Knoppendraaier & Vinkenzetter

Telephone Switchboard Operators - a vintage circa 1914 photo

Er zijn er tienduizenden van. Meneertjes en mevrouwtjes die aan knopjes draaien en vinkjes zetten. Zij draaien aan knopjes en zetten vinkjes omdat ‘een’ systeem hen opdraagt een vink te zetten of aan een knop te draaien. Dat komt omdat binnen dat systeem ook knopjes worden omgedraaid en vinkjes worden gezet door meneertjes en mevrouwtjes die opdracht hebben gekregen van een systeem om knopjes om te draaien en vinkjes te zetten. Knoppendraaiers en vinkenzetters kenmerken zich door de dood die zij leven. Zij zijn verworden tot domme, doodse radars in een wereld die hen te complex is om over na te denken. Knoppendraaiers en vinkenzetters hebben de wereld vereenvoudigd tot de maaltijden die ze bereiden: gegrilde kip in plastic folie. Eenvoudig, gemakkelijk en zonder enige smaak. De vinkenzetters en knoppendraaiers moeten dat ook wel, het is geen keuze, het is een overlevingsmechanisme. Vroeger, toen de vinkenzetters en knoppendraaiers nog échte intrinsieke motivatie en ambitie kenden, namen zij zich heilig voor nooit te verworden tot hun verdorde moeder en gefrustreerde vader. Maar school ging en werk kwam. Er moeten vinken gezet worden en knoppen worden omgedraaid. De vraag waarom, met welk doel en wat is het effect werd nooit beantwoord en wordt niet meer gesteld. Die vraag werd uiteindelijk ook te eng. Die simpele vink maakt het verschil tussen wel of geen behandeling, tussen wel of geen straf, tussen wel of geen vergunning, tussen wel of geen geld. En die vink wordt maar al te vaak gezet zonder enige kennis van de persoonlijke context, de draagkracht of de voorgeschiedenis van degene wiens leven door die handeling mede bepaald wordt. De knoppendraaiers en vinkenzetters willen niet eens meer weten wie u bent; de werkelijkheid is te confronterend. Knoppendraaiers en vinkenzetters zitten overal. Bij politie, binnen de zorg, justitie, uw gemeente en bijvoorbeeld uw bank.

Bij uw bank trouwens, niet bij de mijne.
Nog geen 24 uur geleden kwam ik er op zeer pijnlijke wijze achter dat ergens (niemand weet waar) een vinkenzetter of knoppendraaier (niemand kan mij vertellen wie) in opdracht van een systeem (waarvan niemand weet van wie dat systeem is, of van wie dat systeem een opdracht kreeg) een vink heeft gezet of een knop heeft omgedraaid waardoor ons gespaarde zakgeld voor de vakantie naar Amerika ineens op een geblokkeerde rekening stond. In de verwachting knalhard tegen de muur aan te zullen rennen stapte ik vanmorgen hevig in de stress de bank binnen, mijn bank. Vanmiddag (!) al kreeg ik het bericht dat ons geld gedeblokkeerd was en wenste de bank, mijn bank, ons een heel fijne vakantie. Niet op basis van ellenlange procedures, niet pas nadat er weer ergens iemand een vinkje zet of knopje heeft omgedraaid.
Nee, gewoon na een goed gesprek.

Dank jullie wel, Rabobank Bolsward!!!
Er is toch nog hoop.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

2 Comments

  1. Kim Mulkens

    9 juni 2013 at 22:02

    Bedankt voor de complimenten. Ik geef het maandag direct door aan mijn collega’s van kantoor Bolsward. Kim Mulkens, Rabobank Sneek-ZuidwestFriesland.

  2. Op basis van onze vreselijke ervaringen met de ABNAMRO (nooit iemand te bereiken, zelfs niet je persoonlijke account manager) zijn wij vorige week overgestapt naar de Rabo bank. En guess what… we kregen een uitnodiging om kennis te komen maken. Gewoon, in persoon. Zo blij waren we lang niet meer.

Zeg het maar!

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑

Meer in Maatschappij, USA, Vakantie
Last van voorpret

In plaats van ergens naar toe gaan, wil ik ergens...

Van die dingen

In 1948 was het tien dagen feest. In heel Het...

Sluiten