CategoryVlees Revolutie

Recept voor Gemarineerde Speklappen

gemarineerde speklappen

Dit recept voor gemarineerde speklappen geeft jouw speklap een stevige ‘bite’ en een diepe, pittige smaak. Een uurtje laten staan is genoeg, maar een nacht mag uiteraard ook.

Met speklappen bedoel ik ook speklappen. Bij de supermarkt koop je tegenwoordig van die eng dunne dingetjes, ik zou bijna denken dat ze van een varken met anorexia zijn geweest. Beter ga je naar de slager en koop een echte speklap. (Daar zijn overigens meer argumenten voor.)

Benodigdheden voor 4 personen:

  • Speklappen
  • een theelepel (geroosterde) paprikapoeder
  • 2 teentjes knoflook
  • 1 theelepel komijnzaad
  • 1 theelepel gemberwortel (poeder)
  • 1 gedroogd pepertje
  • een flinke scheut olijfolie
  • 2 linmoenen
  • 1 theelepel Worcestersaus

Bereiding:

gemarineerde speklappen

En nu een tijdje in de koeling…

Rasp van een van de limoenen de schil en doe de rasp in een ruime schaal (met deksel). Snijd de limoenen doormidden. Maal met een staafmixer de knoflook en het pepertje fijn in de olie, de Worcestersaus en het sap van de 2 limoenen.
Giet het mengsel in de kom met limoenrasp en voeg de rest van de kruiden toe. Even door elkaar mengen en de marinade is klaar.

(Geen zout? Nee, geen zout. Vlees zout je het liefst op je bord, niet in de pan. En niet in een marinade, want je trekt al het vocht uit het vlees vandaan.)

Wrijf de speklappen in met de marinade, leg deze in de kom en zet de kom met deksel in de koelkast. Haal de schaal een uur voor je het vlees gaat bakken uit de koeling.

gemarineerde speklappen

Ruimte in de pan!

Bak de speklappen ‘as is’. Er hoeft geen boter of olie in de pan. Begin op rustig vuur, het is geen crematie. De speklappen worden vanzelf wel bruin en knapperig. Desnoods stook je het vuur na een tijdje wat meer op. Geef het vlees ook een beetje ruimte, of gebruik 2 pannen. Draai het vlees regelmatig om tijdens het bakken.

Ik legde de afgebakken speklappen op een ovenschaal met aardappelen en spruitjes. Niet de hele rit, maar de laatste 10 minuutjes zonder de schotel af te dekken met folie. Het vlees blijft dan knapperig.
Het bakvet verdeelde ik – nadat ik het met een klein scheutje droge witte wijn had afgeblust – ook over de schotel.
Heerlijk.

Eet vooral smakelijk!

P.s. ik zou graag de foto van de ovenschotel willen laten zien. Maar toen ik de speklappen op de spruiten had gelegd was ik vergeten dat de ovenschaal heel heet was… Damnn…

Balen, balen, balen….

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

Het moet anders: De Kleine Vlees Revolutie

kleine vlees revolutie

Het moet anders.
De gedachte dat het anders moet leeft bij mij al tijden.
Maar, liever dan de uitdaging aan te gaan steek ik al jaren mijn kop in het zand. Ik verafschuw de vleesindustrie, ik ben gek op een lekker stukje vlees. Dus ik vermijd de feiten en laat mij telkens opnieuw en tegen beter weten in verleiden door dat goedkope stukje (supermarkt)vlees. Er staat immers een ‘beter leven‘ sticker op de verpakking? Vandaag besloten wij onze kop uit de grond te trekken en ‘het moet anders’ inhoud te geven.
Vandaag begint onze eigen Kleine Vlees Revolutie!

Het waarom

Ik voel geen enkele relatie meer tussen het vlees dat ik eet en het dier dat voor dat stukje vlees gefokt, gevoed en geslacht is. Die relatie voel ik niet omdat ik die relatie niet aan kan. Dat romantische beeld dat ik koester van die koe in de wei die, na een goed leven, uiteindelijk op mijn bord beland is in schril contrast met de beestachtige werkelijkheid achter die aanbieding bij de supermarkt (of keurslager).

Dan is er nog de relatie tussen het stukje vlees dat ik eet en het milieu. Ik zag de documentaire ‘Cowspiracy‘ en was geschokt en verward. Ik ben tegen de bio-industrie, maar wanneer we alle koeien, varkens en kippen lekker buiten willen laten hobbelen dan is er meer land nodig dan de aarde heeft èn  stoten we zoveel broeikasgassen uit dat we zeker weten dat de klimaatverandering onomkeerbaar wordt.

Het feit dat het aantal dieren met een ‘beter leven’ keurmerk is verdubbeld is – hoe cynisch ook – absoluut geen goed nieuws voor mensen. De milieu effecten zijn namelijk rampzalig.

Er is kort gezegd geen verantwoorde manier om vlees te eten. Ik zou er dus eigenlijk mee moeten stoppen, maar dat wil ik niet.
En volgens mij hoeft dat ook niet.

75 Kilo vlees per jaar

De gemiddelde Nederlander eet een ruime 75 kilo vlees per jaar. Een Amerikaan propt een dikke 125 kilo vlees per jaar naar binnen. We eten in Nederland dus per persoon ruim 2 ons vlees per dag. Bedenk daarbij dat er heel wat mensen geen vlees eten (bijvoorbeeld baby’s en vegetariërs) en je kunt dus aannemen dat de echte vleeseter ruim boven die 200 gram per dag komt.
Dat kan – in ieder geval wat mij betreft – best een beetje minder.

Voor hetzelfde geld kan het een beetje minder

En dat bedoel ik letterlijk.
Wij gaan het anders doen. Vanuit de gedachte dat alleen vermindering van de vraag naar vlees echt gaat helpen gaan wij minder vlees eten, maar we gaan niet minder geld uitgeven. We ruilen kwantiteit in tegen kwaliteit.
In onze directe omgeving zijn voldoende slagers die vlees leveren van dieren die verantwoord zijn gefokt, waarvan bekend is waar het dier vandaan komt en waar de slager zijn eigen worst en vleeswaren maakt.
Door minder vlees te eten leveren een bijdrage aan het beperken van milieuschade. Door selectief te zijn in welk vlees we kopen leveren we een bijdrage aan het welzijn van dieren.

Natuurlijk is wat wij doen maar een druppel op de beroemde gloeiende plaat.
Maar die plaat koelt er altijd wel iets van af en gevoelsmatig loop ik iets minder met die plaat voor mijn kop rond.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

© 2018 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑