Doe alsjeblieft weer normaal Louis van Gaal!

Ik moest een beetje huilen vanmorgen. Het was nog geen zeven uur.
Op Radio 1 vraagt een ‘sportjournalist’ aan Louis van Gaal, de nieuwe bondscoach:”Zijn er ook spelers die niet spelen?”
Er volgde geen korte pauze. Er volgde geen tirade. Er volgde geen sneer.
Louis beet de vragensteller niet iets toe als:”Goed, meneer hier vraagt of er ook spelers zijn die niet spelen. Kun jij niet rekenen? Hebben ze je dat niet geleerd op de sportjournalistenschoool? Als je een stuk of 24 spelers hebt, en je mag er elf opstellen, zijn er dan ook spelers die NIET spelen? WAT DENK JE ZELF????!!”
Louis beet niet, Louis blafte niet eens.
Louis van Gaal antwoordde kalm en begripvol:”Er zijn ook spelers die niet spelen. Wil je ook weten welke?”
Mijn wereld stortte in.

Sportverslaggevers zijn verschrikkelijke mensen. Sportverslaggevers zijn glibberige, kwijlende, likkende en vooral domme sujetten. Ik heb een sportverslaggever nog nooit kunnen betrappen op het stellen van een intelligente vraag. “Voelt dit goed?”, aan de wereldkampioen. “Is dit balen?”, aan een hardloper die zijn been breekt. Veel verder komt dat volk niet. Vorige week hoorde ik een sportjournalist net na de 9-1 overwinning op Engeland aan een hockeyspeler vragen:”Maar nu even terug naar de realiteit; wanneer gaan jullie aan goud denken?”
Hmpfff….

Gelukkig was er altijd nog Louis van Gaal.
De man die domme vragenstellers aankeek zoals je naar domme vragenstellers dient te kijken. Met opgetrokken wenkbrauwen, het hoofd een tikkeltje omhoog, de mondhoeken iets naar beneden en de blik meewarig, maar strak priemend gericht op de interviewer. Arrogant. Verheven. Superieur.
Want superieur ben je als snel als je wordt geïnterviewd door een sportjournalist.
En de angst voor Louis van Gaal maakte dat de trillende sportjournalist die de taakstraf had om Louis van Gaal vragen te stellen nog dommer over kwam.
Louis van Gaal toonde ons als geen ander de bekrompen domheid van de sportjournalist.

Ik hoop dat Louis van Gaal ons zand in de ogen heeft willen strooien. Dat Louis van Gaal zich na de persconferentie schuddebuikend van het lachen heeft teruggetrokken op zijn kamer. Dat hij met Truus heeft gebeld en dat zij het samen nog even gierend hebben teruggeluisterd.
Ik hoop dat de Louis van Gaal van vanmorgen gewoon één grote grap was. Dat Louis van Gaal ons heeft willen doen geloven dat de door de KNVB verplichte mediatraining echt werkt.

Ik hoop dat vanavond, na de oefeninterland tegen België, de echte Louis van Gaal weer opstaat.
Heb ik een topavond, al verliest Nederland met zes tegen nul.

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

3 Comments

  1. Geef hem een maand!
    O ja, en Ned-Eng was 9-2…

  2. Geweldig stukje. En ik ben het HE-LE-MAAL met je eens. Ik wil wel de Van Gaal zoals hij hoort te zijn ;-)

Zeg het maar!

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑

Meer in Nieuws
Vind-ik-leuks!

Ik heb een hekel aan de verslaggever Mart Smeets. De...

Farmakul! (Deel III) Brief aan Orphan Europe

Lees hier Farmakul Deel I en hier Farmakul Deel II....

Sluiten