De tragische dood van nummer 134

antisocialmedia

Omdat de buren maar bleven klagen over een vieze lucht besloot de politie een kijkje te nemen op de Victoriestraat 134. De flat was twee jaar geleden gerenoveerd, er woonden keurige doorsnee mensen. Arbeiders, starters, gepensioneerden en zelfs werkende buitenlanders. Beneden in de hal stonden twee vaasjes met verse bloemen en aan de muur hing een groot prikbord. Op het prikbord riep bewonersvereniging ‘Victoria 2008’ op tot het bijwonen van de jaarlijkse bewonersvergadering, de biljartvereniging zocht nieuwe leden en mevrouw van der Wal van nummer 82 kondigde haar nieuwe kookcursus aan. De sfeer was vriendelijk. Geen borden met ‘het is verboden’, maar vriendelijke uitnodigingen tot gewenst gedrag: ‘Denkt u aan het licht? Dank u.’ Het was er vast prettig wonen aan de Victoriestraat.
Op aanbellen door de politie werd niet gereageerd.De agenten die bij de buren links en rechts aanbelden werden over de bewoner van 134 niet veel wijzer. Ja, hij schijnt Harm Visser te heten, vertelde de buurvrouw van 132. Tenminste, dat stond op de brievenbus in de hal. De buurman van 136, een oudere Marokkaanse man, wist zeker dat hij geen kinderen had. Henk van Dam, van nummer 130 wist eigenlijk niet eens hoe de buurman van 134 er uit zag. “Het was een vreemde snuiter”, dat wist hij dan weer wel. De gordijnen op 134 waren dicht, de deuren waren gesloten en er was geen enkel teken van leven. Uiteindelijk belde de agenten een slotenmaker om toegang tot de woning te krijgen. Binnen heerste een gruwelijke lucht, de stank van rottend vlees. De bewoner van de flat werd dood aangetroffen, in verre staat van ontbinding. De inschatting van de schouwarts was dat de man al een half jaar geleden overleden moest zijn. Aan de lege potten pillen dacht men direct aan suïcide. Bij het uitruimen van de flat, op zoek naar contactadressen van eventuele familie of vrienden bleek dat de laptop van de man nog altijd aanstond. Er stonden verschillende tabbladen open in zijn browser. Facebook, Twitter en Youtube. De Facebookpagina stond op naam van Theo de Tijger. Het Twitter account was van @Tijgerbalsem23. Zowel op Facebook als op Twitter was het laatst geplaatste bericht: “Social media is de dood van het persoonlijke contact.” Op Facebook was daar 567 keer op gereageerd met een ‘like’. Op Twitter was het bericht 30 keer geretweet.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

1 Comment

  1. Tja, zo zal het in werkelijkheid inderdaad wel eens gaan denk ik. Het is een vreemde wereld tegenwoordig. leuk stukje!

Zeg het maar!

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑

Meer in Maatschappij, Twitter
Iedereen zijn eigen waarheid

Iedereen zijn eigen waarheid, dat is vrijheid. Wij mogen, anders...

Bloggen naar de baas!?

Leuke vraag: of ik wil bloggen voor de instelling waarvoor...

Sluiten