CategoryPersoonlijk

4 Redenen Waarom Ik Op GeenPeil Stem

Geenpeil

4 Redenen waarom ik op GeenPeil stem. Niet omdat het moet, maar juist omdat het eindelijk kan.

1: Niet links, niet Rechts maar voor Democratie!

Voor mij is het tijd om verder te kijken dan de optie om ‘links’ of ‘rechts’ te stemmen. Zowel links als rechts – of het zogenaamde ‘midden’ – doen niet veel meer dan mij verschillende smaken worst voorhouden. De gepresenteerde worst heeft als basisingrediënt een ideologie, maar de smaak wordt aangepast aan de tijdsgeest. Het is McDonald ideologie: het ziet er mooi uit, het maakt je hongerig, maar het voedt niet en smaakt nergens naar. McDonald heeft een heel platte perverse ideologische missie; het wil gewoon zoveel mogelijk hamburgers verkopen.

GeenPeil probeert mij geen ideologie te verkopen. GeenPeil heeft als missie om mij weer een stem te geven in het democratische proces. Denk mee, discussieer mee en stem mee. Dat heeft mijn sympathie. Ik wil geen Big Mac, ik wil geen Kip Nuggets.
Ik wil mijn eigen eten koken.

2: Verandering begint met Weerstand

De stelling luidt ‘iedere verandering stuit op weerstand’. Dat kun je ook omdraaien. Er is geen verandering mogelijk wanneer er geen weerstand wordt geboden. Ik vind dat er echt iets moet veranderen. Mijn vertrouwen in de huidige politiek is extreem laag. Ik geloof politici niet. Ik keek naar het debat rondom Ard van der Steur en voelde mij vervreemden van de werkelijkheid. Er werd een theaterstuk voor het volk opgevoerd. Vijf(!) uur lang profileren, acteren en presenteren. Terwijl de uitslag al voor het debat vastlag: Van der Steur offert zich op, Rutte komt er mee weg en de PVDA blijft uit de wind. De rest danst vrolijk mee en is blij met de exposure.

Als we van dit soort fenomenen af willen, dan zullen we weerstand aan moeten bieden. De huidige politieke partijen doen dit niet, het is tijd voor een partij die iets wezenlijk anders biedt. GeenPeil is die partij voor mij.

3: Betrokkenheid vereist Meedoen en Meedenken

Iedereen met kiesrecht mag stemmen. Maar, slechts een klein deel van de stemgerechtigden is lid van een politieke partij. Waren in 1956 nog bijna 800.000 mensen lid van een politieke partij, in 2016 waren het er nog geen 300.000. En dat is niet voor niets. Burgers voelen zich blijkbaar steeds minder betrokken bij de politiek. Ik ben voor het eerst wél lid geworden van een politieke partij. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de betrokkenheid van burgers begint bij meedoen, meedenken en mee kunnen stemmen. En, veel belangrijker, dat echt meedoen en meedenken ook leidt tot meer nuancering, meer zinnige argumenten en een bredere blik op de wereld dan MIJN huis, MIJN tuin, MIJN baan en MIJN inkomen.

4: Populisme is een gevolg van falende politiek

Hoe minder mensen zich gehoord voelen, hoe harder zij gaan schreeuwen. En, aan het toenemende geschreeuw te horen voelen steeds minder mensen zich gehoord. Een ander effect van niet gehoord worden is de taal waarmee de burger probeert zich verstaanbaar te maken. In de strijd om de kiezer gaan de huidige politieke partijen echter niet luisteren naar of in gesprek met die burger. Nee, liever zoekt zij aansluiting in de gebezigde taal. ‘Mensen die hier willen wonen dienen de grondwet te respecteren’ wordt ‘Als het je hier niet bevalt rot je maar op’.

GeenPeil wil het anders doen. De leden van GeenPeil bepalen, ook na de verkiezingen. Het is mijn overtuiging dat betrokkenheid (zie 3) de manier is om mensen weer het gevoel te geven dat zij er toe doen en dat zij een stem hebben die gehoord wordt.
Meedoen, meedenken, meediscussiëren  en meestemmen zal in mijn ogen een bijdrage leveren aan de broodnodige nuancering.

Tegenargumenten

GeenPeil lid zijn en roepen dat je GeenPeil gaat stemmen levert je niet louter gejuich op. Er zijn veel sceptische, soms zelfs ronduit vijandige reacties. Onbekend maakt onbemind, denk ik dan. Een paar van de argumenten die ik regelmatig hoor:

GeenPeil = GeenStijl!
De oorsprong van GeenPeil ligt in GeenStijl. Klopt. Het isgelijkteken klopt echter niet. Persoonlijk ben ik geen grote fan van GeenStijl, en ik weet dat veel GeenStijl fans geen fan zijn van (de politieke partij) GeenPeil. Ik zie die twee fenomenen los van elkaar. Het zijn in mijn ogen ook twee entiteiten en wanneer je ze met elkaar vergelijkt: appels en peren.

De Skinhead overname theorie
‘Straks worden 300 skinheads lid en bepalen dus de koers van GeenPeil!’. Op dit moment zijn reeds 3113 mensen lid van GeenPeil. Hoe groter dit aantal wordt, hoe kleiner het risico dat de partij gekaapt wordt.

GeenPeil in de Tweede Kamer, je denkt toch niet serieus dat dit mogelijk is?
Ja, dat doe ik dus wel. Ik denk serieus dat er in dit land meer dan genoeg mensen rondlopen die zoeken naar een partij die wel luistert naar de leden, waar je direct invloed kunt uitoefenen ofwel: een echt nieuw alternatief biedt.

GeenPeil en de langere termijn
Alleen ‘kort door de bocht’ voor of tegen stemmen helpt niet voor problemen op de langere termijn, het is allemaal heel erg beperkt tot de waan van de dag.
Ik vind dit in ieder geval een heel belangrijk argument om kritisch te blijven kijken naar de ontwikkeling van de partij. Er is oog voor en er wordt naar eigen zeggen heel hard gewerkt aan instrumenten om het langetermijndenken te faciliteren en te stimuleren.

GeenPeil heeft geen antwoorden
Klopt, geen programma, geen visie en geen politici. De leden van GeenPeil bepalen de standpunten via stemming. Waar GeenPeil wel antwoorden op geeft zijn de vragen over GeenPeil.

 

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

GeenPeil: Geen Vlees, Geen Vis (en hoe mooi dat is)

GeenPeil

De VVD propageert vlees, het CDA vis, de PvDA gevogelte en Marianne Thieme gaat voor de veganistische hap. Maar heb je eenmaal je restaurant gekozen dan word jou de jaren daarna niet meer gevraagd waar je trek in hebt. De menukaart word voor je samengesteld. Als kiezer krijg een meergangenmenu geserveerd waar je niet om hebt gevraagd, en niet voor gekozen hebt. Een laffe hap ook. Ontdaan van kruiden, smaak en structuur. Met een amuse van vis, een voorgerechtje van gevogelte, een hoofdgerecht van vlees en een veganistisch toetje.

Dit was gisteravond – vrij vertaald – de boodschap van Jan Dijkgraaf, lijsttrekker van GeenPeil.
Ik vind het een krachtige metafoor voor mijn ongenoegen als kiezer. Ik wil mijn eigen eten kiezen, ik wil zelf bepalen wanneer ik wil eten. Ik wil zelf bepalen waar ik eet. Sterker, ik wil niet continu verplicht uit eten en dan maar afwachten wat ik voorgeschoteld krijg. Ik kook mijn eigen eten wel. Ik ben het zat om steeds aan tafel te gaan en van alles door mijn strot geduwd krijgen wat ik niet lust, waar ik geen trek in heb, waar ik allergisch voor ben of wat mijn maag simpelweg niet verdraagt. GeenPeil propageert vlees vlees noch vis. GeenPeil wil de kiezer telkens weer zelf de vraag laten beantwoorden wat hij of zij wil eten.

GeenPeil wil het anders gaan doen. GeenPeil wil het bestaande systeem en de bestaande cultuur flink opschudden. Geen elite die wel weet wat goed voor je is, maar doen wat de kiezer je vraagt te doen. Het uitgangspunt is dat de kiezer niet alleen in verkiezingstijd invloed heeft en belangrijk is, maar gedurende het hele politieke proces.

Ik omarm dat idee. Niet speciaal omdat het een bedreiging is voor de gevestigde orde. Niet alleen omdat het aan de stoelpoten zaagt van het huidige pluche.
Maar vooral omdat het mij – en naar ik hoop een heleboel andere kiezers – weghoudt van al die boze-mensen-clubjes die vooral ‘tegen’ iets zijn.
Ik ben namelijk ergens voor.
Vóór meer transparantie, vóór meer directe invloed en vóór meer betrokkenheid van de kiezer bij de dagelijkse besluitvorming in dit land.

 

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

‘Falderieeee, Falderaa!!!!’ en het 50+ Bevrijdingsfront

falderie faldera

“Falderieeee!!! Falderaa!!!”, het galmt het door de helverlichte zaal, ik hoor mijzelf zingen. De wereld is kleurloos en bestaat nog slechts uit grijstinten. Ik zie het, maar ik voel nauwelijks verbazing. “Falderieeee!! Falderaa!! Falderrahahahahahaha!!!!” Op het grote podium een lange rij hevig zwetende en dansende blijkijkers. De zaal achter mij eindeloos groot, zonder deuren.

“Prachtig dit hè!!?”, de grijsaard die mij op deze woorden trakteert slaat een arm om mijn schouder. “Weet je wat ik kan?”, vraagt hij lachend. Ik reageer niet. De oude baas laat zijn kunstgebit rondtollen in zijn mond. “Lachen toch??”, zegt hij. Zijn tanden zitten blijkbaar nogal los want terwijl hij praat blijven boven- en ondergebit gewoon op elkaar liggen. Ik wil wat zeggen maar mijn aandacht wordt ergens anders door getrokken.

falderie falderaOp het podium staat Ben Cramer. “Lieve, lieve mensen”, begint Ben. “Het is mij een eer en genoegen een aantal van mijn grootste hits voor u te mogen zingen vanavond. Maar eerst graag uw aandacht voor onze hoofdsponsor van vanavond (Ben verheft zijn stem): LEEDIES END DJENTEMEN, PLIES KIF EE WORM WELKOM TO THE WAN END ONLIE GREET GRIJS; THE BEST MIEKE TELKAMP TRIBUUT ON EURT!!!!”

Op het podium staat een grijze dame die een kruising lijkt tussen Koningin Beatrix en Geert Wilders. Smalle schouders, bede heupen. Geen BH. Eén van haar tepels probeert de zaal in de gluren van onder haar te krappe t-shirt met opdruk. Greet neemt het woord: “Dames en heren, wat enorm ontzettend leuk dat u er allemaal weer bent. We gaan er ook weer een ontzettend leuke, fijne avond van maken. Heerlijke muziek, prachtige prijzen en ouderwets gezellige mensenmensen. Voor we gaan luisteren naar Ben Cramer, en wie is geen fan van Ben? (de zaal juicht), eerst even aandacht voor het bedrijf dat ook deze avond weer mogelijk maakt. Graag een dankbaar applaus voor SCA lieve mensen!”

De zaal applaudisseert en de terwijl de oude baas naast mij in een poging op zijn vingers te fluiten zijn tanden over de marmoleum vloer spuugt gaat Greet verder:”SCA kent u waarschijnlijk niet, maar velen van u zullen de producten van SCA onder de naam TENA wel kennen. Niet alleen heeft TENA deze avond financieel mogelijk gemaakt, TENA heeft ook 1000 exemplaren van haar nieuwe TENA SUS ter beschikking gesteld. U vindt uw gratis TENA SUS, wat staat voor Super Urine Soaker voor mannen en vrouwen, in de stand aan de linkerzijde.” Er breekt gejuich en gejoel uit. Een grote horde grijze vrouwen stormt onder het uitslaan van opgewonden kreetjes naar de linkerzijde van de hal. Ik kijk met toenemende verbazing toe. Ondertussen vraagt Ben de aandacht van de techniek. Ben is boos. Door de geluidsinstallatie klinkt ‘Heroes’ van Bowie. Maar Ben schreeuwt dat dit de verkeerde tape is.Hij wil Falderie, Faldera horen!

Ik sta aan de grond genageld. Ik sta alleen, iedereen is of naar de TENA stand, of ligt aan de voeten van een krijsende Ben Cramer die zijn broek heeft laten zakken en zijn opvallend grote, bruine anus aan de technici laat zien. Grote luiers vliegen door de lucht links van mij, voor mij probeert een dame van 80 de piemel van Ben Cramer te grijpen.
En dat alles in zwart-wit.

Plots klinken er schoten. Achter mij stormen een aantal lieden met kalasjnikovs de zaal binnen. “Godverdomme!!! Een aanslag!!!”, ik schreeuw het door de zaal. De terroristen staan binnen een paar seconden voor mij. Ze hebben nylonkousen over het hoofd. “Quest???”, gilt één van hen, blijkbaar de leider. Ik herken die stem!! Dat is, dat is…. VROUW QUEST???? “Quest, je bent door de actiegroep 50+BEF veroordeeld tot de dood! Je hebt er zelf om gevraagd, zie het volgende bewijs:”
falderieeee falderaaa“Het vonnis wordt direct ten uitvoer gebracht!” De terrorist – waarvan ik inmiddels zeker weet dat het vrouw Quest is – zet de AK47 tegen mijn hoofd en schiet.

“Godverdomme Quest, doe es rustig man!” Ik open mijn ogen en zie dat vrouw Quest recht overeind in bed zit. “Wat is er aan de hand man?” “Ehh, geen idee, hoezo?”, mompel ik. “Nou, ga slapen alsjeblieft. Met je Ben Cramer!”

Ik draai mij om, trek de dekens over mijn hoofd maar kan de slaap niet meer vatten.
Zweetdruppels zoeken een weg van mijn hoofd naar mijn kussen.

 

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Geen Peil, mijn stem heb je

GeenPeil

Ja, ik vind wel wat van dingen. En nee, ik geloof niet meer in de politiek. Ik stem zelfs al een jaar of wat niet meer. Kotsmisselijk word ik er van. Politici lijken niet meer gedreven door idealen. Europa en de BV Nederland is alles wat nog belangrijk is. En de enkele partij die nog wel voor de verwezenlijking van idealen strijdt, strijdt niet voor idealen waarin ik mij herken.

Politici hebben geen boodschap aan mij. Politici kneden, vormen en verpakken de eigen boodschap op een manier waarvan zij verwachten dat het de meeste kiezers oplevert. Den Haag is een winkelcentrum waar voor iedere winkeltje de verkopers met luide stem aan het publiek gebakken lucht staan te verkopen. En als je koopt blijkt in de kleine lettertjes van de verkiezingsbeloften te staan dat je op geen enkele garantie kunt terugvallen.

De enorme populariteit van de PVV is voor mij tekenend voor die ontwikkeling. Hoe diep moet je wantrouwen zijn, hoe ernstig moet je geloof in de democratie zijn geschaad en hoe angstig moet je zijn voor het verlies van jouw baan, jouw buurt, jouw belangen, jouw veiligheid en jouw toekomst om te stemmen op een partij die geleid wordt door een dictatoriale man die alleen maar boos is en voor ieder probleem primair een schuldige aanwijst?

‘Populisme’, ook zo’n mooi woord. Kritiek op het huidige establishment is al snel ‘populisme’. Populisme is een ander woord geworden voor ‘domheid’. Tegenwoordig is volgens de politiek alles zo ingewikkeld geworden dat alleen politici nog snappen wat er mis is, wat er aan moet gebeuren en dat wij, het domme volk, het oplossen van die problemen ook vooral aan politici moeten overlaten. Populisme zegt volgens mij meer iets over de impopulariteit van het huidige politieke systeem dan over de domheid van het ‘gewone’ volk.

Ik ben lid geworden van Geen Peil. Daar heb ik een aantal redenen voor. De belangrijkste is wel dat ik een beweging wil ondersteunen die werkelijk iets nieuws bedacht heeft, Niet in idealen, niet in een mooi beschreven partijprogramma, niet in mooie beloftes. Nieuw is de gedachte dat je echt mee kunt doen door jouw vertegenwoordigers te vertellen wat jij wilt dat er gestemd wordt, in plaats dat zij jou breedsprakig uit proberen te leggen waarom er voor jou een bepaalde keuze is gemaakt.
Nieuw is ook de absolute transparantie die wordt betracht. En nieuw is ook de missie om transparant te maken wat er nu allemaal voor ons achter de Haagse muren verborgen blijft.
De politiek moet worden vernieuwd, en Geen Peil is eindelijk een stap in die richting.

Dus, Geen Peil is wel de oplossing? Geen Peil is wel te vertrouwen? Bij Geen Peil kun je je geen vraagtekens zetten?
Wel, ik heb zelf ook nog wel wat vragen. Maar vooralsnog geef ik Geen Peil het voordeel van de twijfel. Voor € 12 ben ik het komende jaar onderdeel van in ieder geval politiek het meest vernieuwende idee dat ik ken. Ik ben lid geworden en ga Geen Peil stemmen.

En ik voel mij in zekere zin aandeelhouder van een kansrijke startup.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

De zon grijnst naar mij!

De zon grijnst

De wind giert als een wilde over het Friese land. Wolken dreigen met water. Zelfs in de Trekvaart koppen de golven. De honden rennen voor mij uit alsof in Bolsward de beloning wacht. Ik heb de handen in de zakken van mijn spijkerbroek. Onder mijn muts de TOP2000, Run The World (Girls) van Byoncé.
Het is 2e Kerstdag 2017.

Voor ik de deur uit liep vulde ik de slow cooker en las ik #MijnMoment van Tjarko Rikkerink. Het maakt dat ik terugdenk aan 2009. Na jaren tevergeefs duwen en trekken verkocht ik de inboedel, de klanten en het personeel van mijn bedrijf. Wat over bleef was een lege BV met een enorme schuld. Lastige jaren volgden. Een faillissement, dreigende banken en ziektewet. In 2013 een (niet terechte) claim van de ING. We zouden dat jaar, ter afsluiting van een financieel zware periode, met het gezin naar de USA. Een ruim jaar spaarden we voor die reis. Het spaargeld ging als een soort van depot in de aflossing van het Doorlopende Krediet. Dat scheelde veel rente op de aflossing. En week voor onze vakantie nagelde de ING ons als wanbetaler aan de wand van het BKR. Met trillende benen naar de lokale Rabobank. Fantastische mensen. Maakten het bedrag dat we nodig hadden over naar de betaalrekening en blokkeerde pas daarna verdere opnames.
Nog vier dagen en dan lossen we de laatste euro’s af. Vanaf januari 500 euro minder vaste lasten per maand.

Djeez.

Gisteren met mijn oudste dochter en jongste zoon op bezoek geweest bij mijn oudste zoon. Kerstpakket mee, en mee terug. Mocht niet. Geen eten. Wat wel mocht waren de kaarten en de brieven die in de doos zaten. Ook een brief van M. Hoewel ik toenemend moeite heb om mijn emoties te controleren huil ik eigenlijk nooit. Een traantje, een snik. Daar blijft het wel bij. Gisteren huilde ik echt. Niet van ellende, niet van verdriet, niet van vreugde. Meer uit besef. Ik heb weer vier kinderen. Ik heb een wereldvrouw, ik heb een wereldgezin.

George Michael is dood, Prince is dood, Bowie is dood, mijn broer is dood. De wereld staat in brand.
En met mij gaat het beter dan ooit!

Ik draai om bij Bolsward en loop terug naar Burgwerd. Halverwege de Trekvaart kom ik een dorpsgenoot tegen met zijn hond. Handen diep in de zakken, muts tot over de oren, neus in zijn kraag. Als we elkaar tot op een paar meter genaderd zijn trek ik de pluggen uit mijn oren, steek mijn hand uit, grijp de zijne en wens hem mooie dagen. Hij kijkt verbaast en lacht. Dit had hij niet zien aankomen, zo kent hij mij niet.

De wolken breken even open en de zon grijnst naar mij.
Speciaal naar mij.
En ik?
Ik grijns terug en geef de zon een knipoog.

Wij snappen elkaar. De zon en ik.

 

 

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑