

Uiteraard valt of staat de realisatie van dit alles met het enthousiasme van de bloggers die mee willen doen en het succes van het twitteraccount @De_Hobbyblogger.

O ja, om een blog verspreid te krijgen via @De_Hobbyblogger volg je het account en stuur je de link naar je blog in via een DM. Via het account wordt de link vervolgens gedeeld.
Een DM zeg je? Maar dat kan alleen als het account mij ook volgt! Dat klopt.
@De_Hobbyblogger volgt altijd terug, dus dat is geen probleem.

Als de website actief is (en als die website er komt) dan is dit niet meer nodig, dan worden de blogs automatisch via de social media verspreid.

Als je dit een leuk idee vindt, stuur dan je blogs in het ‘spread the news’!

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Voor WordPress gebruikers: 5 dingen die je beter NIET kunt doen

Zo, je bent dus een WordPress gebruiker.
Mooi.
Dan ken jij dat ook wel. Je denkt: kom, een nieuw uiterlijk, eens kijken naar wat nieuwe plugins en wat oude shit opruimen.
Deed ik ook. En in plaats van een uurtje of wat kostte het herstel van mijn blog mij 2 volle dagen. En helemaal goed komt het niet meer. Ik ben namelijk alle data kwijt die aangeeft hoe vaak een post getweet is.
Jammer maar helaas.

Ik vroeg aan mijn volgers en lezers om mij uit de shit te helpen, als dank geef ik nu een vijftal tips die je van pas kunnen komen wanneer jij met je WordPress site aan de gang gaat.

1: MAAK GEEN BACKUP!
Helemaal niet nodig, zo’n backup. Kost allemaal maar tijd en WordPress is gewoon onfeilbaar. Jij ook trouwens. Hetzelfde geldt voor thama’s, plugins en widgets die jij installeert.
Alles is uitgebreid getest, op ieder thema en in samenhang met iedere plugin die je maar kunt vinden.

Mocht je het dan per se toch willen, dan vindt je hier een leuke plugin. Kun je de backup in schema zetten, staat de backup online en op je eigen pc.
Overbodig weliswaar, maar wel handig.

2: DOE VAN ALLES TEGELIJK!
Kan makkelijk. Thema bijwerken, updaten, nieuwe plugins, nieuwe widgets. Kijken naar het resultaat kan altijd later nog wel. Er zijn ‘kenners’ die beweren dat je na iedere handeling even moet checken of het allemaal nog werkt. Maar da’s uiteraard allemaal onzin.

Klein nadeeltje is misschien wel dat als er iets misgaat je niet meer kunt achterhalen WAAR het nis is gegaan. Maar nogmaals, wat kan er nu helemaal mis gaan?

3: DOWNLOAD JE PLUGINS ALLEEN VAN DE WEBSITE VAN DE ONTWIKKELAAR!
Op die website staat namelijk dat de plugin perfect werkt, briljant in z’n soort en onovertroffen is.
Kijk je daarentegen op de officiële website dan zie je allerlei extra en overbodige informatie. Zoals hoe vaak de plugin al gedownload is, wanneer er voor het laatst een update is geweest, de waardering die gebruikers er aan geven en of eventuele support vragen ook beantwoord worden.
Van die info word je vaak wat minder enthousiast, dus dat kun je maar beter niet doen.

4: ALS JE DENKT DAT HET WERKT, DAN WERKT HET OOK!
Echt!
Je kijkt even naar het resultaat op je startpagina, terwijl je nog ingelogd bent het liefst, en als de pagina er redelijk bekend uitziet; dan is alles in orde.
Doorklikken op linken, kijken of niet alleen de hoofdpagina, maar ook de rest werkt is een signaal van ernstige achterdocht en/of neurose.

5: ALS HET NIET MEER WERKT, ZOEK DAN GEEN HULP!
Mocht er, al is het bijna onwaarschijnlijk, toch iets mis zijn gegaan, zoek dan vooral niet naar wat er fout kan zijn. Er zijn hele uitgebreide websites die hulp bieden, zoals de forums van WordPress en er is heel veel documentatie te vinden, maar het is veel handiger om zelf maar wat te gaan hannesen.
En voor wat social media betreft: alsof onder jouw volgers er ook maar iemand is die er iets vanaf weet.

Ik wens iedereen heel veel wijsheid en succes!
(En @chantalcoolsma, hartelijk dank voor het helpen!)

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑