WikiLeaks is een storm in een glas water

Grote commotie rond WikiLeaks ‘Editor in Chief’ Julian Assange. Assange heeft zichzelf vandaag bij de politie in Londen gemeld (en is gearresteerd) nadat hij door Zweden op de Interpol lijst was gezet. Assange zou in Zweden betrokken zijn geweest bij twee seksuele misdrijven. Uiteraard geloven heel veel mensen, na de duizenden vertrouwelijke documenten op WikiLeaks, dat de arrestatie andere redenen heeft. Assange zelf schreef vlak voor zijn arrestatie nog een blog.
Allemaal ‘revolutionaire’ ontwikkelingen en zo, maar er veranderd niets, want het boeit bijna niemand.

Nee, heus. Assange en WikiLeaks boeit bijna niemand. Natuurlijk is het groot nieuws, uiteraard staan de kranten er vol van en Google geeft 461 miljoen resultaten op de zoekterm WikiLeaks. Maar kijk nu eens goed. Waar gaat dat nieuws nou feitelijk over?
Het gaat voornamelijk over het fenomeen Assange en het fenomeen WikiLeaks.
Dat Assange gezocht wordt, dat hij ondergedoken is, dat hij zich gaat melden, dat hij iets van zich laat horen. Of dat WikiLeaks plat ligt, aangevallen wordt door hackers, een mirror heeft geopend, en weer gesloten.
Ergens achter al dat ‘nieuws’ schuilt nog de reden van alle ophef die zowel Assange en WikiLeaks zo in het licht hebben gezet: de onthullingen.
Hoeveel mensen kent u die deze onthullingen echt gelezen hebben?
Wie heeft de WikiLeaks website echt bestudeerd?

Heus, het houdt minder mensen bezig dan u wellicht zou denken.
De ophef boeit, de inhoud boeit veel minder.
Wij willen met z’n allen namelijk helemaal niet weten hoe regeringen werken, wat ze onderling bespreken en hoe onze wereld in werkelijkheid aangestuurd wordt.

Wanneer wij dat namelijk allemaal zo belangrijk vonden dan zag onze wereld er heel anders uit.

Wij weten al lang dat er drie keer meer voedsel wordt geproduceerd dan dat er nodig is om alle honger van de wereld uit te bannen, maar iedere dag sterven er 25.000 mensen de hongerdood.
Het is ons bekend dat het feit dat wij niet willen betalen voor een stukje vlees, kip of vis de reden is dat miljoenen dieren iedere dag gruwelijk mishandeld en misbruikt worden.
Iedereen weet (of kan weten) dat olie de reden is dat we wel Irak binnenstormen, maar de inwoners van een land als Noord Korea gewoon laten verrekken.
U, met meer dan drie hersencellen weet dat de Postcodeloterij de meest zinloze investering ter wereld is. En toch doet u mee.
U weet het best mevrouw, dat ouderdom niet tegen te houden is. Toch betaalt u met gemak een tientje of drie voor een zalfje of smeerseltje dat u er ’10 jaar jonger uit laat zien’. U had er ook een aidspatiënt in Afrika mee kunnen redden.

WikiLeaks?
WikiLeaks is een storm in een glas water. Er wordt even heel hard ‘oehh’ en ‘ahhh’ geroepen. Regeringen zullen beter uit gaan kijken. Procedures zullen worden aangescherpt. En WikiLeaks wordt een vast gegeven in de media.
Net als de bio-industrie.
Of de Global Warming.

(Global Warming? Was dat niet iets met Polen? Of ging dat over Chinezen?)

Over Berend Quest

'Als Berend Quest de wereld zou begrijpen, dan pas had ik een rotleven' | Blogt & Schrijft | Kookt maaltijden en soms van woede | Heeft hart, dat klopt

2 Comments

  1. Toen in de 17de eeuw overal in Europa boeken werden verboden, konden de meeste mensen niet lezen. Amsterdam was een vrijplaats waar die boeken wel gedrukt mochten worden. Waar maakten die gekke Hollanders zich eigenlijk druk om? Onbelangrijk, wie had die boeken eigenlijk echt bestudeerd? Storm in een glas water.

    Natuurlijk, de inhoud van die Wikileaks-documenten kan de meeste mensen niets schelen, maar het gaat niet om de inhoud. Het gaat erom dat machthebbers niet kunnen doen wat ze doen zonder publiekelijk verantwoording af te leggen.

    Ik citeer Clay Shirky: When authorities can’t get what they want by working within the law, the right answer is not to work outside the law. The right answer is that they can’t get what they want. http://www.shirky.com/weblog/2010/12/wikileaks-and-the-long-haul/

  2. martinfredriks

    8 december 2010 at 08:06

    WikiLeaks is een glas water in een storm.

    Wat een hoop gedoe en een hoop geschrijf over dat WikiLeaks, wat zijn we nu echt te weten gekomen?

    Nog niet zoveel eerlijk gezegd. De diplomatieke wereld bestaat uit roddelaars, er liggen kabels in de Noordzee. De VS peilt een beetje bij bondgenoten hoe ze zich opstellen in klimaatonderhandelingen, en China vindt Google niet leuk.
    Het verhaal is natuurlijk nog mooier, een scenarioschrijver had het niet kunnen bedenken, een zonderlinge nerd met een zwervend verleden en een uiterlijk van een gangster die een beetje onhandig is met preservatieven. Sex, geheimen, Zweden, zou het 4e deel van Millenium toch uitgekomen zijn?
    Nog mooier is de paniekerige reactie van de wereld daaromheen. Politici die Assange willen neerknallen ( hunt down … ) en politici die de informatie bagatelliseren. Internetproviders die zich onder druk laten zetten, en we weten nu ook dat je met je creditcard gemakkelijker de KKK kan steunen dan WikiLeaks.

    Waarom die hype?
    Wel, die informatie is nu nog niet boeiend, het is slechts "classified", je hebt liever niet dat anderen het te weten komen, het kan je in verlegenheid brengen, het kan je zelfs ontmaskeren als leugenaar, maar het zijn een beetje publieke geheimen, dus ook die van u en mij.
    Wat het echter wel aantoont is dat er een platform is ontstaan waarbij informatie als een sneeuwbal de wereld kan rondgaan. Een lek is niet meer te stoppen, het afsluiten van een website werkt niet meer. Met mirrors, twitteracties en cloud computing is het web nu echt interactief geworden, worldwide en ongrijpbaar. Eigenlijk mag je het geen web meer noemen, maar meer een wolk, een tornado zo u wilt……

    En in het oog van die tornado staat nu een glas water dat spettert, en hoe dichter je bij het oog van de tornado zit, des te meer spetters je opvangt.
    Enkele mensen hebben al flink wat spatjes opgelopen en zullen blij zijn dat het nu alleen wat water is waarvan ze nat worden. Maar deze mensen zullen zich ook beseffen dat het ook wel eens wat anders dan wat water kan zijn, of heel wat meer water.

    WikiLeaks is geen storm, zeker niet, het is nog maar slechts een glas water daarin.
    En u en ik, wij staan aan de rand van de storm, en hopen op een grote regenbui,.. onweer zo u wilt….
    En zij die zich nu met een klein handdoekje aan het afdrogen zijn willen ons daarvoor behoeden. Maar hoe?

Zeg het maar!

© 2017 Berend Quest

Theme by Anders NorénUp ↑

Meer in Maatschappij, Nieuws
Sneeuw op het spoor

Ik vind humor en Ron Brandsteder een slechte combinatie. Ik...

Oh, echt? TNT Post gaat staken?

Ook ik begrijp volkomen waarom de postbezorger gaat staken. Heus.Je...

Sluiten